Menu

Choroba uchyłkowa jelit

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Tofacytynib – porównanie substancji czynnych
  2. Upadacytynib – przeciwwskazania
  3. Nintedanib – profil bezpieczeństwa
  4. Barycytynib – profil bezpieczeństwa
  5. Barycytynib – przeciwwskazania
  6. Erlotynib – przeciwwskazania
  7. Erlotinib Krka, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Erlotinib Krka, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Erlotinib Krka, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Erlotinib Krka, 100 mg – przedawkowanie leku
  11. Erlotinib Zentiva, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Erlotinib Zentiva, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Erlotinib Vipharm, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Erlotinib Vipharm, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Erlotinib Vipharm, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Erlotinib SUN, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Erlotinib SUN, 100 mg – przedawkowanie leku
  18. Erlotinib SUN, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tofacytynib – porównanie substancji czynnych

    Tofacytynib, baricytynib i upadacytynib to leki nowej generacji, które w ostatnich latach zrewolucjonizowały leczenie chorób o podłożu autoimmunologicznym, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy łuszczycowe zapalenie stawów. Choć należą do tej samej grupy leków immunosupresyjnych, różnią się między sobą mechanizmem działania, wskazaniami oraz profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych substancji czynnych pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach terapeutycznych mogą być stosowane i na co warto zwrócić uwagę przy ich wyborze.

  • Ilustracja poradnika Upadacytynib – przeciwwskazania

    Upadacytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, atopowe zapalenie skóry oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Mimo swojej skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe – istnieją sytuacje, w których lek ten jest przeciwwskazany lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Zrozumienie tych przeciwwskazań pozwala na bezpieczne i świadome korzystanie z terapii, minimalizując ryzyko poważnych powikłań zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib – profil bezpieczeństwa

    Nintedanib to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc i innych przewlekłych chorób śródmiąższowych płuc. Profil bezpieczeństwa nintedanibu jest dobrze poznany, a stosowanie leku wymaga przestrzegania określonych zasad, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby, nerek, kobiet w ciąży czy osób starszych. Z tekstu dowiesz się, jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii, jakich działań niepożądanych można się spodziewać oraz które grupy pacjentów powinny być szczególnie uważnie monitorowane podczas leczenia nintedanibem.

  • Ilustracja poradnika Barycytynib – profil bezpieczeństwa

    Barycytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu różnych schorzeń autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, atopowe zapalenie skóry, łysienie plackowate czy młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. Profil bezpieczeństwa tej substancji zależy od wielu czynników, w tym od wieku pacjenta, stanu zdrowia, a także obecności chorób współistniejących. Poznaj najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania barycytynibu oraz dowiedz się, w jakich sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Barycytynib – przeciwwskazania

    Barycytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu takich chorób jak reumatoidalne zapalenie stawów, atopowe zapalenie skóry, łysienie plackowate czy młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. Mimo swojej skuteczności, nie zawsze może być stosowany – istnieją sytuacje, w których przyjmowanie barycytynibu jest całkowicie zakazane, a w innych przypadkach wymaga szczególnej ostrożności i kontroli lekarza. Poznaj listę przeciwwskazań oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – przeciwwskazania

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który należy do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej. Jest stosowany przede wszystkim w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki. Lek działa na poziomie komórkowym, hamując rozwój komórek nowotworowych poprzez blokowanie sygnałów niezbędnych do ich wzrostu. Mimo skuteczności, erlotynib nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów – istnieją określone przeciwwskazania i sytuacje, w których stosowanie tego leku wymaga szczególnej ostrożności. Warto poznać te ograniczenia, aby bezpiecznie i efektywnie korzystać z terapii erlotynibem.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Krka stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, podrażnienie tkanki płucnej oraz zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują perforacje przewodu pokarmowego i zmiany rzęs, a rzadkie to zapalenie wątroby i niewydolność wątroby. Bardzo rzadkie skutki uboczne to perforacje lub owrzodzenia rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Krka, stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, podrażnienie oczu, śródmiąższowa choroba płuc, wysypka i zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie rogówki. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie wątroby i zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, a bardzo rzadkie to perforacje lub owrzodzenia rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia nasilonych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Krka stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, trudności w oddychaniu, nudności i wymioty oraz zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują perforacje przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby i śródmiąższową chorobę płuc. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie wątroby i zapalenie zabarwionej części oka, a bardzo rzadkie to perforacje lub owrzodzenia rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie monitorować swój stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Erlotinib Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, wysypka, uszkodzenie wątroby, podrażnienie oczu, śródmiąższowa choroba płuc i perforacje przewodu pokarmowego. Dawki powyżej 150 mg na dobę dla niedrobnokomórkowego raka płuca i 100 mg na dobę dla raka trzustki z przerzutami są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i wdrożyć leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Zentiva, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Zentiva stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki może powodować różne działania niepożądane, takie jak biegunka, wymioty, podrażnienie oczu, śródmiąższowa choroba płuc, perforacje przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, wysypka, infekcje, utrata apetytu, spadek masy ciała, depresja, trudności w oddychaniu, kaszel, podrażnienie jamy ustnej, nieprawidłowe wyniki badań krwi oceniających czynność wątroby, swędzenie, zmęczenie, gorączka i dreszcze. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieć, kiedy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Zentiva, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Zentiva, stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, zmęczenie i utrata apetytu. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują śródmiąższową chorobę płuc, perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie wątroby. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie nerek, zmiany dotyczące rzęs i hirsutyzm. Bardzo rzadkie działania niepożądane to owrzodzenie lub perforacja rogówki, zespół Stevensa-Johnsona i zapalenie błony naczyniowej oka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Vipharm, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Vipharm stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, zmęczenie i gorączka. Niezbyt częste działania obejmują śródmiąższową chorobę płuc, perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie wątroby. Rzadkie działania to zapalenie wątroby, zapalenie nerek i zmiany rzęs, a bardzo rzadkie to owrzodzenie lub perforacja rogówki, zespół Stevensa-Johnsona i zapalenie błony naczyniowej oka. Pacjenci powinni być świadomi tych możliwych reakcji i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Vipharm, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Vipharm, stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, zmęczenie i utrata apetytu. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują śródmiąższową chorobę płuc, perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie wątroby. Rzadkie skutki uboczne to niewydolność wątroby, zapalenie rogówki i zmiany rzęs, a bardzo rzadkie to owrzodzenie lub perforacja rogówki, zespół Stevensa-Johnsona i zapalenie błony naczyniowej oka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Vipharm, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib Vipharm stosowany w leczeniu raka może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, zmęczenie i utrata apetytu. Niezbyt częste działania obejmują śródmiąższową chorobę płuc, perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie wątroby. Rzadkie skutki to zapalenie wątroby i zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, a bardzo rzadkie to owrzodzenie lub perforacja rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib SUN, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib SUN stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, zmęczenie, gorączka i utrata apetytu. Niezbyt częste obejmują śródmiąższową chorobę płuc i perforacje przewodu pokarmowego. Rzadkie to zapalenie wątroby, a bardzo rzadkie to zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib SUN, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Erlotinib SUN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, wysypka, zwiększona aktywność aminotransferaz, podrażnienie oczu, śródmiąższowa choroba płuc oraz perforacje przewodu pokarmowego. Dawki powyżej 150 mg na dobę dla pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca oraz powyżej 100 mg na dobę dla pacjentów z rakiem trzustki są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib SUN, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erlotinib SUN, stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, zmęczenie i gorączka. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują śródmiąższową chorobę płuc, perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie wątroby. Rzadkie działania niepożądane to zapalenie wątroby i niewydolność wątroby, a bardzo rzadkie obejmują owrzodzenie lub perforację rogówki, zespół Stevensa-Johnsona i zapalenie błony naczyniowej oka. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.