Menu

Albumina

Produkty powiązane z albumina
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Actrapid Penfill, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Actrapid Penfill, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Fiasp, roztwór do wstrz., 100 j.m./ml
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M30 (30/70), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M40 (40/60), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin M50 (50/50), zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Gensulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Ewa Świątek-Kmiecik
Ewa Świątek-Kmiecik
  1. Tagraksofusp – dawkowanie leku
  2. Tafluprost – mechanizm działania
  3. Tagraksofusp – wskazania – na co działa?
  4. Sylimaryna – wskazania – na co działa?
  5. Sylimaryna – mechanizm działania
  6. Somapacytan – mechanizm działania
  7. Selumetynib – mechanizm działania
  8. Rymantadyna – mechanizm działania
  9. Ruksolitynib – mechanizm działania
  10. Rozanoliksyzumab – mechanizm działania
  11. Rufinamid – mechanizm działania
  12. Riocyguat – mechanizm działania
  13. Remimazolam – mechanizm działania
  14. Pirfenidon – mechanizm działania
  15. Perflutren – wskazania – na co działa?
  16. Pemigatynib – mechanizm działania
  17. Pegaspargaza – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Omaweloksolon – przeciwwskazania
  19. Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – dawkowanie leku
  20. Norgestymat – mechanizm działania
  21. Noretysteron – mechanizm działania
  22. Nintedanib – mechanizm działania
  23. Nepafenak – mechanizm działania
  24. Mykofenolan mofetylu – mechanizm działania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Tagraksofusp – dawkowanie leku

    Tagraksofusp to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu rzadkiego nowotworu krwi – blastycznego nowotworu z plazmacytoidalnych komórek dendrytycznych. Podaje się ją wyłącznie w postaci infuzji dożylnej, a dawkowanie jest ściśle określone i wymaga monitorowania stanu pacjenta. Terapia wiąże się z koniecznością zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w pierwszym cyklu leczenia, a modyfikacje dawkowania zależą od wielu parametrów zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Tafluprost – mechanizm działania

    Tafluprost to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Jej mechanizm działania polega na obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego, co pomaga chronić wzrok przed uszkodzeniem. Działanie tafluprostu jest szybkie i długotrwałe, a jego właściwości zostały dobrze przebadane zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami, takimi jak tymolol.

  • Ilustracja poradnika Tagraksofusp – wskazania – na co działa?

    Tagraksofusp to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu rzadkiego nowotworu – blastycznych plazmacytoidalnych komórek dendrytycznych (BPDCN). Dzięki swojemu specyficznemu działaniu skierowanemu na komórki nowotworowe, stanowi ważną opcję terapeutyczną dla dorosłych pacjentów, którzy potrzebują skutecznego leczenia pierwszego rzutu. Wskazania, ograniczenia wiekowe oraz zasady bezpieczeństwa stosowania zostały jasno określone w dokumentacji medycznej.

  • Ilustracja poradnika Sylimaryna – wskazania – na co działa?

    Sylimaryna, naturalny wyciąg z ostropestu plamistego, jest znana ze swojego ochronnego działania na wątrobę. Stosowana tradycyjnie wspiera regenerację komórek wątrobowych po uszkodzeniach wywołanych przez alkohol, leki czy toksyny środowiskowe. Dowiedz się, w jakich sytuacjach sylimaryna może być pomocna, kto może z niej skorzystać oraz jakie są ograniczenia jej stosowania.

  • Ilustracja poradnika Sylimaryna – mechanizm działania

    Sylimaryna to naturalny składnik pochodzący z owoców ostropestu plamistego, znany z działania ochronnego na wątrobę. Mechanizm jej działania opiera się głównie na stabilizacji błon komórkowych wątroby oraz wspieraniu procesów regeneracji tych komórek. Dzięki temu sylimaryna pomaga chronić wątrobę przed szkodliwym wpływem toksyn i wspomaga jej funkcjonowanie, a także poprawia niektóre wskaźniki laboratoryjne związane z jej pracą.

  • Ilustracja poradnika Somapacytan – mechanizm działania

    Somapacytan to nowoczesna, długo działająca pochodna hormonu wzrostu, zaprojektowana, by skutecznie wspierać dzieci, młodzież i dorosłych z niedoborem tego hormonu. Jego mechanizm działania naśladuje naturalny hormon wzrostu, pozwalając na wygodne, cotygodniowe podanie i utrzymanie prawidłowych procesów wzrostowych oraz metabolicznych w organizmie. Dzięki specjalnej budowie somapacytan działa dłużej, zapewniając stabilne efekty, poprawę składu ciała i metabolizmu.

  • Ilustracja poradnika Selumetynib – mechanizm działania

    Selumetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nieoperacyjnych nerwiakowłókniaków splotowatych u dzieci i młodzieży z neurofibromatozą typu 1. Mechanizm działania tego leku opiera się na precyzyjnym blokowaniu sygnałów wzrostu w komórkach nowotworowych, co przekłada się na zahamowanie ich rozwoju. Szybkie wchłanianie, specyficzny metabolizm i umiarkowana dystrybucja w organizmie sprawiają, że selumetynib wyróżnia się na tle innych leków onkologicznych. Przedkliniczne badania dostarczają dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa i skuteczności tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Rymantadyna – mechanizm działania

    Rymantadyna to substancja czynna o udowodnionym działaniu przeciwwirusowym, stosowana głównie w leczeniu i zapobieganiu grypie typu A. Poznaj, jak działa na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzana w organizmie oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne. Przystępne wyjaśnienia pomogą lepiej zrozumieć mechanizm jej działania.

  • Ilustracja poradnika Ruksolitynib – mechanizm działania

    Ruksolitynib to nowoczesna substancja czynna, która znajduje zastosowanie w leczeniu określonych chorób krwi i powikłań po przeszczepach. Mechanizm jej działania polega na wpływaniu na kluczowe procesy w organizmie, dzięki czemu pomaga kontrolować objawy chorób oraz poprawia jakość życia pacjentów. Poznaj, w jaki sposób ruksolitynib działa w organizmie, jak jest wchłaniany, rozkładany i wydalany, a także jakie wyniki dały badania przedkliniczne.

  • Ilustracja poradnika Rozanoliksyzumab – mechanizm działania

    Rozanoliksyzumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu uogólnionej miastenii. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu na układ odpornościowy, pozwala skutecznie obniżać poziom szkodliwych przeciwciał, które są odpowiedzialne za objawy tej choroby. Szybkość i skuteczność działania rozanoliksyzumabu została potwierdzona w badaniach klinicznych, co czyni go istotną opcją terapeutyczną dla dorosłych pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Rufinamid – mechanizm działania

    Rufinamid to substancja czynna, która pomaga kontrolować napady padaczkowe u osób z zespołem Lennoxa-Gastauta. Działa poprzez wpływ na określone mechanizmy w komórkach nerwowych, co przekłada się na skuteczność leczenia. Poznaj, jak rufinamid działa w organizmie, w jaki sposób jest wchłaniany i wydalany, a także jakie są wyniki badań dotyczących jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Riocyguat – mechanizm działania

    Riocyguat to substancja czynna stosowana u dorosłych w leczeniu określonych postaci nadciśnienia płucnego. Jej mechanizm działania polega na wspomaganiu naturalnych procesów rozszerzania naczyń krwionośnych w płucach. Dzięki temu poprawia się przepływ krwi, co może ułatwić oddychanie i zwiększyć wydolność organizmu. Poznaj, jak riocyguat działa w organizmie, jak jest wchłaniany i wydalany oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Remimazolam – mechanizm działania

    Remimazolam to nowoczesna substancja czynna z grupy benzodiazepin, która działa wyjątkowo szybko i krótko po podaniu dożylnym. Stosowany jest zarówno do sedacji podczas zabiegów, jak i do indukcji oraz utrzymania znieczulenia ogólnego. Mechanizm jego działania polega na wywoływaniu uspokojenia i snu poprzez wpływ na układ nerwowy, a jego losy w organizmie sprawiają, że szybko się rozkłada i wydala. Dzięki temu kontrola nad efektem działania remimazolamu jest precyzyjna, a pacjenci zazwyczaj szybko wracają do pełnej świadomości po zakończeniu podania.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon – mechanizm działania

    Pirfenidon to substancja czynna stosowana w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, czyli przewlekłej choroby płuc prowadzącej do postępującego bliznowacenia tkanki płucnej. Mechanizm jego działania nie został w pełni poznany, jednak wiadomo, że hamuje procesy prowadzące do włóknienia i zmniejsza stan zapalny. Pirfenidon jest lekiem, którego losy w organizmie, a także skuteczność i bezpieczeństwo zależą m.in. od sposobu przyjmowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe, przystępnie wyjaśnione informacje o tym, jak pirfenidon działa na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Perflutren – wskazania – na co działa?

    Perflutren to substancja czynna wykorzystywana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej serca. Dzięki swoim unikalnym właściwościom poprawia widoczność struktur serca podczas echokardiografii, co ułatwia lekarzom ocenę pracy mięśnia sercowego, zwłaszcza u osób z niejasnym wynikiem standardowego badania. Wskazania do stosowania perflutrenu są jasno określone i dotyczą wyłącznie dorosłych, choć istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci.

  • Ilustracja poradnika Pemigatynib – mechanizm działania

    Pemigatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych nowotworów dróg żółciowych. Jego działanie polega na hamowaniu określonych szlaków sygnałowych w komórkach nowotworowych, co może prowadzić do zahamowania wzrostu guza. Warto poznać, jak pemigatynib działa w organizmie, jak jest wchłaniany i wydalany, a także jakie badania potwierdzają jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Pegaspargaza – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pegaspargaza jest ważnym lekiem stosowanym w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej, jednak – jak każda substancja czynna – może powodować różne działania niepożądane. Większość z nich pojawia się u części pacjentów i zależy m.in. od drogi podania czy indywidualnych predyspozycji. Wśród możliwych objawów są zarówno łagodne dolegliwości, jak i poważniejsze powikłania, dlatego warto poznać ich charakterystykę i wiedzieć, jak reagować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Omaweloksolon – przeciwwskazania

    Omaweloksolon to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu ataksji Friedreicha u młodzieży i dorosłych. Choć jej stosowanie daje nadzieję na poprawę funkcjonowania, istnieją sytuacje, w których jej przyjmowanie może być niewskazane lub wymagać szczególnej ostrożności. Poznaj przeciwwskazania oraz najważniejsze środki ostrożności związane z terapią omaweloksolonem.

  • Ilustracja poradnika Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – dawkowanie leku

    Oksodotreotyd lutetu (177Lu) to nowoczesna substancja stosowana w terapii wybranych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki u dorosłych. Jej dawkowanie jest ściśle określone i podlega rygorystycznym zasadom, zależnym od stanu zdrowia pacjenta, funkcji nerek i wątroby oraz indywidualnej tolerancji leczenia. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o schemacie podawania, modyfikacjach dawkowania w razie działań niepożądanych oraz zaleceniach dla szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Norgestymat – mechanizm działania

    Norgestymat to jedna z substancji czynnych wykorzystywanych w doustnych środkach antykoncepcyjnych, zwykle w połączeniu z etynyloestradiolem. Działanie norgestymatu polega przede wszystkim na zahamowaniu owulacji, ale jego skuteczność wynika także z dodatkowych efektów w obrębie narządów rodnych kobiety. Dzięki szybkiemu wchłanianiu i specyficznym przemianom w organizmie, norgestymat zapewnia skuteczną ochronę antykoncepcyjną, jednocześnie wyróżniając się unikalnym profilem działania w porównaniu do innych progestagenów.

  • Ilustracja poradnika Noretysteron – mechanizm działania

    Noretysteron to syntetyczny hormon o silnym działaniu progestagennym, szeroko stosowany u kobiet w wieku rozrodczym oraz po menopauzie. Mechanizm jego działania polega głównie na wpływie na błonę śluzową macicy, regulacji cyklu miesiączkowego oraz hamowaniu owulacji. W zależności od postaci leku (tabletki doustne, plastry przezskórne) i dawki, noretysteron może być stosowany w leczeniu zaburzeń miesiączkowania, endometriozy czy jako element hormonalnej terapii zastępczej. W opisie poznasz, jak działa ten hormon w organizmie, jak jest przetwarzany i usuwany oraz co pokazują badania przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib – mechanizm działania

    Nintedanib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu chorób płuc przebiegających z włóknieniem oraz w onkologii. Jej działanie polega na hamowaniu mechanizmów odpowiedzialnych za rozwój i postęp chorób, poprzez wpływ na procesy zachodzące w komórkach. Poznaj w przystępny sposób, jak nintedanib działa w organizmie, jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przetwarzany i wydalany, oraz jakie są najważniejsze wyniki badań przedklinicznych dotyczących tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Nepafenak – mechanizm działania

    Nepafenak to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu bólu i stanu zapalnego po operacjach okulistycznych, zwłaszcza po usunięciu zaćmy. Jego mechanizm działania opiera się na hamowaniu powstawania substancji odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego w oku. Dzięki miejscowemu podaniu w postaci kropli do oczu, nepafenak działa tam, gdzie jest najbardziej potrzebny, zapewniając skuteczną ochronę przed bólem i obrzękiem pooperacyjnym.

  • Ilustracja poradnika Mykofenolan mofetylu – mechanizm działania

    Mykofenolan mofetylu to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionych narządów. Działa w sposób selektywny, osłabiając aktywność układu odpornościowego, co pozwala na lepszą akceptację przeszczepu przez organizm. Mechanizm działania tej substancji oraz jej losy w organizmie są dobrze poznane i szczegółowo opisane, co zapewnia bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj, jak mykofenolan mofetylu działa na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.