Menu

Hemodiafiltracja

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Takrolimus -przedawkowanie substancji
  2. Ramizek Plus, 5 mg + 5 mg – przeciwwskazania
  3. Colistimethatum natricum Noridem, 2000000 j.m. – dawkowanie leku
  4. Colistimethatum natricum Noridem, 1000000 j.m. – dawkowanie leku
  5. Cifoban, 136 mmol/l – dawkowanie leku
  6. Cifoban, 136 mmol/l
  7. Cifoban, 136 mmol/l – wskazania – na co działa?
  8. Dailiport, 0,5 mg – przedawkowanie leku
  9. Olimel N12E – przedawkowanie leku
  10. Finomel – przedawkowanie leku
  11. Finomel Peri – przedawkowanie leku
  12. SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przedawkowanie leku
  13. Numeta G13%E Preterm – przedawkowanie leku
  14. Biphozyl – przedawkowanie leku
  15. Biphozyl – stosowanie w ciąży
  16. Biphozyl – stosowanie u dzieci
  17. Biphozyl – dawkowanie leku
  18. Biphozyl – skład leku
  19. Numeta G16%E – przedawkowanie leku
  20. Cidimus, 0,5 mg – przedawkowanie leku
  21. Cidimus, 5 mg – przedawkowanie leku
  22. Olimel N9E – przedawkowanie leku
  23. Olimel N9 – przedawkowanie leku
  24. Olimel N7E – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Takrolimus -przedawkowanie substancji

    Takrolimus to silny lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii i dermatologii. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych objawów, zwłaszcza przy podaniu doustnym lub dożylnym, a także wymaga odpowiedniego postępowania. Poznaj możliwe skutki przedawkowania, najczęstsze objawy i sposoby udzielania pomocy w takich sytuacjach.

  • Ilustracja poradnika Ramizek Plus, 5 mg + 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Ramizek Plus nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, pewnych chorób serca, bardzo niskiego ciśnienia krwi, ciężkiej astmy, poważnych problemów z krążeniem, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, obrzęku naczynioruchowego, ciąży, cukrzycy i zaburzeń czynności nerek, dializy, problemów z nerkami oraz stosowania sakubitrylu/walsartanu. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Colistimethatum natricum Noridem, 2000000 j.m. – dawkowanie leku

    Lek Colistimethatum natricum Noridem jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, stanu zdrowia pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby. Dla dorosłych i młodzieży dawka wynosi 9 000 000 j.m./dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Dla dzieci dawka wynosi 75 000 do 150 000 j.m./kg m.c./dobę podzielone na 3 dawki. W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Lek podawany jest w infuzji dożylnej lub wstrzyknięciu dożylnym. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak osłabienie mięśni i niewydolność nerek.

  • Ilustracja poradnika Colistimethatum natricum Noridem, 1000000 j.m. – dawkowanie leku

    Lek Colistimethatum natricum Noridem jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, stanu zdrowia oraz funkcjonowania nerek i wątroby. Dla dorosłych i młodzieży dawka wynosi 9 000 000 j.m. na dobę, podzielona na 2-3 dawki. Dla dzieci dawka zależy od masy ciała i wynosi 75 000 do 150 000 j.m./kg m.c./dobę. U osób starszych z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawka musi być dostosowana. Lek podawany jest w infuzji dożylnej trwającej 30-60 minut lub wstrzyknięciu dożylnym przez co najmniej 5 minut. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków…

  • Ilustracja poradnika Cifoban, 136 mmol/l – dawkowanie leku

    Lek Cifoban jest stosowany jako antykoagulant w terapii nerkozastępczej i wymianie osocza. Dawkowanie zależy od przepływu krwi w obiegu pozaustrojowym i wynosi 4-5 mmol cytrynianu na litr przepływającej krwi. U dorosłych maksymalna objętość to 10,4 litra na dobę. U dzieci dawkowanie zależy od wieku i masy ciała. Lek jest podawany wyłącznie do infuzji do pozaustrojowego obiegu krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sodu cytrynian i zaburzenia metabolizmu cytrynianu. Możliwe działania niepożądane to hipokalcemia, hipernatremia, zasadowica metaboliczna, reakcje alergiczne, ból głowy, drgawki, nieprawidłowe bicie serca, trudności w oddychaniu oraz kurcze mięśni.

  • Ilustracja poradnika Cifoban, 136 mmol/l

    Lek Cifoban jest roztworem do infuzji, który zawiera sodu cytrynian jako substancję czynną. Stosowany jest jako antykoagulant w terapiach nerkozastępczych oraz wymiany osocza, takich jak hemodializa i hemodiafiltracja. Cifoban działa poprzez rozrzedzenie krwi, co jest kluczowe w procedurach wymagających kontrolowania krzepliwości. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci, z wyjątkiem wcześniaków. Należy go stosować wyłącznie […]

  • Ilustracja poradnika Cifoban, 136 mmol/l – wskazania – na co działa?

    Lek Cifoban jest stosowany jako antykoagulant w terapii nerkozastępczej i wymianie osocza, w tym w CVVHD, CVVHDF, SLEDD i TPE. Przeznaczony jest dla dorosłych i dzieci, z wyjątkiem wcześniaków. Dawkowanie zależy od przepływu krwi i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sodu cytrynian i ciężkie zaburzenie metabolizmu cytrynianu. Możliwe działania niepożądane to hipokalcemia, hipernatremia, zasadowica metaboliczna, reakcje alergiczne, nadmiar płynu w organizmie, ból głowy, drgawki, nieprawidłowe bicie serca, trudności w oddychaniu i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Dailiport, 0,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dailiport, zawierającego takrolimus, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenie mięśniowe, bóle głowy, nudności, zakażenia, pokrzywka, ospałość, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny w surowicy oraz aminotransferazy alaninowej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć odpowiednie postępowanie podtrzymujące czynności życiowe organizmu.

  • Ilustracja poradnika Olimel N12E – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie OLIMEL N12E może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dreszcze, ból głowy, uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia i kwasica. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 26 ml/kg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Może być konieczna dalsza interwencja medyczna, taka jak hemodializa, hemofiltracja lub hemodiafiltracja.

  • Ilustracja poradnika Finomel – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Finomel może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dreszcze, hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia i kwasica. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję, podać insulinę w przypadku hiperglikemii, monitorować stan pacjenta i rozważyć hemodializę, jeśli objawy będą się utrzymywać. Zalecane dawki leku Finomel zależą od stanu klinicznego pacjenta, masy ciała i wydatku energetycznego.

  • Ilustracja poradnika Finomel Peri – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Finomel Peri może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dreszcze, hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia oraz kwasica. W przypadku wystąpienia tych objawów, należy natychmiast przerwać infuzję i skonsultować się z lekarzem. Ważne jest, aby dawkowanie leku było indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta, aby uniknąć ryzyka przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven Low Osmo Peripheral – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SmofKabiven Low Osmo Peripheral może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, gorączka, hepatomegalia, żółtaczka, hiperglikemia oraz reakcje alergiczne. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych i dzieci w wieku 2-11 lat wynosi 40 ml/kg mc./dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i podjąć odpowiednie działania, takie jak zmniejszenie szybkości infuzji, podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych, monitorowanie parametrów biochemicznych, podanie insuliny lub zastosowanie hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Numeta G13%E Preterm – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku NUMETA G13%E Preterm może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, drgawki, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia i kwasica. Maksymalna zalecana szybkość infuzji wynosi 6,4 ml/kg mc./godz. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie działania, takie jak monitorowanie parametrów biochemicznych, ogólne leczenie wspomagające oraz w poważnych przypadkach hemodializa, hemofiltracja lub hemodiafiltracja.

  • Ilustracja poradnika Biphozyl – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Biphozyl może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zastoinowa niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Objawy przedawkowania obejmują zmęczenie, obrzęki, duszność, nudności, wymioty, skurcze mięśni oraz zmiany ciśnienia krwi. Zalecane dawki leku zależą od stanu pacjenta i są ustalane przez lekarza. W przypadku przedawkowania należy wstrzymać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biphozyl – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Biphozyl przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest dobrze udokumentowane, dlatego powinno być ograniczone do przypadków, gdy jest to absolutnie konieczne. Istnieją alternatywne leki, które mogą być bezpieczniejsze dla tych grup pacjentek, takie jak roztwory buforowane wodorowęglanem, roztwory dializacyjne zawierające glukozę oraz roztwory dializacyjne bez potasu.

  • Ilustracja poradnika Biphozyl – stosowanie u dzieci

    Lek Biphozyl może być stosowany u dzieci, ale tylko pod ścisłym nadzorem lekarza i w odpowiednich dawkach. Przeciwwskazania obejmują hipokalcemie, hiperkaliemie, hiperfosfatemie oraz nadwrażliwość na składniki leku. Alternatywy to hemodializa, hemofiltracja i hemodiafiltracja.

  • Ilustracja poradnika Biphozyl – dawkowanie leku

    Lek Biphozyl jest stosowany w celu usunięcia z krwi produktów przemiany materii w przypadku, gdy nerki nie działają prawidłowo. Dawkowanie leku zależy od stanu klinicznego pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Przed użyciem należy wymieszać roztwory zawarte w dwóch komorach. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych zmian klinicznych, dlatego ważne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Biphozyl – skład leku

    Lek Biphozyl jest stosowany w dializoterapii i zawiera kluczowe elektrolity oraz substancje pomocnicze. Przed rekonstytucją składniki są podzielone na dwie komory, a po rekonstytucji tworzą roztwór gotowy do użycia. Ważne jest, aby pacjenci i personel medyczny byli świadomi składu leku oraz jego właściwości, aby zapewnić optymalne rezultaty terapeutyczne.

  • Ilustracja poradnika Numeta G16%E – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku NUMETA G16%E może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, drgawki, zaburzenia elektrolitowe, hiperwolemia i kwasica. Maksymalna zalecana dawka wynosi 5,5 ml/kg mc./godz. dla aktywowanego worka trójkomorowego (W3K). W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 0,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cidimus, zawierającego takrolimus, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenie mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, ospałość, problemy z nerkami i wątrobą. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć leczenie objawowe. Nie ma swoistej odtrutki na przedawkowanie takrolimusu, dlatego leczenie polega na podtrzymywaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cidimus, zawierającego takrolimus, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenie mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, zakażenia, pokrzywka, ospałość, zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy oraz zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Brak swoistej odtrutki dla takrolimusu, dlatego wdraża się ogólne postępowanie podtrzymujące czynności życiowe organizmu i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Olimel N9E – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie OLIMEL N9E może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperwolemia, kwasica metaboliczna, hiperglikemia i hipertriglicerydemia. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 35 ml/kg masy ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Olimel N9 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie OLIMEL N9 może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperwolemia, kwasica, hiperglikemia, hipertriglicerydemia oraz zespół hiperosmolarności. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i monitorować stan pacjenta podczas terapii. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olimel N7E – dawkowanie leku

    Lek OLIMEL N7E jest stosowany do żywienia pozajelitowego u dorosłych oraz dzieci powyżej 2 roku życia. Dawkowanie zależy od wydatku energetycznego pacjenta, stanu klinicznego, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników leku. U dorosłych średnie dobowe zapotrzebowanie to 0,16 do 0,35 g azotu/kg masy ciała, 20 do 40 kcal/kg oraz 20 do 40 ml płynu/kg. U dzieci i młodzieży dawki różnią się w zależności od wieku. Lek podaje się wyłącznie do żyły centralnej, a czas trwania infuzji wynosi od 12 do 24 godzin. Przedawkowanie może powodować hiperwolemię, kwasicę, nudności, wymioty, dreszcze, ból głowy, uderzenia gorąca, hiperhydrozę oraz zaburzenia elektrolitowe.