Menu

Osteodystrofia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Wodorotlenek glinu – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Symetykon – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Manti, 200 mg + 200 mg + 25 – wskazania – na co działa?
  4. Manti, 200 mg + 200 mg + 25 – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Manti, 200 mg + 200 mg + 25 – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Wodorotlenek glinu – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wodorotlenek glinu to substancja czynna często stosowana w lekach zobojętniających kwas żołądkowy. Choć większość pacjentów dobrze go toleruje, przyjmowanie preparatów zawierających wodorotlenek glinu może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub u osób z określonymi schorzeniami. Poznaj, jakie objawy mogą się pojawić, jak często występują i na co warto zwrócić uwagę podczas stosowania leków z tą substancją.

  • Ilustracja poradnika Symetykon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symetykon to substancja czynna znana z bardzo dobrego profilu bezpieczeństwa, stosowana w różnych postaciach i dawkach, zarówno samodzielnie, jak i w lekach złożonych. Działania niepożądane pojawiają się niezwykle rzadko, a jeśli już występują, są zazwyczaj łagodne i ograniczają się głównie do reakcji skórnych lub żołądkowo-jelitowych. Warto jednak wiedzieć, jak mogą się objawiać oraz jakie różnice mogą wystąpić w zależności od drogi podania czy połączenia z innymi substancjami.

  • Ilustracja poradnika Manti, 200 mg + 200 mg + 25 – wskazania – na co działa?

    Lek Manti jest stosowany w leczeniu zgagi, wzdęć, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zapalenia błony śluzowej żołądka, nadkwaśności, przepukliny rozworu przełykowego, niestrawności oraz innych zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Dawkowanie wynosi 1-3 tabletki między posiłkami, przed snem oraz w czasie wystąpienia dolegliwości żołądkowych, maksymalnie 12 tabletek na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ciężką niewydolność nerek, fenyloketonurię, nietolerancję niektórych cukrów oraz stosowanie u dzieci poniżej 6 lat. Możliwe działania niepożądane to biegunka, zaparcia, wzdęcia, nadmierne oddawanie gazów, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, demencja, encefalopatia, osteomalacja i osteodystrofia.

  • Ilustracja poradnika Manti, 200 mg + 200 mg + 25 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Manti, stosowany w leczeniu zgagi, wzdęć i bólów brzucha, może powodować różne działania niepożądane, w tym biegunki, zaparcia, wzdęcia i nadmierne oddawanie gazów. W przypadku długotrwałego stosowania mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak osteomalacja, osteodystrofia, encefalopatia i demencja. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem terapii skonsultować się z lekarzem i dokładnie przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Manti, 200 mg + 200 mg + 25 – dawkowanie leku

    Lek Manti stosuje się w leczeniu zgagi, wzdęć i bólów brzucha. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 6 lat to 1-3 tabletki między posiłkami, przed snem oraz w czasie wystąpienia dolegliwości. Maksymalna dawka dobowa wynosi 12 tabletek. Leku nie należy stosować u osób z nadwrażliwością, ciężką niewydolnością nerek, fenyloketonurią, nietolerancją niektórych cukrów oraz u dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność przy długotrwałym stosowaniu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Możliwe działania niepożądane to biegunka, zaparcia, wzdęcia, nadmierne oddawanie gazów oraz reakcje nadwrażliwości.