Menu

Bromek pankuroniowy

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Pankuronium – stosowanie u dzieci
  2. Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  4. Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży
  5. Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  6. Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Pankuronium – stosowanie u dzieci

    Pankuronium jest substancją czynną stosowaną w celu zwiotczenia mięśni podczas zabiegów medycznych, takich jak intubacja czy znieczulenie ogólne. Stosowanie leków u dzieci wymaga jednak wyjątkowej ostrożności, ponieważ ich organizm reaguje inaczej niż u dorosłych. W przypadku pankuronium szczególnie ważne są przeciwwskazania dotyczące najmłodszych pacjentów oraz precyzyjne określenie, w jakich sytuacjach i w jakich dawkach może być bezpiecznie stosowany.

  • Ilustracja poradnika Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pancuronium Jelfa to lek stosowany do zwiotczenia mięśni podczas intubacji i znieczulenia ogólnego. Może powodować działania niepożądane, takie jak przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia krwi, nadmierne ślinienie się i reakcje anafilaktyczne. Skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, problemy z oddychaniem i znaczne nadciśnienie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych efektów i konsultowali się z lekarzem w przypadku niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Pancuronium Jelfa to lek stosowany w lecznictwie zamkniętym do zwiotczenia mięśni poprzecznie prążkowanych. Dawkowanie zależy od wielu czynników, takich jak metoda znieczulenia, czas trwania operacji oraz stan pacjenta. Lek podaje się dożylnie. Dawkowanie dla dorosłych wynosi od 0,04 do 0,1 mg/kg mc, dla dzieci i młodzieży do 17 lat maksymalna dawka wynosi 0,1 mg/kg mc, a dla niemowląt 0,02 do 0,04 mg/kg mc. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, brak możliwości intubacji oraz stosowanie u wcześniaków i noworodków. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia, komorowe zaburzenia rytmu oraz reakcje anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Pancuronium Jelfa u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest ograniczone do sytuacji bezwzględnie koniecznych. Alternatywne leki, takie jak rokuronium, wekuronium i suksametonium, są bezpieczniejsze. Zawsze konsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w ciąży lub podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Pancuronium Jelfa to lek zwiotczający mięśnie stosowany w lecznictwie zamkniętym. Kobiety karmiące powinny przerwać karmienie na 24 godziny po podaniu leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn jest zabronione przez 24 godziny po podaniu leku. Unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku. U seniorów może być konieczne zmniejszenie dawki. Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek powinni unikać stosowania leku, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml – przeciwwskazania

    Pancuronium Jelfa to lek stosowany w lecznictwie zamkniętym do zwiotczenia mięśni poprzecznie prążkowanych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, brak możliwości intubacji oraz stosowanie u wcześniaków i noworodków. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z miastenią, zespołem miastenicznym, chorobami układu nerwowo-mięśniowego, nadciśnieniem złośliwym, guzem chromochłonnym nadnerczy, chorobą wieńcową oraz ciężkimi zaburzeniami elektrolitowymi. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym wziewnymi środkami znieczulającymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, barbituranami, solami litu, furosemidem, kwasem etakrynowym, amfoterycyną, tetracyklinami, polimyksyną B, linkomycyną, klindamycyną, kapreomycyną, kolistyną, antybiotykami aminoglikozydowymi, ajmaliną, propranololem, prokainamidem, chinidyną, beta-adrenolitykami, glikokortykosteroidami, solami litu, karbamazepiną, fenytoiną, glikozydami nasercowymi oraz inhibitorami acetylocholinoesterazy.