Menu

Komórka Reed-Sternberga

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  2. Bendamustine Eugia, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  3. Bendamustine Eugia, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  4. Carmustine Accordpharma, 300 mg – wskazania – na co działa?
  5. Carmustine Accordpharma, 50 mg – wskazania – na co działa?
  6. Bendamustine Accord, 25 mg/ml – skład leku
  7. Bendamustine Accord, 25 mg/ml – stosowanie w ciąży
  8. Pabi-Dexamethason, 20 mg – dawkowanie leku
  9. Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  10. Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  11. Bendamustine Zentiva, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Bendamustyna medac – dawkowanie leku
  13. Bendamustine Accord, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  14. Etopozyd Accord – wskazania – na co działa?
  15. Etopozyd Accord – stosowanie u dzieci
  16. Bendamustine Kabi, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Etoposide Kabi, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  18. Etoposid Ebewe, 50 mg/2,5 ml – stosowanie u dzieci
  19. Levact – dawkowanie leku
  20. Leukeran, 2 mg – wskazania – na co działa?
  21. Leukeran, 2 mg – dawkowanie leku
  22. Detimedac 200 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Sandoz, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Cyclophosphamide Sandoz jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów oraz niektórych chorób autoimmunologicznych. Wskazania obejmują przewlekłą białaczkę limfocytową, ostrą białaczkę limfoblastyczną, chłoniaka Hodgkina, chłoniaka nieziarniczego, szpiczaka mnogiego, raka jajnika, raka piersi, mięsak Ewinga, drobnokomórkowy rak płuca, neuroblastomę, toczniowe zapalenie nerek i ziarniniakowatość Wegenera. Lek podaje się dożylnie, najczęściej w formie infuzji. Możliwe działania niepożądane to mielosupresja, łysienie, zapalenie pęcherza moczowego oraz nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Eugia, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Bendamustine Eugia jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i musi być prowadzone pod nadzorem lekarza. Istnieją przeciwwskazania do stosowania leku, takie jak nadwrażliwość, karmienie piersią i ciężkie uszkodzenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Eugia, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Bendamustine Eugia jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych cech pacjenta. Lek podaje się we wlewie dożylnym przez 30-60 minut. Czas trwania leczenia zależy od odpowiedzi pacjenta na terapię. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Carmustine Accordpharma, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Carmustine Accordpharma jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów złośliwych, w tym guzów mózgu, chłoniaka nieziarniczego, choroby Hodgkina, nowotworów układu pokarmowego oraz czerniaka złośliwego. Jest również używany jako leczenie kondycjonujące przed przeszczepieniem komórek macierzystych. Lek działa poprzez spowolnienie wzrostu komórek nowotworowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciężką depresję szpiku kostnego, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dzieci i młodzież oraz karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Carmustine Accordpharma, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Carmustine Accordpharma jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów złośliwych, w tym guzów mózgu, chłoniaka nieziarniczego, choroby Hodgkina, nowotworów układu pokarmowego oraz czerniaka złośliwego. Jest również używany jako leczenie kondycjonujące przed autologicznym przeszczepieniem komórek macierzystych. Karmustyna działa poprzez spowolnienie wzrostu komórek nowotworowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciężką depresję szpiku kostnego, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dzieci i młodzież oraz karmienie piersią.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 25 mg/ml – skład leku

    Lek Bendamustine Accord zawiera substancję czynną bendamustyny chlorowodorek jednowodny oraz substancje pomocnicze, takie jak butylohydroksytoluen i makrogol 300. Jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność i odpowiednią konsystencję leku. Potencjalne skutki uboczne obejmują zmniejszenie liczby krwinek, zakażenia, nudności, wymioty i gorączkę.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 25 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Bendamustine Accord przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzeń genetycznych i wad rozwojowych u płodu oraz nieznane przenikanie do mleka. Alternatywne leki, takie jak hydroksymocznik, interferon alfa i chlorambucyl, mogą być bezpieczniejsze, ale ich stosowanie wymaga konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pabi-Dexamethason, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek PABI-DEXAMETHASON jest syntetycznym glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, jej nasilenia oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i stopniowe zmniejszanie dawki przy zakończeniu terapii. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, dzieci oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Jest to lek cytostatyczny, który hamuje wzrost i podział komórek nowotworowych. Wskazania do stosowania obejmują pacjentów z PBL w stadium B lub C, chłoniakami nieziarniczymi o powolnym przebiegu oraz szpiczakiem mnogim u pacjentów powyżej 65 lat. Dawkowanie i sposób podawania różnią się w zależności od schorzenia. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek białych, zakażenia, mdłości, wymioty, gorączka oraz zmęczenie. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Glenmark, 2,5 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Bendamustine Glenmark przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego i wad rozwojowych u płodu oraz potencjalne ryzyko dla niemowlęcia. Alternatywne leki, takie jak Hydroksymocznik, Interferon alfa i Prednizon, mogą być bezpieczniejsze, ale wymagają konsultacji z lekarzem. Pacjentki powinny skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Zentiva, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Bendamustine Zentiva to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i parametrów pacjenta. Lek podaje się dożylnie w postaci wlewu trwającego 30-60 minut. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek dawkowanie może wymagać dostosowania. Czas leczenia zależy od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, zmniejszenie liczby krwinek białych, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Bendamustyna medac – dawkowanie leku

    Lek Bendamustyna medac jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W niektórych przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki. Lek może powodować różne działania niepożądane, dlatego ważne jest, aby pacjenci byli pod stałą opieką lekarza.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Bendamustine Accord jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. Przewlekła białaczka limfocytowa: 100 mg/m² w dniach 1. i 2. cyklu, co 4 tygodnie, do 6 razy. Chłoniaki nieziarnicze: 120 mg/m² w dniach 1. i 2. cyklu, co 3 tygodnie, co najmniej 6 razy. Szpiczak mnogi: 120-150 mg/m² w dniach 1. i 2. cyklu, prednizon 60 mg/m² w dniach 1. do 4., co 4 tygodnie, co najmniej 3 razy. Lek podaje się we wlewie dożylnym przez 30-60 minut. Ważne jest regularne monitorowanie pacjenta i ścisłe przestrzeganie zaleceń…

  • Ilustracja poradnika Etopozyd Accord – wskazania – na co działa?

    Etopozyd Accord to lek cytostatyczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, takich jak rak jądra, drobnokomórkowy rak płuc, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, ostra białaczka szpikowa, ciążowa choroba trofoblastyczna oraz rak jajnika. Lek ten jest podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować odpowiednie środki ostrożności i poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Etopozyd Accord – stosowanie u dzieci

    Lek Etopozyd Accord jest stosowany u dzieci w leczeniu ostrej białaczki szpikowej oraz chłoniaka Hodgkina i chłoniaka nieziarniczego, ale wymaga szczególnej ostrożności. Główne ryzyka to mielosupresja, reakcje nadwrażliwości, wtórna białaczka oraz wpływ na płodność. Alternatywne leki to metotreksat, cyklofosfamid i doksorubicyna, które są skuteczne i bezpieczne dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Kabi, 2,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Bendamustine Kabi to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i wynosi od 100 do 150 mg/m² pc. w różnych schematach. Lek podaje się dożylnie przez 30-60 minut. W przypadku zaburzeń czynności wątroby może być konieczne dostosowanie dawki. Najczęstsze działania niepożądane to mała liczba białych krwinek, zmniejszenie zawartości hemoglobiny, mała liczba płytek krwi, zakażenia, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy, gorączka, osłabienie oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Etoposide Kabi, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Etoposide Kabi jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów u dorosłych i dzieci, jednak jego stosowanie u dzieci jest ograniczone do określonych przypadków. Alternatywne leki dla dzieci to metotreksat, winkrystyna i cyklofosfamid. Najczęstsze działania niepożądane Etoposide Kabi to nudności, wymioty, ból brzucha, utrata apetytu, osłabienie, zmiany w kolorze skóry oraz przemijające wypadanie włosów.

  • Ilustracja poradnika Etoposid Ebewe, 50 mg/2,5 ml – stosowanie u dzieci

    Lek Etoposid-Ebewe jest stosowany w leczeniu pewnych rodzajów raka u dzieci, takich jak ostra białaczka szpikowa oraz chłoniak Hodgkina i chłoniak nieziarniczy. Jednakże, jego bezpieczeństwo i skuteczność w leczeniu innych rodzajów raka u dzieci poniżej 18 roku życia nie zostały jeszcze dokładnie określone. Alternatywne leki dla dzieci to m.in. Metotreksat, Winkrystyna, Cyklofosfamid i Doksorubicyna. Do działań niepożądanych Etoposid-Ebewe należą m.in. choroby krwi, przemijające wypadanie włosów, nudności i wymioty, ból brzucha, utrata apetytu, zmiany w kolorze skóry, zaparcie, osłabienie, ogólnie złe samopoczucie, uszkodzenie wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątroby oraz podwyższone stężenie bilirubiny.

  • Ilustracja poradnika Levact – dawkowanie leku

    Levact to lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych oraz szpiczaka mnogiego. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby oraz indywidualnych parametrów pacjenta. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek może być konieczne dostosowanie dawki. Levact nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, w okresie karmienia piersią, w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby, żółtaczki, ciężkiego upośledzenia czynności szpiku, dużego zabiegu chirurgicznego w okresie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem leczenia, zakażeń oraz szczepienia przeciw żółtej febrze. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie zawartości hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi, zakażenia, mdłości, wymioty, zapalenie błony śluzowej,…

  • Ilustracja poradnika Leukeran, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Leukeran to lek stosowany w leczeniu nowotworów układu krwionośnego i chłonnego, takich jak choroba Hodgkina, nieziarnicze chłoniaki złośliwe, przewlekła białaczka limfatyczna i makroglobulinemia Waldenströma. Lek przyjmuje się doustnie na pusty żołądek. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek i płytek krwi, nudności, wymioty, biegunka oraz wtórne nowotwory krwi.

  • Ilustracja poradnika Leukeran, 2 mg – dawkowanie leku

    Leukeran to lek stosowany w leczeniu nowotworów układu krwionośnego i chłonnego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i masy ciała pacjenta. Ważne jest, aby lek był stosowany pod nadzorem lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chlorambucyl oraz stosowanie szczepionek zawierających żywe organizmy. Możliwe działania niepożądane to m.in. zmniejszenie liczby krwinek, nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, napady padaczkowe, żółtaczka, wysypka, gorączka.

  • Ilustracja poradnika Detimedac 200 mg – wskazania – na co działa?

    Detimedac to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu zaawansowanego czerniaka złośliwego, choroby Hodgkina oraz mięsaków tkanek miękkich u dorosłych. Lek działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych. Detimedac jest podawany dożylnie i wymaga ochrony przed światłem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, leukopenię, małopłytkowość, ciężką chorobę wątroby lub nerek, ciążę, karmienie piersią oraz jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce lub stosowanie fotemustyny. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość oraz objawy grypopodobne.