Menu

Dyskinezy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Torendo Q-Tab 2 mg – przeciwwskazania
  2. Olzapin, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Risperon, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Zolafren, 5 mg – dawkowanie leku
  5. Zolafren, 5 mg – przedawkowanie leku
  6. Zolafren, 7,5 mg – przedawkowanie leku
  7. Rispolept Consta, 50 mg – przeciwwskazania
  8. Rispolept Consta, 50 mg – dawkowanie leku
  9. Aurex 20, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Yasnal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Gripex Noc, 500 mg + 30 mg + 15 – przedawkowanie leku
  12. Zolafren, 10 mg – przeciwwskazania
  13. Zolafren, 5 mg – przedawkowanie leku
  14. Pronoran, 50 mg – skład leku
  15. Pronoran, 50 mg – wskazania – na co działa?
  16. Pronoran, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Pronoran, 50 mg – przedawkowanie leku
  18. Rispolept, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Rispolept, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  20. Madopar 125 mg, 100 mg + 25 mg – przedawkowanie leku
  21. Madopar 62,5 mg, 50 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku
  22. Zofran – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Tegretol CR 400, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Rispolept, 3 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Torendo Q-Tab 2 mg – przeciwwskazania

    Lek Torendo Q-Tab, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz krótkotrwałej agresji. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na rysperydon oraz otępienie spowodowane udarem. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem w przypadku problemów z sercem, historii udaru, mimowolnych ruchów, złośliwego zespołu neuroleptycznego, choroby Parkinsona, małej liczby białych krwinek, cukrzycy, padaczki, priapizmu, problemów z kontrolą temperatury ciała, problemów z nerkami lub wątrobą, hiperprolaktynemii oraz zakrzepów krwi. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Olzapin, 10 mg – przeciwwskazania

    Olzapin to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub jaskrą. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem ryzyka związane z otępieniem, nieprawidłowymi ruchami, zespołem neuroleptycznym, przyrostem masy ciała, wysokim stężeniem cukru i lipidów we krwi oraz zakrzepami. Olzapin może wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona, karbamazepiną, fluwoksaminą i cyprofloksacyną. Pacjenci powinni unikać alkoholu i monitorować stan zdrowia podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Risperon, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Risperon to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz uporczywej agresji. Może powodować różne działania niepożądane, w tym trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności i ból głowy. Niezbyt częste działania obejmują zakażenia dróg oddechowych, zmniejszenie liczby białych krwinek i reakcje alergiczne. Rzadkie działania to m.in. zakażenia i nieprawidłowe wydzielanie hormonów. Bardzo rzadkie skutki to powikłania związane z cukrzycą i ciężkie reakcje alergiczne. U dzieci i młodzieży częściej występują uczucie senności, zmęczenie i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Zolafren, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg na dobę. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od grupy pacjentów, takich jak osoby starsze czy pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki przy zakończeniu leczenia, aby uniknąć objawów odstawienia. Możliwe działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała i zawroty głowy. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zolafren, zawierającego olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 mg do 20 mg, a przypadki śmiertelne odnotowano już po przyjęciu dawki 450 mg. Objawy przedawkowania obejmują przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy, ograniczenie świadomości, drgawki, śpiączkę, gorączkę, szybki oddech, pocenie się, sztywność mięśni, zmniejszenie częstości oddechów, zachłyśnięcie, wysokie lub niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia rytmu serca. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 7,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zolafren może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy mięśni twarzy i języka oraz ograniczenie świadomości. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala. Zaleca się płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 50 mg – przeciwwskazania

    Rispolept Consta to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii. Nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na rysperydon, otępieniem, chorobą Parkinsona, małą liczbą białych krwinek, cukrzycą, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, nieprawidłowym stężeniem prolaktyny oraz historią zakrzepów krwi. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i czynniki ryzyka. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacje z lekarzem w trakcie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Rispolept Consta, 50 mg – dawkowanie leku

    Rispolept Consta jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu podtrzymującym schizofrenii. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 25 mg co dwa tygodnie, z możliwością zwiększenia do 37,5 mg lub 50 mg. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami wątroby i nerek dawka początkowa wynosi 25 mg co dwa tygodnie. Lek podaje się domięśniowo w mięsień naramienny lub pośladkowy. Najczęstsze działania niepożądane to bezsenność, lęk i ból głowy. Nie należy pić alkoholu podczas stosowania leku. W razie przegapienia dawki należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aurex 20, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Aurex, zawierający cytalopram, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to zaburzenia snu, senność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, nasilone pocenie się i osłabienie. Niezbyt częste działania obejmują zwiększenie łaknienia, agresję, omamy i omdlenia. Rzadkie działania to hiponatremia, drgawki i zapalenie wątroby. Działania o nieznanej częstości to m.in. zespół serotoninowy, akatyzja i priapizm. Po przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy i drżenie mięśni. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Yasnal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Yasnal, stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, nudności, ból głowy, skurcze mięśni, zmęczenie oraz problemy ze snem. Rzadziej mogą wystąpić bradykardia, wzrost aktywności kinazy kreatynowej, zwiększone wydzielanie śliny oraz objawy pozapiramidowe. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gripex Noc, 500 mg + 30 mg + 15 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Gripex Noc może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie wątroby, nerek oraz objawy neurologiczne i kardiologiczne. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami i nie przekraczać zalecanej dawki. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 10 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem leczenia Zolafrenem, należy upewnić się, że pacjent nie ma przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość na olanzapinę czy jaskra. Ważne jest również monitorowanie masy ciała, stężenia cukru i lipidów we krwi oraz zgłaszanie wszelkich niepokojących objawów lekarzowi. Nie należy pić alkoholu podczas stosowania leku, a w przypadku pominięcia dawki, przyjąć tabletkę od razu po przypomnieniu, nie stosując dawki podwójnej.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zolafren, zawierającego olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy mięśni, ograniczenie świadomości, delirium, drgawki, śpiączka oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Standardowa dawka wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić po przyjęciu dawki przekraczającej 20 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Pronoran, 50 mg – skład leku

    Pronoran to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, zawierający pirybedyl jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak magnezu stearynian, powidon, talk, karmeloza sodowa, polisorbat 80, czerwień koszenilowa (E124), krzemionka koloidalna bezwodna, sodu wodorowęglan, sacharoza, tytanu dwutlenek (E171) i wosk biały. Substancje te pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku, czy ułatwienie jego podania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub nietolerancje na niektóre składniki.

  • Ilustracja poradnika Pronoran, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Pronoran to lek zawierający pirybedyl, stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z lewodopą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs sercowo-naczyniowy, ostrą fazę zawału serca oraz stosowanie z neuroleptykami. Działania niepożądane mogą obejmować nudności, wymioty, wzdęcia, senność, zawroty głowy, zaburzenia psychiczne, niedociśnienie, dyskinezy, obrzęki obwodowe oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pronoran, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pronoran, lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, psychiczne, niedociśnienie ortostatyczne, nadmierna senność, dyskinezy i obrzęki obwodowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pronoran, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Pronoran może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak wahania ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty, senność, zaburzenia psychiczne i dyskinezy. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i odstawić lek. Leczenie objawowe i monitorowanie pacjenta są kluczowe dla zapobiegania poważnym powikłaniom.

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych i agresji związanej z otępieniem w chorobie Alzheimera. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku i otępienie spowodowane udarem. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami serca, czynnikami ryzyka udaru, mimowolnymi ruchami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, chorobą Parkinsona, małą liczbą białych krwinek, cukrzycą, padaczką, priapizmem, zaburzeniami regulacji temperatury ciała, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, hiperprolaktynemią i zakrzepami krwi. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy, zapalenie płuc, zakażenie dróg oddechowych, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie masy ciała, zwiększony apetyt, zmniejszony apetyt, zaburzenia snu, drażliwość, depresja, lęk, niepokój,…

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Rispolept to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji związanej z otępieniem w chorobie Alzheimera i zaburzeniami zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju leczonego zaburzenia. Dorośli zazwyczaj przyjmują 2-6 mg na dobę, pacjenci w wieku podeszłym 0,5-2 mg dwa razy na dobę, a dzieci i młodzież 0,25-1,5 mg raz na dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować zmniejszone dawki. Ważne jest monitorowanie działań niepożądanych oraz unikanie alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Madopar 125 mg, 100 mg + 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Madopar może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, dezorientacja, nudności, wymioty i dyskinezy. Maksymalna dawka dobowa leku Madopar w leczeniu choroby Parkinsona wynosi od 300 do 800 mg lewodopy oraz od 75 do 200 mg benzerazydu, a w przypadku zespołu niespokojnych nóg nie powinna przekraczać 500 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Madopar 62,5 mg, 50 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Madopar może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, dezorientacja, nudności, wymioty i dyskinezy. Maksymalna dawka dobowa leku nie powinna przekraczać 500 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i udać się do szpitala. Leczenie obejmuje monitorowanie czynności życiowych i leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Zofran – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zofran, zawierający ondansetron, jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, uczucie gorąca, zaparcia oraz podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt częste działania obejmują czkawkę, obniżenie ciśnienia krwi, zbyt wolne bicie serca, ból w klatce piersiowej, drgawki, nietypowe ruchy ciała oraz zmiany wyników badań czynności wątroby. Rzadkie działania to zawroty głowy, niewyraźne widzenie i zaburzenia rytmu serca. Bardzo rzadkie działania obejmują rozległą wysypkę z pęcherzami oraz przemijający zanik widzenia. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika Tegretol CR 400, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tegretol CR stosowany w leczeniu padaczki i innych schorzeń może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to utrata koordynacji ruchowej, zapalenie skóry, wymioty, nudności, zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz leukopenia. Rzadziej mogą wystąpić świąd, obrzmienie węzłów chłonnych, halucynacje, depresja, agresja, nieprawidłowe ruchy mięśni oraz żółtaczka. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują niedokrwistość, nieoczekiwane wydzielanie mleka, zmętnienie soczewki, zapalenie płuc, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka oraz osteoporozę. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszać je swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Rispolept, 3 mg – przeciwwskazania

    Lek Rispolept, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, zaburzenia serca, ryzyko udaru, mimowolne ruchy ciała, złośliwy zespół neuroleptyczny, choroba Parkinsona, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, padaczka, przedłużona erekcja, zaburzenia regulacji temperatury ciała, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zwiększone stężenie prolaktyny oraz zakrzepy krwi. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Rispolept.