Menu

Sól bizmutu

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Test na Helicobater. Sprawdź, jak go wykonać
  2. Dermatol APTEO MED, 100 g/100 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Efektan Max, 50 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Efektan, 25 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  5. Efektan, 25 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Mobillek, 50 mg – przeciwwskazania
  7. Braunovidon, 100 mg/g – przeciwwskazania
  8. Braunovidon, 100 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Braunovidon, 100 mg/g – dawkowanie leku
  10. Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania
  11. Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Aviomarin, 50 mg – dawkowanie leku
  13. Ascofer, 23,2 mg Fe2+ – wskazania – na co działa?
  14. Ascofer, 23,2 mg Fe2+ – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jakie badania warto wykonać na Helicobater?
    Testy diagnostyczne, Sprzęt medyczny, Diagnostyka

    Bakterie Helicobacter pylori mogą bytować w organizmach nawet połowy populacji na świecie. W niektórych przypadkach mogą wywoływać wrzody żołądka, zapalenie żołądka, a nawet jego nowotwór. W związku z tym kluczową rolę w zapobieganiu powikłań jest przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki.

  • Ilustracja poradnika Dermatol APTEO MED, 100 g/100 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dermatol APTEO MED może powodować działania niepożądane, takie jak łagodne podrażnienie i zaczerwienienie skóry oraz reakcje alergiczne. W razie przedawkowania należy zmyć nadmiar leku wodą z mydłem i przemywać oczy wodą przez 15 minut. Działania niepożądane należy zgłaszać do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Efektan Max, 50 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Efektan Max może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, inhibitorami MAO oraz lekami ototoksycznymi. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku. Efektan Max zawiera sacharozę i glikol propylenowy, co może być istotne dla pacjentów z cukrzycą oraz zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Efektan, 25 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Efektan to lek zawierający dimenhydraminę, stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Zalecane dawki różnią się w zależności od wieku pacjenta. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Efektan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed jego zastosowaniem. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój, drżenie, zaburzenia widzenia, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uczucie osłabienia i zmęczenia,…

  • Ilustracja poradnika Efektan, 25 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Efektan, zawierający dimenhydraminę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, hamującymi czynność OUN, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, inhibitorami MAO oraz lekami ototoksycznymi. Zawiera również sacharozę, glikol propylenowy i sód, co może wpływać na jego stosowanie u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją cukrów, kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Efektanu, ponieważ może on nasilać działanie dimenhydraminy.

  • Ilustracja poradnika Mobillek, 50 mg – przeciwwskazania

    Mobillek to lek stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego, padaczkę oraz dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, nadczynnością tarczycy, bradykardią, hipokaliemią, przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, zwężeniem odźwiernika, wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT oraz u osób w podeszłym wieku. Mobillek może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, hamującymi czynność OUN, alkoholem, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami,…

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – przeciwwskazania

    Lek Braunovidon, zawierający powidon jodowany, jest skutecznym środkiem dezynfekującym, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na jod, chorób tarczycy, zespołu opryszczkowego zapalenia skóry, u noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia oraz przed lub po leczeniu radioaktywnym izotopem jodu. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka oparzenia jodkiem rtęci, terapii litowej oraz wpływu na wyniki badań diagnostycznych. Powidon jodowany może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność. Stosowanie leku w ciąży jest dozwolone do dziewiątego tygodnia, a w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Braunovidon, zawierający powidon jodowany, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki zawierające enzymy do opatrywania ran, rtęć, lit oraz substancje redukujące, sole alkaloidowe, kwas taninowy, kwas salicylowy, sole srebra, sole bizmutu, taurolidynę i nadtlenek wodoru. Powidon jodowany może również wchodzić w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, co może zmniejszać jego skuteczność. Może wpływać na wyniki diagnostycznych badań laboratoryjnych oraz badań tarczycy. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem. Zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Braunovidon jest stosowany jako środek dezynfekujący w leczeniu zakażeń skóry. Maść należy nakładać kilka razy dziennie, co 4-6 godzin na zakażoną powierzchnię skóry. Ważne jest, aby dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. Nie stosować u noworodków oraz w ciąży po dziewiątym tygodniu. W przypadku przedawkowania lub działań niepożądanych, skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania

    Aviomarin to lek stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dimenhydraminę, ostry napad astmy, jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego, padaczkę oraz dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nadczynnością tarczycy, bradykardią, nadciśnieniem, hipokaliemią, niedoborem magnezu, przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, astmą, zwężeniem odźwiernika oraz wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT. Aviomarin może wchodzić w interakcje z alkoholem, lekami przeciwcholinergicznymi, lekami hamującymi OUN, inhibitorami MAO, diazepamem, amfetaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, lekami wydłużającymi odcinek QT…

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Aviomarin (dimenhydrynat) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, nasennymi, uspokajającymi, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, antybiotykami aminoglikozydowymi oraz inhibitorami MAO. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Aviomarinu, ponieważ może to nasilać działanie dimenhydraminy. Aviomarin może również wpływać na wyniki testów alergicznych, dlatego należy przerwać jego stosowanie przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Aviomarin, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz w leczeniu nudności i wymiotów. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi od 50 mg do 100 mg co 4-6 godzin, maksymalnie 400 mg na dobę. Dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat zalecana dawka wynosi 50 mg co 6-8 godzin, maksymalnie 5 mg/kg masy ciała, nie więcej niż 150 mg na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na dimenhydraminę, ostrego napadu astmy, jaskry z wąskim kątem przesączania, guza chromochłonnego, porfirii, przerostu gruczołu krokowego oraz padaczki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami…

  • Ilustracja poradnika Ascofer, 23,2 mg Fe2+ – wskazania – na co działa?

    Ascofer to lek stosowany w leczeniu niedoborów żelaza, które mogą wynikać z utraty krwi, zwiększonego zapotrzebowania na żelazo, zaburzeń wchłaniania oraz diety ubogiej w żelazo. Jest szczególnie przydatny dla osób po urazach, operacjach, dializach, kobiet z obfitymi miesiączkami, dzieci w okresie intensywnego wzrostu oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku istniejących chorób wątroby, nerek, jelit lub wrzodów żołądka. Możliwe działania niepożądane to biegunki, zaparcia, nudności, wymioty, zgaga i bóle w nadbrzuszu.

  • Ilustracja poradnika Ascofer, 23,2 mg Fe2+ – interakcje z lekami i alkoholem

    Ascofer, lek zawierający żelazo, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak środki zobojętniające sok żołądkowy, antybiotyki, cholestyramina, trójkrzemian magnezu, trientyna, entakapon, inhibitory pompy protonowej, sole wapnia i bizmutu, wyciągi z trzustki, metylodopa, lewodopa, karbidopa, bisfosfoniany, tyroksyna, penicylamina, fluorochinolony, chloramfenikol, mykofenolan mofetylu i dimerkaprol. Może również wchodzić w interakcje z niektórymi produktami spożywczymi, takimi jak kawa, herbata, jajka, mleko i jego przetwory, pełnoziarnisty chleb oraz produkty zawierające błonnik. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem stosowania Ascoferu należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.