Menu

Synapsa nerwowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Za co odpowiada serotonina? Dowiedz się o niej więcej
  2. Efedryna – porównanie substancji czynnych
  3. Pixigan, 150 mg – skład leku
  4. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  5. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  6. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – skład leku
  7. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – stosowanie w ciąży
  9. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Bupropion Neuraxpharm, 300 mg – skład leku
  13. Atofab, 18 mg – wskazania – na co działa?
  14. Hydroxyzinum Espefa, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Wellbutrin XR, 300 mg – skład leku
  16. Nefopam Jelfa, 30 mg – dawkowanie leku
  17. Ubretid, 5 mg – stosowanie w ciąży
  18. Ubretid, 5 mg – stosowanie u dzieci
  19. Nivalin, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Co to jest serotonina? Jak działa?
    Nastrój, Układ nerwowy

    Serotonina nazywana jest hormonem szczęścia. W organizmie odgrywa rolę neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym. Receptory, z którymi łączy się serotonina, aby wywołać określony efekt, znajdują się nie tylko w ośrodkowym układzie nerwowym, ale również w przewodzie pokarmowym, krwinkach czerwonych i naczyniach krwionośnych. Prawidłowy jej poziom ma wpływ zarówno na sferę psychiczną, jak i wiele czynności fizjologicznych organizmu. Zmiana jej ilości a szczególnie niedobór, wywołać może wiele poważnych chorób.

  • Ilustracja poradnika Efedryna – porównanie substancji czynnych

    Efedryna, adrenalina oraz fenylefryna należą do grupy leków sympatykomimetycznych, które wykorzystywane są w medycynie do leczenia różnych schorzeń związanych głównie z układem krążenia i oddechowym. Choć wszystkie te substancje działają na układ współczulny, różnią się między sobą mechanizmem działania, wskazaniami, sposobami podania oraz bezpieczeństwem stosowania w poszczególnych grupach pacjentów. W poniższym opisie znajdziesz przystępne porównanie ich zastosowania, efektów działania oraz potencjalnych przeciwwskazań, co pozwoli lepiej zrozumieć, która z tych substancji może być wybrana w konkretnej sytuacji klinicznej.

  • Ilustracja poradnika Pixigan, 150 mg – skład leku

    Pixigan to lek stosowany w leczeniu depresji, zawierający substancję czynną bupropionu chlorowodorek. Oprócz substancji czynnej, lek zawiera również szereg substancji pomocniczych, takich jak Powidon K90, Cysteiny chlorowodorek jednowodny, Glicerolu dibehenian, Krzemionka koloidalna bezwodna, Magnezu stearynian, Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) dyspersja 30%, Etyloceluloza, Krzemionka koloidalna uwodniona, Makrogol 1450, Trietylu cytrynian, Szelak, Żelaza tlenek czarny (E 172) i Glikol propylenowy. Znajomość składu leku jest ważna dla pacjentów, aby zrozumieć, co dokładnie zawiera ich lek i jak poszczególne składniki mogą wpływać na ich organizm.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko przedwczesnego porodu i brak danych dotyczących wpływu na płodność. Bezpieczne alternatywy to pirydostygmina, neostygmina i fizostygmina.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak neostygmina, pirydostygmina i rivastygmina, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci pod nadzorem lekarza. Te leki działają podobnie, hamując enzym cholinoesterazę, co zwiększa poziom acetylocholiny w synapsach nerwowych.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – skład leku

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks zawiera ipidakryny chlorowodorek jako substancję czynną oraz kwas solny i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Jest stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego, paraliżu, niedowładów i chorób demielinizacyjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak kołatanie serca, ślinotok, nudności i nadmierna potliwość.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z lekami działającymi depresyjnie na OUN, inhibitorami cholinesterazy, lekami M-cholinomimetycznymi, lekami cholinergicznymi oraz beta-adrenolitykami. Alkohol może nasilać działania niepożądane tego leku. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, spowolniony rytm pracy serca, ślinotok, nudności oraz nadmierna potliwość.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie Ipidacrine hydrochloride Grindeks u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego porodu i przenikania leku do mleka matki. Bezpieczne alternatywy to pirydostygmina, neostygmina i fizostygmina, które mogą być stosowane pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku badań klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywami dla dzieci mogą być leki takie jak neostygmina, pirydostygmina oraz rivastygmina, które mają podobne działanie. Lek ten jest stosowany głównie w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, paraliżu, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki działające depresyjnie na OUN, inhibitory cholinesterazy, leki M-cholinomimetyczne, leki cholinergiczne, beta-adrenolityki oraz cerebrolizyna. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku, dlatego zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, spowolniony rytm pracy serca, ślinotok, nudności oraz nadmierna potliwość.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Ipidacrine hydrochloride Grindeks może wchodzić w interakcje z lekami działającymi depresyjnie na OUN, inhibitorami cholinesterazy, lekami M-cholinomimetycznymi, beta-adrenolitykami oraz cerebrolizyną. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku. Objawy przedawkowania obejmują m.in. skurcze oskrzeli, łzawienie oczu, nadmierną potliwość, zwężenie źrenic, oczopląs, mimowolne wypróżnianie i oddawanie moczu, wymioty, wolne tętno, blok serca, nieprawidłowy rytm serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, niepokój ruchowy, lęk, pobudzenie, poczucie strachu, zaburzenia koordynacji ruchowej i równowagi, niewyraźną mowę, senność, osłabienie, drgawki i śpiączkę.

  • Ilustracja poradnika Bupropion Neuraxpharm, 300 mg – skład leku

    Lek Bupropion Neuraxpharm zawiera 300 mg bupropionu chlorowodorku jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak powidon K 90, cysteiny chlorowodorek jednowodny, krzemionka koloidalna bezwodna, glicerolu dibehenian, magnezu stearynian, etyloceluloza 100 mPas, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%, makrogol 1450, trietylu cytrynian oraz tusz (Opacode Black S-1-17823). Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku, jego stabilność i formowanie. Lek jest stosowany w leczeniu depresji, oddziałując z noradrenaliną i dopaminą w mózgu.

  • Ilustracja poradnika Atofab, 18 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Atofab, zawierający atomoksetynę, jest stosowany w leczeniu ADHD u dzieci powyżej 6 roku życia, młodzieży i dorosłych. Działa poprzez zwiększenie stężenia noradrenaliny w mózgu, co poprawia koncentrację i zmniejsza impulsywność. Dawkowanie zależy od masy ciała i wieku pacjenta. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, ból brzucha, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, senność, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszenie akcji serca. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadza badania, aby upewnić się, że lek będzie bezpieczny i korzystny dla pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Espefa, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum Espefa może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy oraz lekami przeciwcholinergicznymi. Lek może również wchodzić w interakcje z enzymami wątrobowymi oraz alkoholem, co nasila jego działanie i zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Zawsze należy konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Hydroxyzinum Espefa w połączeniu z innymi lekami oraz unikać jednoczesnego stosowania leku z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Wellbutrin XR, 300 mg – skład leku

    Wellbutrin XR to lek przeciwdepresyjny zawierający bupropion chlorowodorek, który działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol poliwinylowy, glicerolu dibehenian, etyloceluloza, makrogol 1450, powidon K-90, kopolimer kwasu metakrylowego i akrylanu etylu (Eudragit L30D-55), krzemu dwutlenek, trietylu cytrynian oraz tusz Opacode S-1-17823. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Nefopam Jelfa, 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Nefopam Jelfa jest stosowany w leczeniu łagodnych i umiarkowanych bólów ostrych oraz niezbyt nasilonych bólów przewlekłych. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi od 1 do 3 tabletek 3 razy na dobę, a dla osób starszych 1 tabletka 3 razy na dobę. Lek należy przyjmować podczas jedzenia lub po posiłkach. Nie stosować u dzieci poniżej 12 roku życia. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić drgawki, podniecenie, omamy, tachykardia, wzrost temperatury ciała oraz obfite pocenie się. W razie pominięcia dawki, należy ją zastosować jak najszybciej, ale nie stosować dawki podwójnej.

  • Ilustracja poradnika Ubretid, 5 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Ubretid przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak pirydostygmina, neostygmina i fizostygmina, mogą być bezpieczniejszymi opcjami dla tych pacjentek. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Ubretid, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Ubretid nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak badań dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak neostygmina, pyridostygmina i bisakodyl, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu schorzeń, na które działa Ubretid. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Nivalin, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Nivalin, zawierający bromowodorek galantaminy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki przeciwarytmiczne, antybiotyki, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwgrzybicze i leki stosowane w leczeniu AIDS. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak inhibitory esterazy cholinowej, środki zwiotczające mięśnie i środki depolaryzujące płytkę motoryczną. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.