Menu

Częstoskurcz węzłowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Propafenon – porównanie substancji czynnych
  2. Flekainid – porównanie substancji czynnych
  3. Digoksyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Propafenon – przeciwwskazania
  5. Propafenon – dawkowanie leku
  6. Propafenon – stosowanie u dzieci
  7. Propafenon – wskazania – na co działa?
  8. Amiodaron hameln, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  9. Tonicard, 150 mg – wskazania – na co działa?
  10. Acebutolol Gedeon Richter, 200 mg – wskazania – na co działa?
  11. Acebutolol Gedeon Richter, 400 mg – wskazania – na co działa?
  12. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  13. Rytmonorm, 3,5 mg/ml – dawkowanie leku
  14. Rytmonorm 150, 150 mg – wskazania – na co działa?
  15. Rytmonorm 150, 150 mg – dawkowanie leku
  16. Polfenon, 300 mg – stosowanie u dzieci
  17. Polfenon, 300 mg – wskazania – na co działa?
  18. Polfenon, 300 mg – dawkowanie leku
  19. Polfenon, 150 mg – wskazania – na co działa?
  20. Polfenon, 150 mg – dawkowanie leku
  21. Polfenon, 150 mg – stosowanie u dzieci
  22. Opacorden, 200 mg – wskazania – na co działa?
  23. Amiokordin, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  24. Cordarone, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  • Ilustracja poradnika Propafenon – porównanie substancji czynnych

    Propafenon, amiodaron i flekainid to leki przeciwarytmiczne wykorzystywane w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Każda z tych substancji ma unikalny profil działania, inne ograniczenia stosowania oraz różne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa w szczególnych grupach pacjentów. Warto poznać, czym różnią się między sobą i na co zwrócić uwagę przy ich stosowaniu.

  • Flekainid, amiodaron i propafenon to leki przeciwarytmiczne, które pomagają przywrócić prawidłowy rytm serca w różnych typach arytmii. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, jak dobierane są terapie zaburzeń rytmu serca.

  • Digoksyna to substancja stosowana w leczeniu niektórych chorób serca, znana od lat ze swojej skuteczności. Choć jest dobrze tolerowana przez większość pacjentów, jej działania niepożądane mogą się pojawić zwłaszcza przy zbyt dużych dawkach lub w określonych grupach osób. Warto poznać, na co zwracać uwagę podczas jej stosowania oraz jakie objawy mogą świadczyć o niepożądanej reakcji organizmu.

  • Propafenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu poważnych zaburzeń rytmu serca. Choć jego skuteczność jest potwierdzona, nie każdy pacjent może go przyjmować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania do stosowania propafenonu, sytuacje wymagające szczególnej ostrożności oraz dowiedz się, kiedy lekarz może podjąć decyzję o jego zastosowaniu tylko w wyjątkowych przypadkach.

  • Propafenon to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca, dostępna w różnych postaciach i dawkach. Dawkowanie tego leku wymaga indywidualnego podejścia i jest dostosowywane do potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Dowiedz się, jak wygląda schemat dawkowania propafenonu dla dorosłych, osób starszych, dzieci oraz pacjentów z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby.

  • Bezpieczeństwo stosowania leków u dzieci to zagadnienie, które wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza gdy mowa o lekach wpływających na serce. Propafenon, stosowany w leczeniu groźnych zaburzeń rytmu serca, jest substancją o silnym działaniu, dlatego decyzje dotyczące jego stosowania w wieku dziecięcym muszą być podejmowane bardzo ostrożnie. Sprawdź, czy i kiedy propafenon może być stosowany u dzieci oraz jakie ryzyko wiąże się z jego podawaniem w tej grupie wiekowej.

  • Propafenon to lek przeciwarytmiczny, który pomaga kontrolować nieprawidłowy rytm serca zarówno u dorosłych, jak i w wybranych przypadkach u dzieci powyżej 12. roku życia. Stosowany jest w leczeniu określonych zaburzeń rytmu, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia. Działa stabilizująco na pracę serca, co może poprawić komfort życia pacjentów z arytmiami.

  • Amiodaron hameln jest lekiem stosowanym w leczeniu ciężkich zaburzeń rytmu serca, takich jak arytmie przedsionkowe, arytmie węzła przedsionkowo-komorowego oraz zagrażające życiu arytmie komorowe. Lek ten jest podawany dożylnie, gdy potrzebne jest szybkie działanie lub gdy przyjmowanie tabletek jest niemożliwe. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciężką niewydolność oddechową, zaburzenia czynności tarczycy, bradykardię zatokową, jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT oraz ciążę i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie żył w miejscu podania infuzji, bradykardia i niedociśnienie.

  • Lek Tonicard, zawierający propafenon, jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak objawowa tachyarytmia nadkomorowa i ciężka objawowa tachyarytmia komorowa. Dawkowanie zależy od masy ciała i specyficznych potrzeb pacjenta. Lek nie jest odpowiedni dla dzieci o masie ciała poniżej 45 kg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na propafenon, zespół Brugadów, istotną strukturalną chorobę serca, ciężką obturacyjną chorobę płuc, myasthenia gravis i leczenie rytonawirem. Przed rozpoczęciem leczenia należy regularnie monitorować EKG i ciśnienie krwi.

  • Acebutolol Gedeon Richter to lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Zalecane dawkowanie wynosi od 400 do 1200 mg na dobę, w zależności od schorzenia. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, bloku przedsionkowo-komorowego II i III stopnia, zespołu chorego węzła zatokowego, bradykardii, wstrząsu kardiogennego, astmy oskrzelowej, niewyrównanej niewydolności serca, naczynioskurczowej postaci dławicy piersiowej, ciężkich zaburzeń krążenia obwodowego, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej oraz alergii na pszenicę. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, nudności, wymioty, ból brzucha, bradykardia, hipotonia, ziębnięcie kończyn, uczucie duszności, astenia, zmniejszenie popędu płciowego oraz swędzenie skóry.

  • Acebutolol Gedeon Richter to lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Lek działa poprzez zmniejszenie częstości rytmu serca i obniżenie ciśnienia krwi. Nie jest zalecany dla dzieci i ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na substancję czynną czy ciężkie postaci astmy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami.

  • Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i tachyarytmii komorowych. Działa poprzez stabilizację błony komórkowej i blokowanie kanałów sodowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobę serca, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz jednoczesne stosowanie rytonawiru. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie badania EKG i ocena stanu klinicznego pacjenta.

  • Lek Rytmonorm, zawierający propafenonu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i komorowych. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane, a podczas podawania należy kontrolować EKG i ciśnienie tętnicze. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, zespół Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobę serca oraz ciężką bradykardię. Należy zachować ostrożność u pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca, astmą oraz istotną klinicznie chorobą strukturalną serca. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia i kołatanie serca.

  • Lek Rytmonorm 150 jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak objawowe tachyarytmie nadkomorowe i ciężka objawowa tachyarytmia komorowa. Działa poprzez stabilizację błony komórkowej i blokowanie kanałów sodowych. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia i kołatanie serca. Lek nie jest zalecany dla dzieci i może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami.

  • Lek Rytmonorm 150 stosuje się w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i komorowych. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, zazwyczaj 450-600 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem. Lek nie jest odpowiedni dla pacjentów z nadwrażliwością, zespołem Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobą serca, ciężką bradykardią, zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobą płuc, miastenią oraz jednoczesnym stosowaniem rytonawiru. Konieczne jest monitorowanie EKG podczas leczenia. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami.

  • Polfenon, lek przeciwarytmiczny, nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywy dla dzieci to amiodaron, sotalol i propranolol, które wymagają ścisłej kontroli medycznej. Najczęstsze działania niepożądane Polfenonu to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia i kołatanie serca.

  • Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów tachyarytmii nadkomorowych i komorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem WPW, napadowe migotanie przedsionków oraz zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub inne składniki leku, z zespołem Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobą serca, objawami zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobą płuc, miastenią oraz u pacjentów stosujących rytonawir. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu oraz kołatanie serca.

  • Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i komorowych. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jego odpowiedzi terapeutycznej. Lek należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów tachyarytmii, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem WPW, napadowe migotanie przedsionków oraz zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół Brugadów, istotną klinicznie strukturalną chorobę serca, objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężką obturacyjną chorobę płuc, miastenię oraz stosowanie rytonawiru. Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza, a lek należy przyjmować po posiłku. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu oraz kołatanie serca.

  • Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych i komorowych. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jego odpowiedzi terapeutycznej. Dorośli powinni przyjmować 450-600 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych, a w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 900 mg. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby powinni stosować mniejsze dawki. Lek należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Polfenon nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku badań klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo i skuteczność. Alternatywami dla dzieci są leki takie jak amiodaron, sotalol i propranolol, które mogą być stosowane pod ścisłą kontrolą lekarską. Najczęstsze działania niepożądane Polfenonu to zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia i kołatanie serca.

  • Opacorden, zawierający amiodaron, jest stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, migotanie przedsionków, napadowe tachyarytmie nadkomorowe oraz groźne dla życia komorowe zaburzenia rytmu. Dawkowanie obejmuje dawkę nasycającą 600 mg na dobę i dawkę podtrzymującą 100-200 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amiodaron lub jod, bradykardię zatokową, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, stosowanie amiodaronu z lekami wywołującymi torsades de pointes, zaburzenia czynności tarczycy oraz ciążę i okres karmienia piersią. Środki ostrożności obejmują badania EKG, stężenia hormonu TSH, stężenia potasu w surowicy oraz unikanie ekspozycji na światło słoneczne. Możliwe działania niepożądane to bradykardia, zaburzenia przewodzenia w mięśniu…

  • Lek Amiokordin jest stosowany w leczeniu groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, takich jak zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, migotanie i trzepotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy i węzłowy, oraz częstoskurcz komorowy i migotanie komór. Lek jest podawany dożylnie, co pozwala na szybkie osiągnięcie efektu terapeutycznego. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują m.in. nadwrażliwość na jod, amiodaron lub inne składniki leku, bradykardię zatokową, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, choroby tarczycy, ciążę, okres karmienia piersią, zapaść krążeniową, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężką niewydolność układu oddechowego, kardiomiopatię zastoinową, niewydolność serca oraz stosowanie u noworodków, niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat.…

  • Cordarone to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, takich jak zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, migotanie i trzepotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy i węzłowy oraz komorowe zaburzenia rytmu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na jod, amiodaron lub inne składniki leku, bradykardię zatokową, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, choroby tarczycy, ciążę, okres karmienia piersią, zapaść krążeniową, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężką niewydolność układu oddechowego, kardiomiopatię zastoinową lub niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane to zwolnienie rytmu serca, reakcje w miejscu podania leku, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, swędząca czerwona wysypka oraz zmniejszenie popędu seksualnego.