Menu

Trudność w oddawaniu moczu

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Triprolidyna – porównanie substancji czynnych
  2. Dutasteryd – porównanie substancji czynnych
  3. Doksazosyna – wskazania – na co działa?
  4. Klonidyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Metronidazol – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Solifenacyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Tamsulosyna – wskazania – na co działa?
  8. Wibegron – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Pitofenon -przedawkowanie substancji
  10. Naltrekson – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Mepiramina – dawkowanie leku
  12. Glikopironium – dawkowanie leku
  13. Efedryna – stosowanie u dzieci
  14. Dimenhydrynat – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Chlorfenamina – profil bezpieczeństwa
  16. Chlorfenamina – stosowanie u dzieci
  17. Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – przeciwwskazania
  18. SENOLEK, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed, 6 mg + 0,4 mg – skład leku
  20. Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  21. Hydroxizine Genoptim, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – profil bezpieczenstwa
  23. Temozolomide Glenmark, 140 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Uroflow SR, 4 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Triprolidyna – porównanie substancji czynnych

    Triprolidyna, chlorfenamina i klemastyna to popularne substancje czynne należące do grupy leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, które pomagają łagodzić objawy alergii, przeziębienia i innych stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Mimo że ich działanie jest podobne, różnią się one zakresem wskazań, sposobem podania, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów oraz zaleceniami dotyczącymi stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. Sprawdź, jakie są kluczowe różnice i podobieństwa pomiędzy tymi substancjami, aby świadomie wybierać terapię dostosowaną do swoich potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Dutasteryd – porównanie substancji czynnych

    Dutasteryd, finasteryd i tamsulosyna to leki często stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Choć należą do tej samej grupy leków lub są stosowane w podobnych wskazaniach, różnią się mechanizmem działania, profilem skuteczności, bezpieczeństwem i możliwymi skutkami ubocznymi. Poznanie tych różnic może pomóc w zrozumieniu, kiedy i dlaczego lekarz wybiera konkretną substancję czynną oraz czego można się spodziewać podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Doksazosyna – wskazania – na co działa?

    Doksazosyna to substancja czynna należąca do grupy leków alfa-adrenolitycznych, wykorzystywana przede wszystkim w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Stosowana zarówno w klasycznych tabletkach, jak i w postaci o przedłużonym lub zmodyfikowanym uwalnianiu, doksazosyna przynosi ulgę pacjentom zmagającym się z wysokim ciśnieniem krwi lub problemami z oddawaniem moczu. Dzięki swojemu działaniu na naczynia krwionośne i mięśnie gładkie w obrębie prostaty, skutecznie poprawia komfort życia i ułatwia codzienne funkcjonowanie.

  • Ilustracja poradnika Klonidyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Klonidyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Chociaż przynosi korzyści wielu pacjentom, jej stosowanie może wiązać się z pojawieniem się różnych działań niepożądanych. Część z nich występuje częściej na początku leczenia i ma charakter łagodny, inne mogą być bardziej uciążliwe lub rzadkie. Warto znać możliwe objawy uboczne, aby w razie ich pojawienia się odpowiednio zareagować.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metronidazol to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych i pasożytniczych, dostępna w wielu postaciach, takich jak tabletki, żele, maści, globulki czy roztwory do infuzji. Działania niepożądane mogą różnić się w zależności od drogi podania i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Zazwyczaj są łagodne i przemijające, choć w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych metronidazolu i dowiedz się, na co warto zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Solifenacyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Solifenacyna to substancja czynna stosowana w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Działania niepożądane pojawiają się u części pacjentów, ale większość z nich ma łagodny lub umiarkowany charakter. Najczęściej występuje suchość w jamie ustnej, jednak lek może wpływać na różne układy organizmu. Częstość i nasilenie objawów zależy od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Tamsulosyna – wskazania – na co działa?

    Tamsulosyna to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w łagodzeniu objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Dzięki swojemu działaniu na mięśnie gładkie dolnych dróg moczowych, pomaga poprawić przepływ moczu i zmniejszyć dolegliwości utrudniające codzienne funkcjonowanie. Poznaj, komu i w jakich sytuacjach jest zalecana, a także kiedy jej stosowanie nie przynosi oczekiwanych efektów.

  • Ilustracja poradnika Wibegron – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wibegron to substancja czynna stosowana w leczeniu problemów z pęcherzem moczowym. Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas terapii, są zazwyczaj łagodne, jednak jak każdy lek, wibegron może u niektórych pacjentów wywołać poważniejsze objawy. Poznaj najczęstsze oraz rzadziej występujące działania niepożądane związane ze stosowaniem tej substancji, a także sposoby postępowania w przypadku ich pojawienia się1.

  • Ilustracja poradnika Pitofenon -przedawkowanie substancji

    Pitofenon to substancja czynna o działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie, często stosowana w połączeniu z innymi lekami przeciwbólowymi i spazmolitycznymi. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych, zwłaszcza gdy jest podawana w preparatach złożonych. Poznaj objawy przedawkowania pitofenonu, możliwe konsekwencje oraz zalecane postępowanie w takich przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Naltrekson – działania niepożądane i skutki uboczne

    Naltrekson to substancja czynna, która może wywoływać zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane, zależnie od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Występowanie skutków ubocznych jest różne – niektórzy pacjenci odczuwają je wyraźniej, inni niemal wcale. Profil działań niepożądanych naltreksonu różni się także, gdy jest stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami, jak bupropion. Warto poznać najczęstsze oraz rzadsze działania niepożądane, by móc szybko je rozpoznać i odpowiednio zareagować.

  • Ilustracja poradnika Mepiramina – dawkowanie leku

    Mepiramina to substancja czynna o działaniu przeciwhistaminowym, często stosowana w połączeniu z innymi składnikami w leczeniu kataru i zapalenia zatok. Podawana jest najczęściej jako aerozol do nosa, a dawkowanie zależy od wieku pacjenta i kilku innych czynników. Właściwe stosowanie preparatów zawierających mepiraminę jest kluczowe, by uniknąć niepożądanych działań oraz zapewnić skuteczność leczenia.

  • Ilustracja poradnika Glikopironium – dawkowanie leku

    Glikopironium to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych schorzeń, głównie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych oraz ślinotoku u dzieci z zaburzeniami neurologicznymi. W zależności od postaci leku, drogi podania i grupy pacjentów, schematy dawkowania glikopironium mogą się znacząco różnić. Poznaj najważniejsze zasady dawkowania tego leku, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Efedryna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie efedryny u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jej silne działanie na układ sercowo-naczyniowy i nerwowy. Opisujemy, w jakich sytuacjach efedryna może być używana u najmłodszych, kiedy jest przeciwwskazana, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz na co zwrócić uwagę, by zapewnić dziecku bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Dimenhydrynat – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimenhydrynat to substancja czynna szeroko stosowana w zapobieganiu i leczeniu nudności, wymiotów oraz zawrotów głowy. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które najczęściej są łagodne, ale u niektórych osób mogą być bardziej dokuczliwe. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od postaci leku, dawki, długości stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj możliwe skutki uboczne stosowania dimenhydrynatu oraz zasady ich zgłaszania.

  • Ilustracja poradnika Chlorfenamina – profil bezpieczeństwa

    Chlorfenamina to substancja czynna o działaniu przeciwhistaminowym, która łagodzi objawy alergii oraz przeziębienia, takie jak katar, kichanie czy łzawienie oczu. Występuje głównie w lekach złożonych, łącząc swoje działanie z innymi substancjami, co wpływa na jej profil bezpieczeństwa. Stosowanie chlorfenaminy wymaga zachowania ostrożności w przypadku niektórych grup pacjentów, a także zwrócenia uwagi na możliwe interakcje z innymi lekami oraz alkoholem. Poznaj szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa tej substancji czynnej, aby świadomie korzystać z jej właściwości.

  • Ilustracja poradnika Chlorfenamina – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga wyjątkowej ostrożności, ponieważ ich organizm różni się od organizmu dorosłych nie tylko masą ciała, ale także sposobem przetwarzania i wydalania substancji czynnych. Chlorfenamina, stosowana często w preparatach na przeziębienie i grypę, w produktach dostępnych na rynku polskim występuje wyłącznie w lekach złożonych. W przypadku dzieci, szczególnie istotne jest przestrzeganie ograniczeń wiekowych oraz zaleceń dotyczących dawkowania, ponieważ nieodpowiednie stosowanie może prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Cyclophosphamide Sandoz jest stosowany w leczeniu nowotworów i niektórych chorób autoimmunologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cyklofosfamid, obecne zakażenie, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zakażenie dróg moczowych, choroby nerek lub pęcherza moczowego, karmienie piersią oraz niektóre choroby autoimmunologiczne. Ważne jest monitorowanie pacjentów z małą liczbą krwinek, ciężkimi zakażeniami, chorobami wątroby lub nerek, po usunięciu nadnerczy, po radioterapii lub chemioterapii, z chorobami serca, cukrzycą, w złym stanie zdrowia, w podeszłym wieku oraz po niedawnych operacjach.

  • Ilustracja poradnika SENOLEK, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek SENOLEK, zawierający difenhydraminy chlorowodorek, stosowany jest w leczeniu krótkotrwałej bezsenności u dorosłych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zmęczenie, uspokojenie, senność, zaburzenia uwagi, trudności w utrzymaniu równowagi, zawroty głowy i suchość w jamie ustnej. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka i trudności w oddychaniu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed, 6 mg + 0,4 mg – skład leku

    Lek Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed zawiera dwie substancje czynne: solifenacynę bursztynian i tamsulosynę chlorowodorek, które pomagają w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, makrogol, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, wapnia wodorofosforan, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza i tlenek żelaza czerwony (E172). Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, zaparcia, niestrawność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    Scopolamine butylbromide Kalceks to lek stosowany w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 20-40 mg kilka razy na dobę, maksymalnie 100 mg na dobę. Dla dzieci i niemowląt dawka wynosi 0,3-0,6 mg/kg masy ciała kilka razy na dobę, maksymalnie 1,5 mg/kg na dobę. Lek podaje się dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy antycholinergiczne, które wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydroxizine Genoptim, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Hydroxizine Genoptim jest lekiem przeciwhistaminowym, uspokajającym i przeciwlękowym. Jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią, ponieważ jego metabolit, cetyryzyna, przenika do mleka matki. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania leku, ponieważ może on powodować zmęczenie i zaburzenia koncentracji. Unikać jednoczesnego stosowania z alkoholem. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – profil bezpieczenstwa

    Tiotropium Elpen jest lekiem stosowanym w leczeniu POChP. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli wystąpią zawroty głowy lub niewyraźne widzenie. Spożywanie alkoholu może nasilać działania niepożądane. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 140 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Temozolomide Glenmark stosowany w leczeniu guzów mózgu może powodować różne działania niepożądane. Bardzo częste skutki uboczne to utrata apetytu, ból głowy, nudności, wymioty, biegunka, wysypka i zmęczenie. Częste działania niepożądane obejmują zakażenia, zmniejszoną liczbę krwinek, reakcje alergiczne, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zaburzenia pamięci i koncentracji, podwójne widzenie, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, ból brzucha, suchą skórę oraz ból stawów i mięśni. Niezbyt częste skutki uboczne to zakażenia mózgu, nowotwory wtórne, zmniejszona liczba krwinek, zmiany skórne, zapalenie wątroby i trudności w oddawaniu moczu. Rzadkie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne, nieprawidłowe krwawienia, drgawki, gorączkę i dreszcze oraz silne bóle głowy.…

  • Ilustracja poradnika Uroflow SR, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Uroflow SR nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę, zatrzymaniem moczu, jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem w przypadku trudności w oddawaniu moczu, chorób przewodu pokarmowego, problemów z nerkami, chorób wątroby, neuropatii autonomicznej, przepukliny rozworu przełykowego, osłabionych ruchów jelit, zaburzeń czynności serca oraz zaburzeń elektrolitowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania tolterodyny z niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, wpływającymi na przewód pokarmowy oraz na nieregularny rytm serca.