Menu

Ruchy mimowolne

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Karbamazepina – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Opikapon – wskazania – na co działa?
  3. Cefotaksym – dawkowanie leku
  4. Apomorfina – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Brekspiprazol – przeciwwskazania
  6. Xevoben, 200 mg + 50 mg – wskazania – na co działa?
  7. Parkador, 25 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Parkador, 25 mg + 100 mg – przedawkowanie leku
  9. Parkador, 25 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?
  10. Parkador, 25 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Parkador, 12,5 mg + 50 mg – wskazania – na co działa?
  12. Parkador, 12,5 mg + 50 mg – przedawkowanie leku
  13. Paliperidone Teva, 150 mg – wskazania – na co działa?
  14. Masultab, 200 mg – dawkowanie leku
  15. Egoropal, 100 mg – stosowanie u dzieci
  16. Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – przedawkowanie leku
  17. Luminastil, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Amipryd, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Althyxin, 75 mcg – przedawkowanie leku
  20. Symamis, 200 mg – dawkowanie leku
  21. Symamis – dawkowanie leku
  22. Rasagilina Synthon, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Metoclopramide Baxter – dawkowanie leku
  24. Trelema, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Karbamazepina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Karbamazepina to substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki, neuralgii i innych schorzeń neurologicznych. Choć jest skuteczna, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które zależą od dawki, czasu stosowania, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, przewodu pokarmowego i skóry, ale mogą pojawić się także poważniejsze reakcje, w tym dotyczące krwi, wątroby czy nerek. Poznaj pełny obraz możliwych skutków ubocznych karbamazepiny i dowiedz się, jak reagować w razie ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Opikapon – wskazania – na co działa?

    Opikapon to nowoczesna substancja czynna, która wspiera leczenie choroby Parkinsona u dorosłych. Stosuje się go, gdy pojawiają się trudności z kontrolowaniem objawów ruchowych mimo przyjmowania standardowej terapii. Opikapon podawany jest razem z lewodopą i pozwala na wydłużenie czasu, w którym pacjent czuje się dobrze. Dowiedz się, komu i w jakich sytuacjach zalecany jest opikapon oraz dlaczego nie stosuje się go u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Cefotaksym – dawkowanie leku

    Cefotaksym to antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Dawkowanie tej substancji zależy od wieku, masy ciała, ciężkości infekcji oraz czynności nerek pacjenta. Stosowany jest zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w tym noworodków. W opisie wyjaśniamy szczegółowo, jak dostosować dawkę cefotaksymu w różnych sytuacjach klinicznych oraz na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Apomorfina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Apomorfina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu choroby Parkinsona, podawana najczęściej w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Jej działanie wiąże się z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych, które mogą się różnić w zależności od drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Objawy te bywają zarówno łagodne, jak i poważniejsze, dlatego warto poznać ich charakter oraz dowiedzieć się, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Brekspiprazol – przeciwwskazania

    Brekspiprazol to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny, stosowany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii u dorosłych. Mimo skuteczności w łagodzeniu objawów tej choroby, nie każdy pacjent może go przyjmować. W niektórych sytuacjach stosowanie brekspiprazolu jest całkowicie wykluczone, a w innych wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny przez lekarza. Sprawdź, jakie są przeciwwskazania do stosowania tej substancji i kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Xevoben, 200 mg + 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Xevoben jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, zespołu parkinsonowskiego oraz zespołu niespokojnych nóg. Zawiera lewodopę, która jest prekursorem dopaminy, oraz benserazyd, który blokuje rozpad lewodopy poza mózgiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wiek poniżej 25 lat, ciężkie zaburzenia endokrynologiczne, metaboliczne, wątroby, nerek lub szpiku kostnego, ciężką chorobę serca, zaburzenia umysłowe oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków. Możliwe działania niepożądane to m.in. infekcje, zmniejszona liczba krwinek, zmniejszony apetyt, zaburzenia psychiczne, ruchy mimowolne, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nieregularny rytm serca, obniżone ciśnienie krwi, nudności, wymioty, biegunka, zmiana zabarwienia śliny, języka, zębów i błony śluzowej jamy ustnej…

  • Ilustracja poradnika Parkador, 25 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Parkador, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ruchy mimowolne, zakażenia układu moczowego, utrata apetytu, depresja, spowolnienie ruchowe, kołatanie serca, duszność oraz problemy żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują pobudzenie, omdlenie, pokrzywkę i drganie mięśni. Rzadkie działania niepożądane to niedokrwistość, otępienie, wysokie ciśnienie krwi, zapalenie żył, wrzód dwunastnicy, ciemne zabarwienie moczu, potu i śliny, świąd, zapalenie naczyń, wypadanie włosów i wysypka. Nieznane działania niepożądane obejmują zespół dysregulacji dopaminowej i zaburzenia kontroli impulsów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 25 mg + 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Parkador, zawierającego karbidopę i lewodopę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to 100 mg dla dzieci i 5 g dla dorosłych. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, niepokój, dyskinezy, omamy, drgawki, częstoskurcz zatokowy, nadciśnienie tętnicze i rabdomiolizę. W przypadku przedawkowania należy monitorować EKG i kontrolować pacjenta pod kątem zaburzeń rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 25 mg + 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Parkador jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona u dorosłych. Zawiera lewodopę i karbidopę, które pomagają w łagodzeniu objawów choroby. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane, a lek może powodować działania niepożądane, takie jak ruchy mimowolne, zakażenia układu moczowego i depresja. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę, guz chromochłonny, zaburzenia hormonalne i ciężką chorobę serca.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 25 mg + 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Parkador, lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwnadciśnieniowymi, preparatami żelaza, lekami przeciwcholinergicznymi, inhibitorami COMT, antagonistami receptorów dopaminowych D2 i amantadyną. Należy unikać spożywania pokarmów bogatych w białko oraz alkoholu podczas leczenia. Lek może również zaburzać wyniki badań laboratoryjnych. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie omówić z lekarzem wszystkie potencjalne interakcje i ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 12,5 mg + 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Parkador jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, łagodząc objawy takie jak spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni i drżenie. Zawiera lewodopę i karbidopę, które współdziałają, aby zwiększyć skuteczność leczenia. Dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie, a lek należy przyjmować doustnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę, guz chromochłonny nadnerczy oraz ciężką chorobę serca. Najczęściej występujące działania niepożądane to dyskinezy, nudności, wymioty oraz senność.

  • Ilustracja poradnika Parkador, 12,5 mg + 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Parkador, zawierającego karbidopę i lewodopę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, niepokój, dyskinezy, omamy, drgawki, częstoskurcz zatokowy, nadciśnienie tętnicze oraz rabdomioliza. Dawka 5 g dla dorosłych jest uznawana za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować rytm serca.

  • Ilustracja poradnika Paliperidone Teva, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Paliperidone Teva jest stosowany w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów leczonych paliperydonem lub rysperydonem. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie przez lekarza, a lek podawany jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują uczulenie na paliperydon lub rysperydon. Możliwe działania niepożądane obejmują trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, zwiększenie masy ciała, drażliwość, depresję, lęk, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, uczucie senności, dystonię, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kaszel, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunkę, niestrawność, ból zęba, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych we krwi,…

  • Ilustracja poradnika Masultab, 200 mg – dawkowanie leku

    Lek Masultab stosowany jest w leczeniu schizofrenii. Dawkowanie zależy od objawów i reakcji pacjenta na leczenie. U dorosłych zazwyczaj stosuje się dawki od 50 do 300 mg na dobę lub od 400 do 800 mg na dobę, w pojedynczych przypadkach do 1200 mg na dobę. Leku nie należy podawać dzieciom przed okresem dojrzewania płciowego. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć. Lek należy przyjmować doustnie, przed posiłkiem, popijając dużą ilością wody. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Egoropal, 100 mg – stosowanie u dzieci

    Egoropal, zawierający paliperydon, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywami dla dzieci mogą być leki takie jak rysperydon, aripiprazol i kwetiapina, które są stosowane w leczeniu schizofrenii u młodszych pacjentów. Główne działania niepożądane Egoropalu to trudności z zasypianiem, zwiększenie masy ciała, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, dystonia, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, bóle głowy, szybki rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, kaszel, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów, brak miesiączki, gorączka, osłabienie, zmęczenie, reakcja w…

  • Ilustracja poradnika Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Metoclopramidi hydrochloridum Noridem może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia pozapiramidowe, senność, splątanie, omamy i zatrzymanie krążenia i oddychania. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 30 mg lub 0,5 mg/kg masy ciała dla dorosłych oraz 0,5 mg/kg masy ciała dla dzieci i młodzieży. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą i przerwać stosowanie leku. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego oraz podtrzymywanie funkcji życiowych.

  • Ilustracja poradnika Luminastil, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Luminastil to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności u dorosłych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zmęczenie, uspokojenie, senność, zaburzenia uwagi, trudności w utrzymaniu równowagi, zawroty głowy oraz suchość w jamie ustnej. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka i duszność. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak rozszerzenie źrenic, gorączka, zaczerwienienie twarzy, pobudzenie, drżenie mięśni, ruchy mimowolne, omamy oraz zmiany w zapisie EKG. W razie przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub najbliższego Oddziału Ratunkowego.

  • Ilustracja poradnika Amipryd, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Amipryd to lek stosowany w leczeniu schizofrenii, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Częste skutki uboczne obejmują drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe i uczucie niepokoju. Niezbyt częste działania niepożądane to m.in. napady padaczkowe i uszkodzenie wątroby. Rzadkie skutki uboczne obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny i zakrzepy krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Althyxin, 75 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Althyxin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak szybkie bicie serca, niepokój, pobudzenie, ruchy mimowolne, ból głowy, osłabienie mięśni, gorączka, wymioty, zaburzenia snu, biegunka i zmniejszenie masy ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem. W skrajnych przypadkach może być konieczna plazmafereza.

  • Ilustracja poradnika Symamis, 200 mg – dawkowanie leku

    Lek Symamis stosowany jest w leczeniu schizofrenii. Dawkowanie dla dorosłych wynosi zazwyczaj od 50 do 300 mg na dobę lub od 400 do 800 mg na dobę, a w niektórych przypadkach do 1200 mg na dobę. Leku nie należy podawać dzieciom przed okresem dojrzewania płciowego. W przypadku pacjentów z zaburzeniami nerek dawkę leku należy zmniejszyć. Tabletki należy przyjmować przed posiłkiem, popijając dużą ilością wody. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Symamis – dawkowanie leku

    Lek Symamis stosowany jest w leczeniu schizofrenii. Dawkowanie zależy od objawów i reakcji pacjenta na leczenie. U dorosłych zazwyczaj stosuje się dawki od 50 do 300 mg na dobę lub od 400 do 800 mg na dobę, w indywidualnych przypadkach do 1200 mg na dobę. Leku nie należy podawać dzieciom przed okresem dojrzewania płciowego. W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy odpowiednio zmniejszyć. Lek należy przyjmować doustnie, przed posiłkiem, popijając wodą. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rasagilina Synthon, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rasagilina Synthon stosowany w leczeniu choroby Parkinsona może powodować różne działania niepożądane, takie jak dyskinezy, bóle głowy, bóle brzucha, upadki, depresja, zmniejszenie łaknienia, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty, wzdęcia oraz zmniejszenie masy ciała. Rzadziej mogą wystąpić udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, podwyższone ciśnienie krwi, nadmierna senność i nagłe zasypianie. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed przerwaniem stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramide Baxter – dawkowanie leku

    Lek Metoclopramide Baxter jest stosowany w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 10 mg, do 3 razy na dobę, a dla dzieci i młodzieży 0,1-0,15 mg/kg masy ciała, do 3 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 30 mg lub 0,5 mg/kg masy ciała. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 1 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, krwawienie, niedrożność, guz chromochłonny, padaczkę, chorobę Parkinsona oraz dzieci poniżej 1 roku życia. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, depresja, niekontrolowane ruchy, objawy podobne do choroby Parkinsona, niepokój, spadek ciśnienia krwi, biegunka i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Trelema, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Trelema, stosowany w leczeniu padaczki, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty, suchość w ustach, zaparcia, senność, zmęczenie i świąd. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują spowolnienie rytmu serca, kołatanie serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, omdlenia i nieprawidłowe ruchy mimowolne. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i drgawki. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie, letarg i senność. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszać je swojemu lekarzowi lub…