Menu

Limfopenia

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. LutaPol, 0,925 – 37 GBq/fiolk – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. LutaPol, 0,925 – 37 GBq/fiolk – przedawkowanie leku
  3. Glandex, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Glandex, 25 mg – dawkowanie leku
  5. Etadron, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Biodribin – dawkowanie leku
  7. Hydrocortisonum Jelfa – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Hydrocortisonum Jelfa – przedawkowanie leku
  9. Dipromal, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Kladrybina
  11. Elotuzumab
  12. Ozanimod
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika LutaPol, 0,925 – 37 GBq/fiolk – działania niepożądane i skutki uboczne

    LutaPol to prekursor radiofarmaceutyku stosowany w terapii po połączeniu z innym lekiem. Może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, limfopenia, neutropenia, pancytopenia, łysienie, suchość w ustach, przełom rakowiakowy i zespół rozpadu guza. Ważne jest regularne monitorowanie zdrowia i natychmiastowy kontakt z lekarzem w przypadku wystąpienia skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika LutaPol, 0,925 – 37 GBq/fiolk – przedawkowanie leku

    LutaPol to prekursor radiofarmaceutyku stosowany w terapii po połączeniu z innym produktem leczniczym. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak toksyczne działanie na szpik kostny, mielosupresja, napromienianie nerek, hepatotoksyczność, zespoły uwalniania hormonów oraz zespół rozpadu guza (TLS). W przypadku przedawkowania należy natychmiast podać substancje chelatujące, monitorować parametry krwi i chronić nerki.

  • Ilustracja poradnika Glandex, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Glandex, zawierający eksemestan, stosowany w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bezsenność, bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, zwiększona potliwość, bóle stawów i mięśni oraz uczucie nadmiernego zmęczenia. Niezbyt częste działania obejmują leukopenię, nadwrażliwość, senność, zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stężenia bilirubiny i fosfatazy alkalicznej we krwi, ostrą uogólnioną osutkę krostkową oraz osłabienie. Rzadkie działania to trombocytopenia, a o nieznanej częstości występowania jest limfopenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Glandex, 25 mg – dawkowanie leku

    Glandex to lek stosowany w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Zaleca się podawanie jednej tabletki 25 mg raz na dobę, najlepiej po posiłku. U pacjentek z wczesnym rakiem piersi lek stosuje się przez 2-3 lata jako uzupełnienie tamoksyfenu, a u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi do czasu stwierdzenia postępu choroby. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentek z niewydolnością nerek i wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. bezsenność, bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, zwiększona potliwość, bóle stawów i uczucie nadmiernego zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Etadron, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Etadron, lek zawierający eksemestan, stosowany jest w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak depresja, bezsenność, bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, nudności, zwiększone pocenie, bóle mięśni i stawów, zmęczenie oraz zmniejszenie liczby białych komórek krwi. Ważne jest, aby pacjentki były świadome tych skutków ubocznych i konsultowały się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Regularne monitorowanie stanu zdrowia i przestrzeganie zaleceń lekarza może pomóc w minimalizowaniu ryzyka i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Biodribin – dawkowanie leku

    Lek Biodribin jest stosowany w leczeniu białaczki włochatokomórkowej, przewlekłej białaczki limfatycznej i chłoniaków nieziarniczych. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i wynosi 0,09 mg/kg mc. na dobę w 24-godzinnym wlewie przez 7 dni dla białaczki włochatokomórkowej oraz 0,12 mg/kg mc. na dobę w 2-godzinnym wlewie przez 5 dni dla przewlekłej białaczki limfatycznej i chłoniaków nieziarniczych. Lek podaje się dożylnie, a w przypadku przedawkowania należy zaprzestać dalszego podawania i zastosować leczenie objawowe. Możliwe działania niepożądane to m.in. neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość, nudności i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hydrocortisonum Jelfa to lek zawierający hydrokortyzon, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak zatrzymanie sodu i płynów, osłabienie mięśni, nudności, wymioty, zaburzenia widzenia oraz zmiany nastroju. Ryzyko ich wystąpienia wzrasta wraz z długością terapii oraz wielkością stosowanej dawki. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i nie przerywać leczenia samodzielnie. Stosowanie minimalnej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas może pomóc w ograniczeniu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortisonum Jelfa – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Hydrocortisonum Jelfa może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak retencja płynów, nadciśnienie, osłabienie mięśni, osteoporoza, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia psychiczne i wiele innych. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie dużych dawek wymaga ostrożnego zmniejszania dawkowania, a hydrokortyzon można usunąć z organizmu poprzez dializę. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości mogą być leczone lekami przeciwhistaminowymi i adrenaliną.

  • Ilustracja poradnika Dipromal, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dipromal, zawierający magnezu walproinian, jest stosowany w leczeniu padaczki i manii. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym ból brzucha, nudności, wymioty, małopłytkowość i leukopenię. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki czy encefalopatia. Dzieci i młodzież są szczególnie narażone na niektóre z tych działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Kladrybina

    Kladrybina to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów krwi oraz stwardnienia rozsianego o wysokiej aktywności. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, szczególnie na limfocyty, co pozwala na skuteczne hamowanie rozwoju choroby. Dostępna jest w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia dopasowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje na temat kladrybiny – od wskazań i dawkowania, po działania niepożądane i bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Elotuzumab

    Elotuzumab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych. Działa poprzez stymulację układu odpornościowego do zwalczania komórek nowotworowych, co sprawia, że jest ważnym elementem terapii dla pacjentów, u których wcześniejsze leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Lek podaje się w formie dożylnej, najczęściej w połączeniu z innymi lekami, takimi jak lenalidomid, pomalidomid oraz deksametazon.

  • Ilustracja poradnika Ozanimod

    Ozanimod to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego oraz umiarkowanego do ciężkiego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Działa poprzez wpływ na układ odpornościowy, co pomaga ograniczać stan zapalny i liczbę nawrotów choroby. Terapia ozanimodem wymaga nadzoru lekarza i wiąże się z określonymi zasadami bezpieczeństwa.