Menu

Nietolerancja leku

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Sitagliptyna – porównanie substancji czynnych
  2. Sitagliptyna – wskazania – na co działa?
  3. Wareniklina – dawkowanie leku
  4. Lizat bakterii Escherichia coli – stosowanie u dzieci
  5. Roflumilast – profil bezpieczeństwa
  6. Pirenoksyna – przeciwwskazania
  7. Pimekrolimus – stosowanie u dzieci
  8. Mirikizumab – wskazania – na co działa?
  9. Kwas paraaminosalicylowy – przeciwwskazania
  10. Kwas paraaminosalicylowy – stosowanie u dzieci
  11. Kromoglikan sodowy – stosowanie u dzieci
  12. Kobimetynib – dawkowanie leku
  13. Kanagliflozyna – wskazania – na co działa?
  14. Drotaweryna – stosowanie u dzieci
  15. Dazatynib – dawkowanie leku
  16. Cyneol – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Bosutynib – dawkowanie leku
  18. Afatynib – dawkowanie leku
  19. Ustekinumab – stosowanie u dzieci
  20. Sunitinib Bluefish, 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  21. Axotret, 40 mg – dawkowanie leku
  22. Risperidone Grindeks, 1 mg – stosowanie u dzieci
  23. Lenalidomide Gedeon Richter, 15 mg – dawkowanie leku
  24. Lenalidomide Fresenius Kabi, 2,5 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sitagliptyna – porównanie substancji czynnych

    Sitagliptyna, linagliptyna i alogliptyna to nowoczesne leki doustne stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. Choć należą do tej samej grupy inhibitorów DPP-4 i mają podobne działanie, różnią się pod wieloma względami. Te różnice dotyczą m.in. wskazań, bezpieczeństwa u osób z chorobami nerek, możliwości stosowania u starszych pacjentów czy wpływu na ryzyko hipoglikemii. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są najbardziej odpowiednie.

  • Ilustracja poradnika Sitagliptyna – wskazania – na co działa?

    Sitagliptyna to nowoczesna substancja czynna wspomagająca kontrolę poziomu cukru we krwi u osób dorosłych z cukrzycą typu 2. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, gdy dieta i ćwiczenia nie wystarczają do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy. Poznaj szczegółowe wskazania oraz dowiedz się, dla kogo sitagliptyna będzie odpowiednim wyborem terapeutycznym.

  • Ilustracja poradnika Wareniklina – dawkowanie leku

    Wareniklina to substancja czynna, która pomaga rzucić palenie poprzez łagodzenie objawów głodu nikotynowego i zmniejszenie przyjemności z palenia. Jej dawkowanie jest starannie ustalone i wymaga stopniowego zwiększania dawki na początku leczenia. Schemat dawkowania może się różnić w zależności od wieku, stanu zdrowia nerek czy wątroby, a także od tego, czy leczenie dotyczy osób dorosłych, czy pacjentów w szczególnych grupach. Poznaj szczegółowe informacje o dawkowaniu warenikliny, by bezpiecznie i skutecznie wspierać proces rzucania palenia.

  • Ilustracja poradnika Lizat bakterii Escherichia coli – stosowanie u dzieci

    Lizat bakterii Escherichia coli jest stosowany u dzieci powyżej 4. roku życia w celu zapobiegania i wspomagania leczenia zakażeń układu moczowego. Bezpieczeństwo i skuteczność tej substancji u młodszych dzieci nie zostały potwierdzone, dlatego nie zaleca się jej stosowania w tej grupie wiekowej. Poznaj zasady dawkowania oraz środki ostrożności dotyczące stosowania lizatów bakteryjnych u najmłodszych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Roflumilast – profil bezpieczeństwa

    Roflumilast to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Choć jest skuteczna, jej stosowanie wiąże się z określonymi środkami ostrożności, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby, zaburzeniami psychicznymi czy niską masą ciała. Bezpieczeństwo roflumilastu zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, funkcjonowanie narządów czy przyjmowanie innych leków. Warto poznać zasady jego stosowania, aby terapia była nie tylko skuteczna, ale i bezpieczna.

  • Ilustracja poradnika Pirenoksyna – przeciwwskazania

    Pirenoksyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaćmy starczej, głównie w postaci kropli do oczu. Jej działanie polega na ochronie soczewki oka przed zmianami prowadzącymi do jej zmętnienia. Choć lek jest na ogół dobrze tolerowany, istnieją sytuacje, w których nie powinno się go stosować, a także przypadki, gdy wymagana jest szczególna ostrożność. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpiecznego stosowania pirenoksyny.

  • Ilustracja poradnika Pimekrolimus – stosowanie u dzieci

    Stosowanie pimekrolimusu u dzieci z atopowym zapaleniem skóry może być rozwiązaniem w przypadkach, gdy inne metody leczenia nie są wskazane lub są nieskuteczne. Preparat w formie kremu jest dopuszczony do stosowania już od 3. miesiąca życia, jednak jego użycie wymaga zachowania szczególnej ostrożności i uwzględnienia indywidualnych potrzeb małego pacjenta. Sprawdź, jakie są zasady bezpiecznego stosowania pimekrolimusu u najmłodszych.

  • Ilustracja poradnika Mirikizumab – wskazania – na co działa?

    Mirikizumab to nowoczesna substancja czynna z grupy leków immunosupresyjnych, która działa poprzez selektywne blokowanie interleukiny 23 – białka odpowiedzialnego za utrzymywanie przewlekłego stanu zapalnego w jelicie grubym. Stosuje się ją u dorosłych pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, szczególnie wtedy, gdy inne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lub są źle tolerowane. Dzięki swojemu działaniu, mirikizumab pozwala na zmniejszenie objawów choroby, poprawę jakości życia i utrzymanie remisji.

  • Ilustracja poradnika Kwas paraaminosalicylowy – przeciwwskazania

    Kwas paraaminosalicylowy to lek stosowany w leczeniu gruźlicy opornej na inne terapie. Choć może uratować życie w trudnych przypadkach, nie każdy pacjent może go przyjmować bezpiecznie. W niektórych sytuacjach jego stosowanie jest całkowicie zabronione, w innych wymaga dużej ostrożności i regularnej kontroli stanu zdrowia. Poznaj, kiedy ten lek jest przeciwwskazany i dlaczego tak ważne jest przestrzeganie tych zaleceń.

  • Ilustracja poradnika Kwas paraaminosalicylowy – stosowanie u dzieci

    Kwas paraaminosalicylowy jest stosowany u dzieci w leczeniu gruźlicy opornej na leczenie innymi lekami. Jego podawanie w tej grupie wiekowej wymaga jednak ostrożności oraz ścisłego monitorowania, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów i w przypadku współistniejących chorób. Sprawdź, jakie są zasady bezpiecznego stosowania tej substancji u dzieci oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę.

  • Ilustracja poradnika Kromoglikan sodowy – stosowanie u dzieci

    Kromoglikan sodowy to substancja stosowana w leczeniu alergii u dzieci, głównie w postaci kropli do oczu i aerozolu do nosa. Wybór właściwej postaci i dawki zależy od wieku dziecka oraz rodzaju schorzenia. W przypadku dzieci poniżej 4 lat bezpieczeństwo stosowania nie zostało w pełni określone, natomiast u starszych dzieci preparaty te są szeroko wykorzystywane w leczeniu objawów alergicznych, takich jak zapalenie spojówek czy nieżyt nosa.

  • Ilustracja poradnika Kobimetynib – dawkowanie leku

    Kobimetynib to lek stosowany doustnie w terapii skojarzonej z wemurafenibem u dorosłych pacjentów z czerniakiem wykazującym określoną mutację. Dawkowanie kobimetynibu jest ściśle określone, obejmuje cykle leczenia i przerwy, a jego modyfikacja zależy od indywidualnej tolerancji pacjenta, występowania działań niepożądanych oraz funkcji narządów takich jak nerki i wątroba. Poznaj szczegóły dotyczące dawkowania tej substancji, różnice w stosowaniu u różnych grup pacjentów oraz zasady modyfikacji dawek w szczególnych przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Kanagliflozyna – wskazania – na co działa?

    Kanagliflozyna to nowoczesna substancja czynna, która pomaga kontrolować poziom cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu 2. Jej działanie polega na usuwaniu nadmiaru glukozy z organizmu poprzez nerki. Dzięki temu może być stosowana zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, również z metforminą. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania kanagliflozyny, jej zastosowanie u różnych grup pacjentów oraz najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Drotaweryna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie drotaweryny u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i zawsze zależy od wieku dziecka oraz postaci leku. Różne preparaty zawierające drotawerynę mają odmienny próg wiekowy dopuszczenia do stosowania. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje, w jakich sytuacjach drotaweryna może być stosowana u dzieci, jakie są przeciwwskazania oraz na co należy zwrócić uwagę przy podawaniu tego leku najmłodszym pacjentom.

  • Ilustracja poradnika Dazatynib – dawkowanie leku

    Dazatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Sposób dawkowania dazatynibu zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz innych czynników, takich jak reakcja organizmu na leczenie czy obecność działań niepożądanych. Poznaj najważniejsze informacje o schematach dawkowania, długości terapii oraz modyfikacjach dawek w szczególnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Cyneol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cyneol to składnik obecny w różnych lekach, stosowany zarówno do płukania gardła, jak i w kapsułkach doustnych. Chociaż większość osób toleruje go dobrze, u niektórych mogą pojawić się niepożądane objawy. W zależności od formy i sposobu stosowania, działania niepożądane mogą być inne – od łagodnych do poważniejszych reakcji. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa stosowania cyneolu i dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas jego używania.

  • Ilustracja poradnika Bosutynib – dawkowanie leku

    Bosutynib to lek w formie tabletek, który stosuje się u dorosłych z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia. Schemat dawkowania zależy od fazy choroby, wcześniejszego leczenia oraz stanu nerek pacjenta. Ważne jest dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb i regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Afatynib – dawkowanie leku

    Afatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych typów raka płuca. Jego dawkowanie jest ściśle określone i zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, rodzaju choroby oraz tolerancji na leczenie. Poznaj najważniejsze zasady dotyczące przyjmowania afatynibu, modyfikacje dawek w przypadku działań niepożądanych oraz różnice w dawkowaniu dla wybranych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Ustekinumab – stosowanie u dzieci

    Ustekinumab to lek biologiczny, który znajduje zastosowanie m.in. w leczeniu łuszczycy plackowatej u dzieci i młodzieży od 6. roku życia. Stosowanie tego leku u najmłodszych pacjentów wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ dzieci różnią się od dorosłych pod względem sposobu, w jaki ich organizm przetwarza leki. Warto wiedzieć, że ustekinumab może wpływać na układ odpornościowy, co wiąże się z ryzykiem zakażeń i innych działań niepożądanych. Bezpieczeństwo stosowania ustekinumabu u dzieci jest dobrze udokumentowane w określonych wskazaniach, jednak zawsze konieczne jest dokładne dostosowanie dawki i monitorowanie stanu zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Bluefish, 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sunitinib Bluefish jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Działa poprzez hamowanie aktywności kinaz białkowych, co prowadzi do zahamowania wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Lek nie jest zalecany dla osób poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Axotret, 40 mg – dawkowanie leku

    Axotret, zawierający izotretynoinę, jest stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku. Dawkowanie początkowe wynosi 0,5 mg/kg mc. na dobę, a leczenie trwa zazwyczaj od 16 do 24 tygodni. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat. U pacjentów z niewydolnością nerek należy rozpocząć od mniejszej dawki, np. 10 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują ciążę, karmienie piersią, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, hiperwitaminozę A oraz jednoczesne stosowanie tetracyklin.

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 1 mg – stosowanie u dzieci

    Risperidone Grindeks nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może być stosowany w leczeniu zaburzeń zachowania u dzieci powyżej 5 roku życia pod ścisłą kontrolą lekarza. Alternatywne leki, takie jak aripiprazol i kwetiapina, są bezpieczne dla dzieci w określonych przypadkach. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia dziecka jakimkolwiek lekiem psychotropowym.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Gedeon Richter, 15 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Gedeon Richter to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W szpiczaku mnogim dawka początkowa wynosi 10-25 mg raz na dobę, w zespołach mielodysplastycznych 10 mg raz na dobę, a w chłoniaku z komórek płaszcza 25 mg raz na dobę. W chłoniaku grudkowym dawka wynosi 20 mg raz na dobę w skojarzeniu z rytuksymabem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta i dostosowywanie dawki w zależności od wyników badań.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 2,5 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Fresenius Kabi jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W przypadku szpiczaka mnogiego dawka wynosi 25 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. W zespołach mielodysplastycznych dawka wynosi 10 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. W chłoniaku z komórek płaszcza dawka wynosi 25 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. W chłoniaku grudkowym dawka wynosi 20 mg raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12…