Menu

Pirofosforan tiaminy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Benfotiamina – mechanizm działania
  2. Tiavella forte, 300 mg – dawkowanie leku
  3. Tiavella forte, 300 mg – przedawkowanie leku
  4. Tiavella forte, 300 mg – skład leku
  5. Tiavella, 50 mg – przedawkowanie leku
  6. Tiavella, 50 mg – dawkowanie leku
  7. Beduo, 100 mg + 100 mg – skład leku
  8. Neurovit, 100 mg + 200 mg + 0, – przeciwwskazania
  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – mechanizm działania

    Benfotiamina to nowoczesna, rozpuszczalna w tłuszczach pochodna witaminy B1, która odgrywa kluczową rolę w procesach energetycznych organizmu, zwłaszcza w układzie nerwowym. Dzięki swojej unikalnej budowie jest znacznie lepiej przyswajana niż klasyczna tiamina. Poznaj mechanizm działania benfotiaminy, jej losy w organizmie oraz znaczenie w terapii niedoborów i zaburzeń neurologicznych.

  • Tiavella forte to lek zawierający benfotiaminę, stosowany w leczeniu niedoborów witaminy B1. Zazwyczaj dawka dobowa wynosi od 150 do 300 mg benfotiaminy, co odpowiada ½ lub 1 tabletce powlekanej na dobę. Lek jest przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentów i nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Czas trwania leczenia zależy od przyczyny niedoboru witaminy B1 oraz od odpowiedzi na leczenie. Nie zgłaszano przypadków przedawkowania leku Tiavella forte.

  • Przedawkowanie leku Tiavella forte może prowadzić do reakcji alergicznych i zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zalecana dawka dobowa wynosi od 150 do 300 mg benfotiaminy. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Tiavella forte to lek zawierający benfotiaminę, formę witaminy B1, stosowany w leczeniu niedoborów tej witaminy. Głównym składnikiem jest benfotiamina (300 mg), a substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, kroskarmeloza sodowa, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, glicerolu dibehenian oraz otoczka Opadry II white. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. Benfotiamina jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i metabolizmu węglowodanów.

  • Przedawkowanie leku Tiavella, zawierającego benfotiaminę, może prowadzić do reakcji alergicznych i zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Zalecana dawka dobowa wynosi 150-300 mg. W przypadku przedawkowania zazwyczaj nie jest konieczna interwencja medyczna, ale w razie poważnych objawów należy skontaktować się z lekarzem.

  • Tiavella to lek zawierający benfotiaminę, stosowany w leczeniu niedoboru witaminy B1. Zalecana dawka dobowa wynosi od 150 do 300 mg benfotiaminy (3 do 6 tabletek). Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, popijając wodą. Czas trwania leczenia zależy od przyczyny niedoboru oraz odpowiedzi na leczenie. W przypadku przyjęcia większej dawki zazwyczaj nie jest konieczna interwencja medyczna.

  • Beduo to lek zawierający witaminy B1 i B6, stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego spowodowanych ich niedoborem. Każda tabletka zawiera 100 mg tiaminy chlorowodorku i 100 mg pirydoksyny chlorowodorku. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hypromeloza, talk, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy, makrogolu stearynian, glikol propylenowy, wapnia węglan, żelaza tlenek czerwony i żelaza tlenek żółty. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a w przypadku ciąży lub karmienia piersią, tylko po konsultacji z lekarzem.

  • Lek Neurovit, zawierający witaminy B1, B6 i B12, jest stosowany w leczeniu zaburzeń układu nerwowego. Nie należy go stosować w przypadku alergii na składniki leku oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli dawka witaminy B6 przekracza 50 mg na dobę. Neurovit może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak 5-fluorouracyl, leki neutralizujące, alkohol, herbata, L-dopa oraz antagoniści pirydoksyny. Lek nie powinien być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz dokładnie rozważy korzyści i ryzyko.