Menu

Komórka grzebienia nerwowego

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Joflupan (123I) – porównanie substancji czynnych
  2. Jobenguan (131I) – porównanie substancji czynnych
  3. Jobenguan (123I)
  4. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii, 370-740 MBq/ml – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Joflupan (123I) – porównanie substancji czynnych

    Joflupan (123I) oraz jobenguan (w postaci 123I i 131I) to radiofarmaceutyki stosowane w diagnostyce obrazowej, które wykorzystuje się do oceny różnych układów i narządów w organizmie. Obie substancje należą do tej samej grupy leków, jednak różnią się wskazaniami, mechanizmem działania i zaleceniami bezpieczeństwa, szczególnie w odniesieniu do dzieci, kobiet w ciąży czy osób z zaburzeniami pracy nerek. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa pomiędzy tymi radiofarmaceutykami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w nowoczesnej diagnostyce medycznej.

  • Jobenguan (131I) oraz Jobenguan (123I) to substancje czynne należące do tej samej grupy radiofarmaceutyków, wykorzystywane w leczeniu i diagnostyce nowotworów neuroendokrynnych. Choć mają podobny mechanizm działania i zastosowanie, różnią się przede wszystkim rodzajem izotopu oraz zakresem użycia – Jobenguan (131I) stosowany jest głównie w celach terapeutycznych, natomiast Jobenguan (123I) w diagnostyce. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice, które wpływają na wybór jednej z tych substancji w leczeniu i diagnostyce pacjentów.

  • Jobenguan (123I) to substancja wykorzystywana w diagnostyce obrazowej rzadkich nowotworów wywodzących się z grzebienia nerwowego oraz w ocenie czynności rdzenia nadnerczy i unerwienia serca. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu pozwala na precyzyjne lokalizowanie zmian chorobowych, przy zachowaniu wysokiej czułości diagnostycznej.

  • Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej, zawierający promieniotwórczy izotop jodu-131. Jest wykorzystywany w leczeniu guzów chromochłonnych, nerwiaków zarodkowych, raka rdzeniastego tarczycy oraz rakowiaków. Preparat jest podawany dożylnie i wymaga ścisłej kontroli medycznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią oraz niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, uraz popromienny, niedoczynność lub nadczynność tarczycy oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego.