Menu

Zaburzenia zachowania

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Estazolam – stosowanie u dzieci
  2. Memantyna -przedawkowanie substancji
  3. Zopiklon – przeciwwskazania
  4. Wigabatryna -przedawkowanie substancji
  5. Lisdeksamfetamina – dawkowanie leku
  6. Fenobarbital – profil bezpieczeństwa
  7. Deksamfetamina – dawkowanie leku
  8. Elvanse, 50 mg – wskazania – na co działa?
  9. Xevoben XR – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Olanzapine Aurovitas, 10 mg – stosowanie u dzieci
  11. Olanzapine Aurovitas, 20 mg – stosowanie u dzieci
  12. Risperidone Grindeks, 6 mg – wskazania – na co działa?
  13. Risperidone Grindeks, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
  14. Fullhale Ciphaler, (50 mcg + 500 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Allerduo, (137 mcg + 50 mcg)/d – przedawkowanie leku
  16. Resbud, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Xirobud, 3 mg – skład leku
  18. Xirobud, 3 mg – wskazania – na co działa?
  19. Zylena, 5 mg – stosowanie u dzieci
  20. Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – przeciwwskazania
  21. Montelukast Bluefish Pharma, 5 mg – przeciwwskazania
  22. Egoropal, 150 mg – stosowanie u dzieci
  23. Egoropal, 25 mg – stosowanie u dzieci
  24. Olanzapine APC, 15 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Estazolam – stosowanie u dzieci

    Estazolam jest lekiem nasennym stosowanym w leczeniu krótkotrwałych zaburzeń snu u dorosłych. Jednak bezpieczeństwo jego użycia u dzieci budzi wiele wątpliwości – dostępne informacje jasno wskazują na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa tej substancji w populacji pediatrycznej. W opisie wyjaśniamy, dlaczego estazolam nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży, oraz jakie potencjalne zagrożenia wiążą się z jego przyjmowaniem w tej grupie wiekowej.

  • Ilustracja poradnika Memantyna -przedawkowanie substancji

    Przedawkowanie memantyny, leku stosowanego w leczeniu otępienia, może prowadzić do różnych objawów – od łagodnych do bardzo poważnych. Objawy przedawkowania dotyczą głównie układu nerwowego i pokarmowego, a postępowanie polega na leczeniu objawowym, ponieważ nie istnieje specyficzna odtrutka. Warto wiedzieć, jak rozpoznać przedawkowanie oraz jakie kroki są wtedy zalecane.

  • Ilustracja poradnika Zopiklon – przeciwwskazania

    Zopiklon to popularny lek nasenny, wykorzystywany do krótkotrwałego leczenia bezsenności u dorosłych. Jego działanie polega na ułatwianiu zasypiania i poprawie jakości snu. Mimo skuteczności, nie każdy pacjent może bezpiecznie go stosować – istnieje szereg przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Warto poznać, w jakich sytuacjach stosowanie zopiklonu jest całkowicie zabronione, kiedy wymaga szczególnej ostrożności, a także jakie mogą być potencjalne skutki nieprzestrzegania tych zaleceń.

  • Ilustracja poradnika Wigabatryna -przedawkowanie substancji

    Wigabatryna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu padaczki, która – przy nieprawidłowym stosowaniu lub przypadkowym przyjęciu zbyt dużej dawki – może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych. Przedawkowanie tego leku może powodować senność, zaburzenia oddychania czy zmiany zachowania, dlatego warto poznać objawy i zasady postępowania w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Lisdeksamfetamina – dawkowanie leku

    Lisdeksamfetamina to substancja stosowana w leczeniu ADHD, przeznaczona głównie dla dzieci od 6. roku życia i młodzieży, u których wcześniejsze terapie nie były skuteczne. Jej dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, a bezpieczeństwo i skuteczność są stale monitorowane. Dowiedz się, jak wygląda schemat dawkowania lisdeksamfetaminy, jakie są maksymalne dawki oraz na co zwrócić uwagę w szczególnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Fenobarbital – profil bezpieczeństwa

    Fenobarbital to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu padaczki i niektórych innych zaburzeń neurologicznych. Jego stosowanie wymaga jednak szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów, zwłaszcza u kobiet w ciąży, osób starszych czy osób z chorobami wątroby i nerek. Fenobarbital może wpływać na sprawność psychofizyczną oraz wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami i alkoholem. Poznaj kluczowe informacje o bezpieczeństwie stosowania fenobarbitalu, by świadomie dbać o swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Deksamfetamina – dawkowanie leku

    Deksamfetamina to substancja czynna stosowana w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży, gdy inne terapie okazują się niewystarczające. Jej dawkowanie wymaga indywidualnego podejścia, ostrożności oraz regularnej kontroli stanu zdrowia pacjenta. Odpowiednie dostosowanie dawki, ścisłe monitorowanie oraz uwzględnienie wieku i stanu zdrowia są kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.

  • Ilustracja poradnika Elvanse, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Elvanse to lek stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 lat i dorosłych. Zawiera lisdeksamfetaminy dimezylan, który po podaniu przekształca się w deksamfetaminę, blokującą wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy. Lek należy przyjmować rano przed śniadaniem, z jedzeniem lub bez jedzenia.

  • Ilustracja poradnika Xevoben XR – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Xevoben XR stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg może powodować różne działania niepożądane, takie jak katar, zapalenie oskrzeli, zmniejszona liczba płytek krwi, zmniejszony apetyt, zaburzenia poznawcze i zachowania, stan splątania, depresja, lęk, brak odczuwania smaku, nieregularny rytm serca, obniżone ciśnienie krwi, nudności, wymioty, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, reakcje nadwrażliwości skóry oraz zwiększenie stężenia mocznika we krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie konsultowali się z lekarzem. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Olanzapina nie jest zalecana dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak risperidon, aripiprazol i kwetiapina, mogą być bezpiecznie stosowane u młodszych pacjentów. Wybór odpowiedniego leku powinien być zawsze konsultowany z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine Aurovitas, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Olanzapine Aurovitas nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywami mogą być leki takie jak Risperidon, Aripiprazol i Kwetiapina, które są stosowane w leczeniu podobnych schorzeń u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 6 mg – wskazania – na co działa?

    Risperidone Grindeks jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, agresji w otępieniu w chorobie Alzheimera oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od leczonej choroby i wieku pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy, zwiększenie masy ciała, drażliwość, depresja, lęk, niepokój, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, niewyraźne widzenie, przyspieszone bicie serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, suchość w jamie ustnej, ból zęba, wysypka, zaczerwienienie skóry, skurcz mięśni, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów, nietrzymanie moczu, obrzęk ciała, kończyn górnych…

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 0,5 mg – stosowanie u dzieci

    Risperidone Grindeks nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może być stosowany w leczeniu zaburzeń zachowania u dzieci powyżej 5 roku życia pod ścisłą kontrolą lekarza. Alternatywne leki to aripiprazol, kwetiapina i olanzapina, stosowane w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Fullhale Ciphaler, (50 mcg + 500 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fullhale Ciphaler, lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, pleśniawki, bóle stawów i mięśni oraz skurcze mięśni. Niezbyt często mogą wystąpić zwiększenie stężenia cukru we krwi, zaćma, szybkie bicie serca, drżenie, ból w klatce piersiowej, niepokój, zaburzenia snu i wysypka alergiczna. Rzadkie działania obejmują trudności w oddychaniu, zaburzenia hormonalne, zmiany zachowania, zaburzenia rytmu serca i zakażenie grzybicze przełyku. W przypadku reakcji alergicznych, takich jak trudności w oddychaniu, obrzęki, wysypka lub szybkie bicie serca, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Allerduo, (137 mcg + 50 mcg)/d – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Allerduo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów oraz objawy alergiczne. Standardowa dawka to jedno rozpylenie do każdego otworu nosowego rano i wieczorem. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub szpitalem.

  • Ilustracja poradnika Resbud, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Resbud, zawierający budezonid, może powodować różne działania niepożądane, takie jak pleśniawki, ból gardła, kaszel, chrypka, zapalenie płuc, zaćma, nieostre widzenie, skurcze mięśni, drżenia mięśni, depresja, niepokój, wysypka na twarzy, nerwowość, zmiany zachowania, łatwe powstawanie siniaków, chrypka i bezgłos u dzieci, zaburzenia snu, lęk, nadmierne pobudzenie, agresja, jaskra, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży oraz wpływ na nadnercza. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Xirobud, 3 mg – skład leku

    Lek Xirobud zawiera budezonid jako główny składnik aktywny oraz różne substancje pomocnicze, takie jak etyloceluloza, kwas oleinowy i sacharoza. Budezonid działa przeciwzapalnie, zmniejszając stan zapalny w jelitach. Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku i kontrolują jego uwalnianie. Przed zastosowaniem leku w ciąży należy skonsultować się z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. małe stężenie potasu we krwi, zmiany zachowania, niestrawność, pokrzywkę, skurcze mięśni i zaburzenia miesiączkowania.

  • Ilustracja poradnika Xirobud, 3 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Xirobud, zawierający budezonid, jest stosowany w leczeniu choroby Crohna i mikroskopowego zapalenia jelita grubego. Zalecane dawki różnią się w zależności od wieku pacjenta i nasilenia choroby. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na budezonid lub inne składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to zmiany zachowania, niestrawność i skurcze mięśni. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Zylena, zawierający olanzapinę, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywy dla dzieci to risperidon, aripiprazol i kwetiapina, które są bezpieczniejsze i skuteczniejsze. Główne działania niepożądane Zylena u dzieci to znaczny przyrost masy ciała oraz zmiany stężenia lipidów i prolaktyny.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – przeciwwskazania

    Montelukast Bluefish Pharma to lek stosowany w leczeniu astmy i alergii sezonowej. Przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy i nie należy go stosować zamiast innych leków przeciwko astmie. Ważne jest, aby unikać NLPZ, monitorować objawy neuropsychiatryczne i informować lekarza o przyjmowanych lekach, takich jak fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish Pharma, 5 mg – przeciwwskazania

    Montelukast Bluefish Pharma jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy i alergii sezonowych. Nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na montelukast lub inne składniki leku oraz przez pacjentów z fenyloketonurią. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaostrzenia objawów astmy, ostrych napadów astmy, stosowania innych leków przeciwastmatycznych oraz wystąpienia objawów neuropsychiatrycznych. Lek może wchodzić w interakcje z fenobarbitalem, fenytoiną i ryfampicyną. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, wzmożone pragnienie i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 150 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Egoropal nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywami dla dzieci mogą być leki takie jak rysperydon, aripiprazol i kwetiapina, które są stosowane w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych u młodszych pacjentów. Ważne jest, aby te leki były przepisywane i monitorowane przez lekarza specjalistę.

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 25 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Egoropal nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia. Alternatywne leki przeciwpsychotyczne dla dzieci to rysperydon, aripiprazol i kwetiapina. Najczęstsze działania niepożądane Egoropalu to trudności z zasypianiem, zwiększenie masy ciała, drażliwość, parkinsonizm, zawroty głowy, bóle głowy, szybki rytm serca, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, bóle mięśni i stawów oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine APC, 15 mg – stosowanie u dzieci

    Olanzapine APC nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywami mogą być leki takie jak Risperidon, Aripiprazol i Kwetiapina, które są zatwierdzone do stosowania w określonych grupach wiekowych. Wybór odpowiedniego leku powinien być dokonany przez lekarza na podstawie indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego historii medycznej.