Menu

Analog nukleozydów

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Acyklowir – porównanie substancji czynnych
  2. Walacyklowir – porównanie substancji czynnych
  3. Entekawir – dawkowanie leku
  4. Entekawir – stosowanie u dzieci
  5. Entecavir Synoptis, 1 mg – dawkowanie leku
  6. Entecavir Synoptis, 0,5 mg – dawkowanie leku
  7. Entecavir Synoptis, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  8. Entecavir Stada – wskazania – na co działa?
  9. Verrumal, (100 mg + 5 mg)/g – wskazania – na co działa?
  10. Verrumal, (100 mg + 5 mg)/g – przeciwwskazania
  11. Verrumal, (100 mg + 5 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Acyklowir – porównanie substancji czynnych

    Acyklowir, gancyklowir i walacyklowir to leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez herpeswirusy, takie jak opryszczka czy półpasiec. Choć należą do tej samej grupy terapeutycznej, różnią się zakresem działania, sposobem podania, bezpieczeństwem oraz zastosowaniem w różnych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami oraz dowiedz się, kiedy lekarz może zalecić właśnie jeden z tych leków.

  • Ilustracja poradnika Walacyklowir – porównanie substancji czynnych

    Walacyklowir, acyklowir i gancyklowir należą do grupy leków przeciwwirusowych wykorzystywanych w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusy z rodziny Herpes, takie jak opryszczka, półpasiec czy cytomegalia. Choć ich mechanizm działania jest zbliżony, różnią się one między sobą zakresem zastosowań, bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów oraz postaciami, w jakich występują. Porównanie tych substancji czynnych pozwala lepiej zrozumieć, kiedy wybór konkretnego leku jest najbardziej korzystny.

  • Ilustracja poradnika Entekawir – dawkowanie leku

    Entekawir to lek przeciwwirusowy, który stosuje się głównie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Schematy dawkowania entekawiru różnią się w zależności od wieku pacjenta, wcześniejszego leczenia innymi lekami, funkcji nerek oraz wątroby, a także od masy ciała u dzieci. Poznaj szczegóły dotyczące podawania entekawiru w różnych grupach pacjentów, a także dowiedz się, jak modyfikuje się dawkę w szczególnych sytuacjach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Entekawir – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania entekawiru u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ młodzi pacjenci różnią się od dorosłych pod względem reakcji na leki. Entekawir jest stosowany u dzieci i młodzieży w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, jednak decyzja o jego zastosowaniu powinna być podejmowana z dużą ostrożnością, uwzględniając wiek dziecka, stan zdrowia wątroby oraz potencjalne korzyści i ryzyko.

  • Ilustracja poradnika Entecavir Synoptis, 1 mg – dawkowanie leku

    Entecavir Synoptis to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Dawkowanie leku zależy od wcześniejszego leczenia, stanu nerek i wątroby pacjenta. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku, z wyjątkiem pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali lamiwudynę lub mają zaawansowaną chorobę wątroby. W takich przypadkach lek należy przyjmować na pusty żołądek. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Entecavir Synoptis, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Entecavir Synoptis to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Dawkowanie zależy od wcześniejszego leczenia i stanu zdrowia pacjenta. U dorosłych zalecana dawka to 0,5 mg lub 1 mg raz na dobę. U dzieci dawka zależy od masy ciała. W przypadku niewydolności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Lek można przyjmować z posiłkiem lub na czczo. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Entecavir Synoptis, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Entecavir Synoptis to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 2 do mniej niż 18 lat. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 0,5 mg i 1 mg. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 0,5 mg lub 1 mg raz na dobę, w zależności od wcześniejszego leczenia i stanu wątroby. Dzieciom i młodzieży o masie ciała co najmniej 32,6 kg podaje się dawkę 0,5 mg raz na dobę. Entecavir Synoptis nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, bezsenność,…

  • Ilustracja poradnika Entecavir Stada – wskazania – na co działa?

    Entecavir Stada to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) u dorosłych i dzieci od 2 lat. Lek jest zalecany dla pacjentów z wyrównaną i niewyrównaną czynnością wątroby oraz dla tych, którzy nie odpowiedzieli na leczenie lamiwudyną. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy, nudności, wymioty i wysypka. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Verrumal, (100 mg + 5 mg)/g – wskazania – na co działa?

    Lek Verrumal jest stosowany w leczeniu brodawek zwykłych, brodawek płaskich (młodocianych) oraz brodawek stóp. Zawiera kwas salicylowy i fluorouracyl, które działają keratolitycznie i cytostatycznie. Lek należy stosować miejscowo na skórę, 2-3 razy na dobę, tylko na brodawkę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią, dzieci poniżej 6 lat oraz niewydolność nerek. Możliwe działania niepożądane to rumień, ból głowy, złuszczanie się skóry, krwawienie i nadżerka.

  • Ilustracja poradnika Verrumal, (100 mg + 5 mg)/g – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Verrumal należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, ciąża, karmienie piersią, niewydolność nerek, stosowanie innych leków przeciwwirusowych oraz duże powierzchnie skóry. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności, takich jak unikanie kontaktu leku ze zdrową skórą, monitorowanie leczenia u pacjentów z zaburzeniami czucia oraz przechowywanie leku w odpowiednich warunkach.

  • Ilustracja poradnika Verrumal, (100 mg + 5 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Verrumal może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak brywudyna, sorywudyna, fenytoina, metotreksat i pochodne sulfonylomocznika. Zawiera dimetylosulfotlenek i alkohol, które mogą powodować podrażnienie skóry. Zaleca się ostrożność i unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku.