Menu

Tamponada serca

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Mononit 60 Retard, 60 mg – wskazania – na co działa?
  2. Mononit 60 Retard, 60 mg – przeciwwskazania
  3. Mononit 100 Retard, 100 mg – przeciwwskazania
  4. Galpent, 100 mg – wskazania – na co działa?
  5. Galpent, 100 mg – przeciwwskazania
  6. Prograf, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Perlinganit – wskazania – na co działa?
  8. Perlinganit – przeciwwskazania
  9. Perlinganit – dawkowanie leku
  10. Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania
  11. Mononit 40 – przeciwwskazania
  12. Mononit 40 – dawkowanie leku
  13. Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania
  14. Molsidomina WZF, 4 mg – przeciwwskazania
  15. Mono Mack Depot – wskazania – na co działa?
  16. Mono Mack Depot – przeciwwskazania
  17. Molsidomina WZF, 2 mg – dawkowanie leku
  18. Molsidomina WZF, 2 mg – przeciwwskazania
  19. Effox long 50 – wskazania – na co działa?
  20. Effox long 50 – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Mononit 60 Retard, 60 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mononit 60 retard i Mononit 100 retard jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej oraz zapobieganiu jej napadom. Zawiera izosorbidu monoazotan, który rozszerza naczynia krwionośne, zwiększając przepływ krwi i zmniejszając zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, rano. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, bardzo niskie ciśnienie tętnicze krwi, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Należy zachować ostrożność w przypadku niskiego ciśnienia napełniania komór serca, zwężenia aorty i (lub) zastawki dwudzielnej, skłonności do omdleń, chorób przebiegających z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, zaburzeń czynności wątroby, jaskry, nadczynności tarczycy…

  • Ilustracja poradnika Mononit 60 Retard, 60 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem terapii lekiem Mononit, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie krwi, hipowolemia, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz niedokrwistość. Ważne jest również omówienie z lekarzem środków ostrożności związanych z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, zwężeniem aorty, ortostatycznymi zaburzeniami krążenia, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, zaburzeniami czynności wątroby, jaskrą, nadczynnością tarczycy, niedoborem G6PD oraz chorobami płuc.

  • Ilustracja poradnika Mononit 100 Retard, 100 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Mononit 60 retard i Mononit 100 retard obejmują nadwrażliwość, wstrząs, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie tętnicze, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem przypadki niskiego ciśnienia napełniania komór serca, zwężenia aorty, ortostatycznych zaburzeń krążenia, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzeń czynności wątroby, jaskry, nadczynności tarczycy oraz niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). Leki, które mogą wchodzić w interakcje z Mononit 60 retard i Mononit 100 retard to inne leki rozszerzające naczynia krwionośne, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści wapnia, inhibitory konwertazy angiotensyny, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w…

  • Ilustracja poradnika Galpent, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Galpent to lek stosowany w leczeniu stabilnej choroby niedokrwiennej serca. Zawiera pentaerytrytylu tetraazotan, który pomaga zapobiegać dławicowym bólom wysiłkowym oraz skurczom tętnic wieńcowych. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę, rano lub wieczorem. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na pentaerytrytylu tetraazotan, wstrząsem, hipotonią, zawałem serca, kardiomiopatią przerostową, zwężeniem zastawki mitralnej, tamponadą serca, zaciskającym zapaleniem osierdzia, sercem płucnym, zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, znaczną niedokrwistością oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania. Galpent może powodować różne działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, hipotonia ortostatyczna, zmniejszenie ciśnienia tętniczego oraz osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Galpent, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Galpent, zawierający pentaerytrytylu tetraazotan, jest stosowany w leczeniu stabilnej choroby niedokrwiennej serca. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, wstrząs, hipotonia, zawał serca z niskim ciśnieniem napełniania, kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawki mitralnej, tamponada serca, zaciskające zapalenie osierdzia, serce płucne, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, znaczna niedokrwistość, jaskra z wąskim kątem przesączania, stosowanie syldenafilu, ciąża i karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Prograf, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Prograf, lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepach narządów, może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększenie stężenia cukru we krwi, bezsenność, drżenie mięśniowe, ból głowy, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi, biegunka, nudności oraz zaburzenia czynności nerek. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany parametrów krzepnięcia krwi, zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek, śpiączkę, krwawienie do mózgu, zmętnienie soczewki oka, nieregularne bicie serca, trudności w oddychaniu oraz zapalenie skóry. Rzadkie działania niepożądane to niewielkie, krwawe wybroczyny na skórze, zwiększone napięcie mięśni, głuchota, zbieranie się płynu wokół serca, ostra duszność, torbiel trzustki, utrudniony przepływ krwi przez wątrobę oraz nadmierne owłosienie. Bardzo rzadkie działania niepożądane…

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – wskazania – na co działa?

    Lek Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, zawału mięśnia sercowego, niewydolności serca oraz przełomu nadciśnieniowego. Dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie, a jego stosowanie wymaga monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostrą niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, znaczne niedociśnienie, tamponadę serca, lewokomorową niewydolność serca, ciężką hipowolemię, ciężką niedokrwistość oraz choroby ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, przyspieszenie akcji serca, osłabienie, zawroty głowy, senność, niedociśnienie ortostatyczne, nasilenie objawów dławicy piersiowej, zapaść krążeniowa, nudności, wymioty, skórne odczyny alergiczne, zgaga, hipotensja, nagłe zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca oraz uogólniona wysypka.

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – przeciwwskazania

    Lek Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w leczeniu schorzeń sercowo-naczyniowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki, ostrej niewydolności krążenia, wstrząsu kardiogennego, znacznego niedociśnienia tętniczego, tamponady serca, lewokomorowej niewydolności serca, ciężkiej hipowolemii, ciężkiej niedokrwistości, chorób ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, stosowania inhibitorów 5-fosfodiesterazy oraz riocyguatu. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak zawał mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem napełniania, niedociśnienie ortostatyczne, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, hipoksemia, methemoglobinemia oraz unikanie alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia…

  • Ilustracja poradnika Perlinganit – dawkowanie leku

    Lek Perlinganit, zawierający glicerolu triazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, świeżego zawału mięśnia sercowego, ostrej niewydolności lewej komory serca, przełomu nadciśnieniowego oraz do kontrolowanego obniżania ciśnienia. Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta, monitorując reakcję na leczenie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na glicerolu triazotan, ostrą niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, znaczne niedociśnienie tętnicze, tamponadę serca, lewokomorową niewydolność serca, ciężką hipowolemię, ciężką niedokrwistość oraz choroby ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku występowania innych schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Mononit 20, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, wstrząs, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – przeciwwskazania

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie leków na zaburzenia erekcji, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężka niedokrwistość. Pacjenci powinni unikać tych sytuacji, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Mononit 40 – dawkowanie leku

    Lek Mononit stosuje się w leczeniu dławicy piersiowej. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zwykle 1 tabletka 2-3 razy na dobę, maksymalnie 120 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować po posiłku, bez rozgryzania, popijając niewielką ilością płynu. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, wstrząs, kardiomiopatię, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, znaczne niedociśnienie, ciężką hipowolemię i ciężką niedokrwistość. Specjalne ostrzeżenia dotyczą m.in. niskiego ciśnienia napełniania komór serca, zwężenia zastawki aortalnej i mitralnej, ortostatycznych zaburzeń krążenia, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, jaskry, nadczynności tarczycy i niedoboru G6PD. Interakcje mogą wystąpić z innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, beta-adrenolitykami, lekami moczopędnymi, antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, neuroleptykami,…

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Mononit może być niebezpieczne w pewnych sytuacjach zdrowotnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs, poważne zaburzenia czynności serca, jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy, niskie ciśnienie tętnicze krwi, ciężką hipowolemię, jednoczesne stosowanie riociguatu oraz ciężką niedokrwistość. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej oraz niewydolności wieńcowej. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności serca, niskiego ciśnienia tętniczego oraz niewydolności wątroby lub nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do niepożądanych skutków.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – wskazania – na co działa?

    Lek Mono Mack Depot jest stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej oraz zapobieganiu jej napadom. Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co poprawia dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego. Zalecana dawka to jedna tabletka (100 mg) raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki, ostrą niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, niskie ciśnienie, uraz głowy i znaczną niedokrwistość. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zmniejszenie ciśnienia, senność, zawroty głowy i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – przeciwwskazania

    Mono Mack Depot to lek stosowany w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną, ostra niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny, bardzo niskie ciśnienie tętnicze, jednoczesne stosowanie leków na zaburzenia erekcji, uraz głowy, krwawienie wewnątrzczaszkowe, znaczna niedokrwistość oraz jednoczesne stosowanie riocyguatu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – dawkowanie leku

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej i niewydolności wieńcowej. Dawkowanie wynosi zwykle 1-2 mg 3-4 razy na dobę, a w razie potrzeby można je zwiększyć do 4 mg 3-4 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostrą niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie, ciążę, karmienie piersią oraz jednoczesne przyjmowanie inhibitorów PDE5. Należy zachować ostrożność u pacjentów z kardiomiopatią przerostową, zwężeniem zastawki aortalnej, niskim ciśnieniem oraz niewydolnością wątroby lub nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego. Możliwe działania niepożądane to bóle głowy, reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, znaczne obniżenie ciśnienia, nudności, alergiczne reakcje…

  • Ilustracja poradnika Molsidomina WZF, 2 mg – przeciwwskazania

    Lek Molsidomina WZF jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej i niewydolności wieńcowej, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciąża, karmienie piersią, jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 oraz stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, a także potencjalne interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – wskazania – na co działa?

    Effox long 50 jest lekiem stosowanym w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Zawiera izosorbidu monoazotan, który rozszerza naczynia krwionośne, zmniejszając obciążenie serca i poprawiając przepływ krwi przez mięsień sercowy. Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie, a leczenie należy rozpoczynać od małych dawek. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną, wstrząs kardiogenny i jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne.

  • Ilustracja poradnika Effox long 50 – przeciwwskazania

    Effox long 50 to lek stosowany w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponada serca, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, ciężka niedokrwistość, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 oraz riociguatu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma niskie ciśnienie napełniania komór serca, zwężenie zastawek serca, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, niedociśnienie ortostatyczne, chorobę płuc, nadciśnienie płucne, chorobę niedokrwienną serca lub nietolerancję laktozy. Effox long 50 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne…