Menu

Tachyarytmia komorowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Flekainid – porównanie substancji czynnych
  2. Celiprolol – porównanie substancji czynnych
  3. Wardenafil – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Regadenozon – przeciwwskazania
  5. Propafenon – wskazania – na co działa?
  6. Propafenon – dawkowanie leku
  7. Moksyfloksacyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Meksyletyna – przeciwwskazania
  9. Lakozamid – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Ibrutynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Dobutamina -przedawkowanie substancji
  12. Bencyklan – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Argipresyna -przedawkowanie substancji
  14. Epilantin, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Epilantin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Amiodaron Accord, 30 mg/ml
  17. Amiodaron Accord, 30 mg/ml – wskazania – na co działa?
  18. Amiodaron Accord, 30 mg/ml – dawkowanie leku
  19. Nitedor – przedawkowanie leku
  20. Lacosamide Neuraxpharm, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Lacosamide Neuraxpharm, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Lacosamide Neuraxpharm, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Trelema, 50 mg; 100 mg; 150 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Trelema, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Flekainid – porównanie substancji czynnych

    Flekainid, amiodaron i propafenon to leki przeciwarytmiczne, które pomagają przywrócić prawidłowy rytm serca w różnych typach arytmii. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak dobierane są terapie zaburzeń rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Celiprolol – porównanie substancji czynnych

    Celiprolol, acebutolol i bisoprolol to leki z grupy beta-adrenolityków, stosowane głównie w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób serca. Choć mają podobny mechanizm działania, różnią się między sobą pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania w określonych grupach pacjentów oraz wpływu na organizm. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu oraz dowiedzieć się, na co należy zwrócić uwagę przy ich stosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Wardenafil – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wardenafil to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń erekcji. Działania niepożądane po jego zastosowaniu są najczęściej łagodne i przemijające, jednak – jak w przypadku każdego leku – mogą wystąpić różne reakcje organizmu, w tym również poważniejsze objawy. Częstość i rodzaj działań niepożądanych mogą zależeć od dawki, wieku pacjenta oraz innych czynników zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Regadenozon – przeciwwskazania

    Regadenozon jest nowoczesną substancją wykorzystywaną w diagnostyce serca, szczególnie u osób, które nie mogą wykonać tradycyjnej próby wysiłkowej. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń wieńcowych, co pozwala lekarzom ocenić przepływ krwi w sercu podczas specjalistycznych badań. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie otrzymać ten lek – istnieją wyraźne przeciwwskazania oraz sytuacje wymagające dużej ostrożności. Poznaj szczegółowo, w jakich przypadkach regadenozon nie powinien być stosowany oraz kiedy jego podanie wymaga szczególnego nadzoru.

  • Ilustracja poradnika Propafenon – wskazania – na co działa?

    Propafenon to lek przeciwarytmiczny, który pomaga kontrolować nieprawidłowy rytm serca zarówno u dorosłych, jak i w wybranych przypadkach u dzieci powyżej 12. roku życia. Stosowany jest w leczeniu określonych zaburzeń rytmu, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia. Działa stabilizująco na pracę serca, co może poprawić komfort życia pacjentów z arytmiami.

  • Ilustracja poradnika Propafenon – dawkowanie leku

    Propafenon to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca, dostępna w różnych postaciach i dawkach. Dawkowanie tego leku wymaga indywidualnego podejścia i jest dostosowywane do potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Dowiedz się, jak wygląda schemat dawkowania propafenonu dla dorosłych, osób starszych, dzieci oraz pacjentów z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Moksyfloksacyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Moksyfloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany zarówno miejscowo w postaci kropli do oczu, jak i ogólnoustrojowo w tabletkach czy infuzjach. Działania niepożądane tej substancji mogą się różnić w zależności od formy leku oraz sposobu podania. Najczęściej mają one charakter łagodny, ale w niektórych przypadkach mogą być poważne i obejmować różne układy organizmu. Warto poznać ich profil, by świadomie obserwować swój organizm podczas leczenia i wiedzieć, kiedy zareagować.

  • Ilustracja poradnika Meksyletyna – przeciwwskazania

    Meksyletyna to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu objawów miotonii, czyli nadmiernej sztywności mięśni, u dorosłych pacjentów z określonymi zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi. Chociaż jej stosowanie przynosi poprawę jakości życia, nie jest odpowiednia dla każdego. W niektórych przypadkach podanie meksyletyny jest całkowicie wykluczone, a w innych wymaga dużej ostrożności i indywidualnej oceny stanu zdrowia pacjenta. Sprawdź, kiedy meksyletyna jest przeciwwskazana, w jakich sytuacjach można ją stosować tylko wyjątkowo i na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Lakozamid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lakozamid to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Większość z nich jest łagodna i przemijająca, choć niektóre mogą być poważniejsze. Profil działań niepożądanych zależy m.in. od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Sprawdź, jakie objawy mogą się pojawić podczas stosowania lakozamidu i na co warto zwrócić szczególną uwagę.

  • Ilustracja poradnika Ibrutynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ibrutynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów układu krwiotwórczego. Choć jest skuteczna, może powodować różne działania niepożądane, które mogą być zarówno łagodne, jak i poważne. Profil tych działań zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz czasu stosowania leku. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas terapii, aby odpowiednio zareagować na ewentualne niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Dobutamina -przedawkowanie substancji

    Dobutamina jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu niewydolności serca, podawanym w formie dożylnej infuzji. Chociaż jest nieoceniona w stanach zagrożenia życia, jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy serca i innych niepożądanych objawów. Objawy przedawkowania zależą od dawki i szybkości podania, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest szybkie przerwanie infuzji oraz intensywne monitorowanie pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Bencyklan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bencyklan to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu schorzeń układu krążenia. Chociaż większość pacjentów toleruje ją dobrze, niekiedy mogą wystąpić działania niepożądane. Objawy te zależą od indywidualnej reakcji organizmu, dawki oraz czasu stosowania leku. Warto poznać, jakie skutki uboczne mogą się pojawić, aby świadomie korzystać z terapii i odpowiednio reagować na ewentualne niepokojące symptomy.

  • Ilustracja poradnika Argipresyna -przedawkowanie substancji

    Argipresyna, znana także jako hormon antydiuretyczny, jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu wstrząsu septycznego oraz innych stanów związanych z niskim ciśnieniem krwi. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej oraz problemów z krążeniem. W zależności od dawki i sposobu podania, objawy przedawkowania mogą być łagodne lub bardzo groźne, dlatego ważne jest szybkie rozpoznanie i odpowiednie postępowanie.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek EPILANTIN, zawierający lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, nudności i podwójne widzenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze i nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Rzadkie działania niepożądane to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Epilantin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek EPILANTIN, zawierający lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie i nudności. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze i nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Amiodaron Accord, 30 mg/ml

    Amiodaron Accord to lek stosowany w leczeniu poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak tachyarytmie komorowe oraz napadowe migotanie przedsionków. Zawiera substancję czynną amiodaronu chlorowodorek, który działa jako lek przeciwarytmiczny. Lek jest podawany w warunkach szpitalnych, a jego stosowanie wymaga stałego monitorowania stanu pacjenta. Przed zastosowaniem leku należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania, takie jak uczulenie na […]

  • Ilustracja poradnika Amiodaron Accord, 30 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Amiodaron Accord to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu poważnych tachyarytmii komorowych i objawowych tachyarytmii nadkomorowych. Lek jest podawany w formie infuzji dożylnej lub wstrzyknięcia dożylnego w sytuacjach nagłych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, bradykardię, zaburzenia przewodzenia serca, zespół Brugadów, zaburzenia tarczycy, ciężką niewydolność oddechową, zapaść krążeniową, ciężkie niedociśnienie oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku niedociśnienia, problemów z tarczycą, wątrobą, tlenoterapii, planowanej operacji ze znieczuleniem ogólnym oraz stosowania sofosbuwiru.

  • Ilustracja poradnika Amiodaron Accord, 30 mg/ml – dawkowanie leku

    Amiodaron Accord jest lekiem stosowanym w leczeniu poważnych zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Lek może być podawany w infuzji dożylnej, wstrzyknięciu dożylnym oraz w resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, bradykardię, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia tarczycy, hipokaliemię oraz ciążę i karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Nitedor – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Nitedor, zawierającego doksylaminę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Zalecana dawka to 25 mg raz na dobę, a maksymalna to 50 mg. Przedawkowanie może wystąpić przy znacznie większych ilościach leku. Objawy przedawkowania obejmują senność, działanie antycholinergiczne, problemy z układem sercowo-naczyniowym, hipertermię, drgawki oraz problemy oddechowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, leczenie objawowe i podtrzymujące oraz unikanie analeptyków.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Neuraxpharm, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lacosamide Neuraxpharm to lek przeciwpadaczkowy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, nudności i podwójne widzenie. Niezbyt często mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze i omdlenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Neuraxpharm, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lacosamide Neuraxpharm to lek przeciwpadaczkowy, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, wymioty, suchość w ustach, senność i zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, omdlenia i nieprawidłowe wyniki badań krwi dotyczące wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i drgawki. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg.

  • Ilustracja poradnika Lacosamide Neuraxpharm, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lacosamide Neuraxpharm to lek przeciwpadaczkowy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, zawroty głowy, nudności, podwójne widzenie, trudności z koordynacją ruchów oraz zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, omdlenia i nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Rzadkie skutki uboczne to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg.

  • Ilustracja poradnika Trelema, 50 mg; 100 mg; 150 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Trelema, zawierający lakozamid, stosowany w leczeniu padaczki, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, zawroty głowy, nudności i podwójne widzenie. Niezbyt częste obejmują spowolnienie rytmu serca, kołatanie serca, reakcje alergiczne i myśli o samookaleczeniu. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg.

  • Ilustracja poradnika Trelema, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Trelema, stosowany w leczeniu padaczki, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty, suchość w ustach, zaparcia, senność, zmęczenie i świąd. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują spowolnienie rytmu serca, kołatanie serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, omdlenia i nieprawidłowe ruchy mimowolne. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i drgawki. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie, letarg i senność. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszać je swojemu lekarzowi lub…