Menu

Ezomeprazol

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Esogasec, 20 mg – skład leku
  2. Esogasec, 20 mg – wskazania – na co działa?
  3. Esogasec, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Esogasec, 20 mg – przeciwwskazania
  5. Esogasec, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Mesopral – skład leku
  7. Mesopral – stosowanie w ciąży
  8. Mesopral – stosowanie u dzieci
  9. Mesopral – dawkowanie leku
  10. Mesopral – przedawkowanie leku
  11. Mesopral
  12. Mesopral – wskazania – na co działa?
  13. Mesopral – profil bezpieczenstwa
  14. Mesopral – przeciwwskazania
  15. Mesopral – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Helides, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Helides, 20 mg – dawkowanie leku
  18. Helides, 20 mg – przedawkowanie leku
  19. Helides, 20 mg – stosowanie w ciąży
  20. Helides, 20 mg – stosowanie u dzieci
  21. Helides, 20 mg
  22. Helides, 20 mg – skład leku
  23. Helides, 20 mg – wskazania – na co działa?
  24. Helides, 20 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Esogasec, 20 mg – skład leku

    Esogasec to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak karagen, celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, sodu wodorotlenek, sodu wodorowęglan, alkoholu poliwinylowego i PEG kopolimer, talk, tytanu dwutlenek (E 171), krzemionka koloidalna uwodniona, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), typ A, trietylu cytrynian, żelatyna, żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172) (tylko dla 40 mg) oraz woda oczyszczona. Substancje pomocnicze pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku, czy ułatwienie jego wchłaniania.

  • Ilustracja poradnika Esogasec, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Esogasec to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka spowodowanych przez Helicobacter pylori, wrzodów żołądka związanych z NLPZ, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w zapobieganiu nawrotom krwawienia z wrzodów. Lek zmniejsza ilość kwasu wytwarzanego w żołądku. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Esogasec jest zalecany dla młodzieży powyżej 12 lat i dorosłych.

  • Ilustracja poradnika Esogasec, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Esogasec nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza jeśli wystąpią zawroty głowy. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się konsultację z lekarzem. Seniorzy nie muszą zmieniać dawki, ale powinni regularnie kontrolować stan zdrowia. Pacjenci z niewydolnością nerek nie muszą dostosowywać dawki, ale zaleca się ostrożność w ciężkich przypadkach. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby maksymalna dawka to 20 mg na dobę.

  • Ilustracja poradnika Esogasec, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Esogasec, zawierający ezomeprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ezomeprazol, inne inhibitory pompy protonowej oraz jednoczesne stosowanie nelfinawiru. Środki ostrożności dotyczą ciężkich chorób wątroby lub nerek, historii reakcji skórnych, planowanych badań krwi, objawów sugerujących inne choroby, długotrwałego stosowania oraz ryzyka złamań kości. Esogasec może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Esogasec, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Esogasec, zawierający ezomeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym nelfinawirem, atazanawirem, klopidogrelem, ketokonazolem, itrakonazolem, worykonazolem, erlotynibem, cytalopramem, imipraminą, klomipraminą, diazepamem, fenytoiną, warfaryną, cilostazolem, cyzaprydem, digoksyną, metotreksatem, takrolimusem, ryfampicyną i dziurawcem. Może również wpływać na wchłanianie witaminy B12, prowadzić do hipomagnezemii, zwiększać ryzyko złamań kości oraz wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy GERD.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – skład leku

    Mesopral to lek zawierający ezomeprazol, dostępny w dawkach 20 mg i 40 mg. Lek jest inhibitorem pompy protonowej, zmniejszającym wydzielanie kwasu żołądkowego. Oprócz substancji czynnej, Mesopral zawiera różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216). Lek jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych twardych.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – stosowanie w ciąży

    Mesopral, zawierający ezomeprazol, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu ograniczonych danych klinicznych i braku informacji na temat przenikania leku do mleka matki. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, antacida i omeprazol, mogą być bezpieczniejsze, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed ich zastosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – stosowanie u dzieci

    Mesopral jest stosowany u młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD) oraz wrzodów żołądka spowodowanych zakażeniem Helicobacter pylori. Nie zaleca się stosowania leku Mesopral u dzieci poniżej 12 roku życia. Istnieją alternatywne leki, takie jak ranitydyna, omeprazol i famotydyna, które mogą być stosowane u dzieci w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego oraz wrzodów żołądka. Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i regularnych kontroli lekarskich.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – dawkowanie leku

    Mesopral to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta. Dorośli zazwyczaj przyjmują 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie w przypadku GERD, a młodzież 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Lek można stosować z jedzeniem lub na czczo, a kapsułki należy połykać w całości. W razie trudności z połykaniem, kapsułkę można rozpuścić w wodzie. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby (z wyjątkiem ciężkiej niewydolności) oraz w podeszłym wieku.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mesopral może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, osłabienie i zmiany w badaniach krwi. Dawki powyżej 80 mg są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Mesopral

    Mesopral to lek zawierający ezomeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz w celu zapobiegania ich nawrotom. Działa poprzez zmniejszenie ilości kwasu wytwarzanego w żołądku. Lek jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych i może być stosowany zarówno z jedzeniem, jak i na czczo. Należy go […]

  • Ilustracja poradnika Mesopral – wskazania – na co działa?

    Mesopral to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i zakażeń Helicobacter pylori, wrzodów związanych z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), zespołu Zollingera-Ellisona oraz w przedłużonym leczeniu po zapobieganiu nawrotom krwawienia z wrzodów trawiennych. Lek zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego, co pomaga w leczeniu i zapobieganiu nawrotom tych schorzeń. Pacjenci stosujący Mesopral długotrwale powinni być pod regularną kontrolą lekarską. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia i nudności.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – profil bezpieczenstwa

    Mesopral, zawierający ezomeprazol, jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej, stosowanym w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią. Mesopral najprawdopodobniej nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale mogą wystąpić zawroty głowy i niewyraźne widzenie. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów nie ma potrzeby dostosowania dawki, ale powinni być pod regularną kontrolą lekarską. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby maksymalna dawka wynosi 20 mg na dobę.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – przeciwwskazania

    Mesopral, zawierający ezomeprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na ezomeprazol, inne inhibitory pompy protonowej oraz podczas jednoczesnego stosowania nelfinawiru. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o ciężkich chorobach wątroby i nerek oraz o wszelkich innych stosowanych lekach, aby uniknąć interakcji. Ważne jest również monitorowanie objawów nowotworowych, które mogą być maskowane przez lek.

  • Ilustracja poradnika Mesopral – interakcje z lekami i alkoholem

    Mesopral, zawierający ezomeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym atazanawirem, klopidogrelem, ketokonazolem, diazepamem, fenytoiną, warfaryną, metotreksatem, takrolimusem, ryfampicyną i dziurawcem zwyczajnym. Zawiera również sacharozę, parahydroksybenzoesany i sód, co może być istotne dla pacjentów z nietolerancją cukrów, alergiami lub ograniczeniami sodu w diecie. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia Mesopralem.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Helides, zawierający ezomeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z atazanawirem, klopidogrelem, ketokonazolem, erlotynibem, cytalopramem, diazepamem, fenytoiną, warfaryną, cylostazolem, cyzaprydem, digoksyną, metotreksatem, takrolimusem, ryfampicyną i zielem dziurawca. Helides zawiera sacharozę, parahydroksybenzoesany i sód, co może wpływać na pacjentów z nietolerancją cukrów lub alergiami. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może nasilać objawy GERD, co może wpływać na skuteczność leczenia Helides.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – dawkowanie leku

    Helides to lek stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzodów spowodowanych NLPZ oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od schorzenia i może wynosić od 20 mg do 80 mg na dobę. Lek można stosować o każdej porze dnia, z posiłkiem lub na czczo. W razie trudności z połykaniem kapsułki, można ją otworzyć i rozpuścić w wodzie. Przed zastosowaniem leku w ciąży lub karmieniu piersią należy skonsultować się z lekarzem. Helides może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, nudności lub wymioty.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Helides może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak objawy żołądkowo-jelitowe, osłabienie, objawy neurologiczne i reakcje skórne. Dawki powyżej 80 mg mogą być niebezpieczne, a w przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Helides przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, famotydyna oraz antacida, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Helides, zawierający ezomeprazol, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku odpowiednich badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to ranitydyna, omeprazol i famotydyna, dostępne w formach dostosowanych do dzieci. Ważne jest dokładne dawkowanie, wybór odpowiedniej formy leku i regularne monitorowanie stanu zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz dwunastnicy, a także w zapobieganiu nawrotom wrzodów. Lek zmniejsza ilość kwasu solnego wytwarzanego w żołądku, co przynosi ulgę w objawach zgagi i bólu. Może być stosowany zarówno przez dorosłych, jak i młodzież powyżej […]

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – skład leku

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Dostępny jest w postaci twardych kapsułek dojelitowych w dawkach 20 mg i 40 mg. Lek zawiera różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, hypromeloza, dimetykon i inne, które są niezbędne do jego produkcji, stabilności i działania. Pacjenci powinni być świadomi składników leku, aby uniknąć ewentualnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak działa lek.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Helides to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), wrzodów żołądka i dwunastnicy, wrzodów wywołanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), zespołu Zollingera-Ellisona oraz jako przedłużenie leczenia po terapii dożylnej. Lek ten zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku i może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży w wieku od 12 lat. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, bóle brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Helides, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Helides, zawierający ezomeprazol, jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej, stosowanym w leczeniu różnych schorzeń żołądkowo-jelitowych. Stosowanie leku u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane. Helides prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, jednak są oni bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki, ale zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężkimi…