Menu

Indukcja remisji

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Tioguanina – porównanie substancji czynnych
  2. Trójtlenek arsenu
  3. Trójtlenek arsenu – wskazania – na co działa?
  4. Trójtlenek arsenu – dawkowanie leku
  5. Rytuksymab – wskazania – na co działa?
  6. Rytuksymab – dawkowanie leku
  7. Idarubicyna – stosowanie u dzieci
  8. Daunorubicyna – dawkowanie leku
  9. Cytarabina – wskazania – na co działa?
  10. Cytarabina – dawkowanie leku
  11. Busulfan – dawkowanie leku
  12. Amsakryna – dawkowanie leku
  13. Arsenic trioxide Sandoz, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  14. Mitoxantron Sandoz, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Cytosar, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  16. Cytarabina Accord, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  17. Cytarabina Accord, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  18. Amsidyl, 75 mg/1,5 ml – wskazania – na co działa?
  19. Amsidyl, 75 mg/1,5 ml – dawkowanie leku
  20. Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  21. Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  22. Zavedos – wskazania – na co działa?
  23. Myleran – dawkowanie leku
  24. Cytosar, 500 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tioguanina – porównanie substancji czynnych

    Tioguanina, merkaptopuryna i azatiopryna należą do tej samej grupy leków, czyli tiopuryn. Wszystkie wykorzystywane są w leczeniu nowotworów krwi oraz niektórych chorób autoimmunologicznych. Choć ich działanie jest podobne, leki te różnią się zakresem zastosowań, bezpieczeństwem u określonych grup pacjentów i profilem działań niepożądanych. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak wybierane są terapie dla różnych schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Trójtlenek arsenu

    Trójtlenek arsenu jest nowoczesną substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej. Charakteryzuje się specyficznym działaniem przeciwnowotworowym i jest podawany w precyzyjnie kontrolowanych warunkach szpitalnych. Dzięki skuteczności w określonych typach białaczki, znalazł zastosowanie zarówno u dorosłych, jak i – w określonych przypadkach – u dzieci. Poznaj najważniejsze informacje na temat wskazań, dawkowania oraz bezpieczeństwa stosowania trójtlenku arsenu.

  • Ilustracja poradnika Trójtlenek arsenu – wskazania – na co działa?

    Trójtlenek arsenu to substancja o wyjątkowym znaczeniu w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej. Dzięki skutecznemu działaniu w indukcji remisji i konsolidacji choroby, daje szansę na poprawę stanu zdrowia zarówno u dorosłych, jak i u niektórych dzieci. Wskazania do jego stosowania są ściśle określone, a terapia wymaga starannego monitorowania i ostrożności u wybranych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Trójtlenek arsenu – dawkowanie leku

    Trójtlenek arsenu jest stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej. Schematy dawkowania zależą od tego, czy leczenie dotyczy nowo zdiagnozowanej choroby, czy nawrotu. Lek podaje się dożylnie, a dawkowanie jest ściśle określone i wymaga regularnego monitorowania. W tekście znajdziesz szczegółowe informacje o dawkowaniu w różnych grupach pacjentów, a także o tym, jak postępować w przypadku szczególnych sytuacji klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Rytuksymab – wskazania – na co działa?

    Rytuksymab to przeciwciało monoklonalne, które pozwala skutecznie leczyć wiele nowotworów układu krwiotwórczego, a także niektóre choroby autoimmunologiczne. Wskazania do jego stosowania zależą od rodzaju choroby, wieku pacjenta oraz postaci leku i sposobu podania. Sprawdź, kiedy i w jakich schorzeniach rytuksymab jest stosowany u dorosłych i dzieci.

  • Ilustracja poradnika Rytuksymab – dawkowanie leku

    Rytuksymab to substancja czynna stosowana u dorosłych, dzieci i młodzieży w leczeniu różnych chorób hematologicznych i autoimmunologicznych. Schematy dawkowania tej substancji zależą od rozpoznania, wieku pacjenta, postaci leku oraz drogi podania. W niniejszym opisie znajdziesz przejrzyste wyjaśnienie, jak wygląda dawkowanie rytuksymabu w najważniejszych wskazaniach, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci, z podziałem na wszystkie dostępne postacie i drogi podania.

  • Ilustracja poradnika Idarubicyna – stosowanie u dzieci

    Idarubicyna jest stosowana u dzieci w leczeniu wybranych nowotworów krwi, takich jak ostra białaczka szpikowa i ostra białaczka limfoblastyczna. Wymaga ona jednak szczególnej ostrożności, ponieważ dzieci są bardziej wrażliwe na działania niepożądane tego leku, zwłaszcza na możliwe uszkodzenie serca. Bezpieczeństwo stosowania idarubicyny zależy od wielu czynników, w tym od wieku dziecka, drogi podania oraz łącznego stosowania z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Daunorubicyna – dawkowanie leku

    Daunorubicyna to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych postaci ostrej białaczki szpikowej. Jej dawkowanie zależy od powierzchni ciała pacjenta, fazy leczenia oraz połączenia z innymi lekami, takimi jak cytarabina. Terapia prowadzona jest w ściśle określonych cyklach, a sposób podania i ewentualne modyfikacje dawki uwzględniają indywidualne potrzeby pacjentów, w tym osoby starsze czy z zaburzeniami pracy nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Cytarabina – wskazania – na co działa?

    Cytarabina to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w leczeniu nowotworów krwi, takich jak białaczki i chłoniaki. Stosowana jest zarówno u dorosłych, jak i dzieci, w różnych schematach leczenia i w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Jej skuteczność została potwierdzona w licznych badaniach, a leczenie nią pozwala na uzyskanie remisji choroby i poprawę rokowań pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Cytarabina – dawkowanie leku

    Cytarabina jest substancją czynną szeroko wykorzystywaną w leczeniu różnych typów białaczek i chłoniaków. Stosuje się ją w wielu postaciach – jako roztwór do wstrzykiwań, infuzji czy dokanałowo, a dawkowanie zależy od schematu leczenia, drogi podania, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób. Poznaj kluczowe informacje na temat zasad dawkowania cytarabiny, w tym różnice w leczeniu dzieci, dorosłych, osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby.

  • Ilustracja poradnika Busulfan – dawkowanie leku

    Busulfan to substancja czynna o działaniu przeciwnowotworowym, stosowana głównie w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek macierzystych oraz w terapii niektórych chorób krwi. Dawkowanie busulfanu jest precyzyjnie dostosowywane do wieku, masy ciała, drogi podania i wskazania, a także wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Poznaj szczegóły schematów dawkowania dla dorosłych, dzieci oraz osób w szczególnych grupach ryzyka.

  • Ilustracja poradnika Amsakryna – dawkowanie leku

    Amsakryna to lek przeciwnowotworowy stosowany dożylnie, głównie u dorosłych pacjentów z ostrą białaczką szpikową oporną na leczenie lub w przypadku nawrotu choroby. Schemat dawkowania amsakryny jest precyzyjnie określony i wymaga indywidualnego dostosowania, zależnie od stanu pacjenta oraz funkcjonowania nerek i wątroby. Dowiedz się, jak wygląda standardowe dawkowanie tego leku, kiedy należy je zmodyfikować i w jakich sytuacjach jest przeciwwskazany.

  • Ilustracja poradnika Arsenic trioxide Sandoz, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Arsenic Trioxide Sandoz jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej (APL). Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta i obejmuje schematy indukcji remisji i konsolidacji. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie EKG oraz badań stężenia elektrolitów. Podczas leczenia należy regularnie monitorować stan pacjenta. Możliwe działania niepożądane to m.in. zmęczenie, ból, gorączka, nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy, ból mięśni, drętwienie, wysypka, obrzęk, skrócenie oddechu, przyspieszone bicie serca, nieprawidłowy zapis EKG, zmniejszone stężenie potasu lub magnezu, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Mitoxantron Sandoz, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Mitoxantron Sandoz to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu raka piersi z przerzutami, chłoniaka nieziarniczego, ostrej białaczki szpikowej, przewlekłej białaczki szpikowej, zaawansowanego raka gruczołu krokowego oraz stwardnienia rozsianego. Lek ten może być stosowany jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, utrata włosów, zmęczenie, osłabienie, niedokrwistość oraz zakażenia. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na mitoksantron, karmienie piersią oraz ciążę w przypadku leczenia stwardnienia rozsianego.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Cytosar jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczek. Może być podawany dożylnie lub podskórnie. Standardowe dawki wynoszą 100 mg/m² pc. na dobę, a duże dawki od 2 g/m² pc. do 3 g/m² pc. Dawkowanie u dzieci jest podobne do zalecanego u dorosłych. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak posocznica, zapalenie płuc, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, niedokrwistość, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunki, wymioty, nudności, ból brzucha, zaburzenia czynności wątroby, wypadanie włosów, wysypka, zespół cytarabinowy oraz gorączka. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC, nie zamrażać, przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

  • Ilustracja poradnika Cytarabina Accord, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Cytarabina Accord jest stosowany w leczeniu ostrych białaczek, w tym w profilaktyce i leczeniu choroby z zajęciem ośrodkowego układu nerwowego. Substancją czynną leku jest cytarabina, która należy do grupy leków cytotoksycznych. Lek jest podawany dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub dokanałowo. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na cytarabinę, małą liczbę komórek krwi, trudności z koordynacją ruchową oraz ciążę. Podczas leczenia konieczne są regularne badania krwi, szpiku kostnego, czynności wątroby i nerek oraz funkcjonowania układu nerwowego. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, gorączka, wysypka, jadłowstręt, zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej i odbytu oraz zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Cytarabina Accord, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Cytarabina Accord jest stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Dawkowanie zależy od rodzaju leczenia i stanu pacjenta. Może być podawany dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub dokanałowo. Dzieci tolerują większe dawki niż dorośli, a pacjenci w podeszłym wieku wymagają starannej oceny korzyści i ryzyka. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Ważne jest, aby lek był podawany pod nadzorem specjalistów.

  • Ilustracja poradnika Amsidyl, 75 mg/1,5 ml – wskazania – na co działa?

    Lek Amsidyl jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych pacjentów, którzy nie uzyskali odpowiedzi na inne terapie lub u których doszło do nawrotu choroby. Lek należy do grupy cytostatyków i jest podawany w postaci infuzji dożylnej. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest skontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, niedokrwistość, gorączka i zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amsakrynę, zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz karmienie piersią. Regularne badania krwi, czynności nerek i wątroby oraz monitorowanie serca są niezbędne podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Amsidyl, 75 mg/1,5 ml – dawkowanie leku

    Lek Amsidyl stosuje się w leczeniu ostrej białaczki szpikowej u dorosłych. Dawkowanie ustala lekarz, a przed leczeniem należy skontrolować stężenie potasu. Lek podaje się dożylnie w roztworze glukozy. Ważne jest monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek i wątroby oraz rytmu serca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Cytarabine Kabi to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek, w tym ostrej białaczki szpikowej. Lek jest podawany dożylnie lub podskórnie i ma na celu wywołanie oraz podtrzymanie remisji. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytarabinę, ciężką supresję szpiku kostnego oraz encefalopatie. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, supresja szpiku kostnego oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Cytarabine Kabi, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Cytarabine Kabi to lek stosowany w leczeniu ostrych białaczek. Może być podawany dożylnie lub podskórnie. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta, jego masy ciała oraz powierzchni ciała. Indukcja remisji obejmuje dawki 2-4 mg/kg m.c. na dobę, a leczenie podtrzymujące 1 mg/kg m.c. raz lub dwa razy w tygodniu. Przeciwwskazania obejmują ciężką supresję szpiku kostnego, nadwrażliwość na cytarabinę oraz toksyczne encefalopatie. Należy monitorować czynność wątroby, nerek oraz liczbę krwinek. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, gorączka, wysypka, jadłowstręt, zapalenie bądź owrzodzenia w jamie ustnej lub odbycie oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby.

  • Ilustracja poradnika Zavedos – wskazania – na co działa?

    Lek Zavedos, zawierający idarubicyny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki nielimfoblastycznej (ANLL), ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u dorosłych i dzieci. Zalecane dawki różnią się w zależności od rodzaju białaczki i wieku pacjenta. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na idarubicynę, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, ciężką kardiomiopatią, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, utrzymującą się supresją szpiku kostnego oraz u kobiet karmiących piersią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość, jadłowstręt, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i żołądka, biegunka, ból brzucha, łysienie, czerwony kolor moczu, gorączka,…

  • Ilustracja poradnika Myleran – dawkowanie leku

    Myleran to lek stosowany w leczeniu różnych chorób krwi, takich jak przewlekła białaczka szpikowa, czerwienica prawdziwa, nadpłytkowość samoistna i mielofibroza. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta i innych czynników. Przed przeszczepieniem komórek macierzystych dawka wynosi 1 mg/kg co 6 godzin przez 4 dni dla dorosłych i 30-37,5 mg/m² co 6 godzin przez 4 dni dla dzieci. W przewlekłej białaczce szpikowej dawka wynosi 0,06 mg/kg na dobę w fazie indukcji remisji i 0,5-2 mg na dobę w leczeniu podtrzymującym. W czerwienicy prawdziwej dawka wynosi 4-6 mg na dobę przez 4-6 tygodni. W mielofibrozie i nadpłytkowości samoistnej dawka wynosi 2-4 mg…

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CYTOSAR, zawierający cytarabinę, jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, ostrej białaczki limfoblastycznej oraz przewlekłej białaczki szpikowej w fazie blastycznej. Może być podawany dożylnie lub podskórnie, a jego dawkowanie zależy od schematu leczenia. CYTOSAR jest skuteczny w indukcji i podtrzymaniu remisji, ale może powodować działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, nudności, wymioty i zaburzenia czynności wątroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytarabinę oraz stosowanie rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy w przypadku dużych dawek.