Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Somatuline Autogel
Somatuline Autogel występuje jako roztwór do wstrzykiwań. Preparat w swoim składzie zawiera substancję lanreotyd, jest to analog somatostatyny. Wskazaniami do stosowania tego leku jest leczenie objawów związanych z akromegalią, a także leczenie objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi.
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Czym jest Somatuline Autogel 120 mg?
Somatuline Autogel to nowoczesny lek dostępny w postaci gotowego do użycia roztworu do wstrzykiwań. Każda ampułko-strzykawka zawiera 120 mg lanreotydu – substancji czynnej będącej syntetycznym odpowiednikiem naturalnie występującej w organizmie somatostatyny. Lek ten należy do grupy analogów hormonów przysadki i podwzgórza, które pomagają regulować różne procesy hormonalne w organizmie.
Produkt charakteryzuje się wygodną formą podania – jest to gotowa do użycia ampułko-strzykawka, która po odpowiednim przeszkoleniu może być stosowana samodzielnie przez pacjenta lub przez osobę opiekującą się chorym. Roztwór ma konsystencję półstałą i kolor od białego do jasnożółtego.
W jakich chorobach stosuje się Somatuline Autogel?
Lek jest przepisywany w trzech głównych wskazaniach medycznych, które wymagają długotrwałego leczenia i regularnego monitorowania przez lekarza specjalistę.
Akromegalia
Akromegalia to rzadka choroba hormonalna, w której organizm wytwarza zbyt dużo hormonu wzrostu. Somatuline Autogel stosuje się w długotrwałym leczeniu tej choroby, szczególnie gdy:
- Stężenie hormonu wzrostu (GH) i czynnika wzrostu IGF-1 pozostaje nieprawidłowe mimo operacji lub radioterapii.
- Pacjent nie może przejść operacji chirurgicznej lub radioterapii.
- Występują objawy związane z chorobą, takie jak nadmierne powiększenie rąk i stóp, zmiany w wyglądzie twarzy czy problemy ze stawami.
Głównym celem leczenia jest obniżenie stężenia hormonów do wartości prawidłowych i zmniejszenie dolegliwości towarzyszących chorobie.
Guzy neuroendokrynne układu pokarmowego
Lek jest również stosowany w leczeniu specyficznych guzów neuroendokrynnych pochodzących z żołądka, jelit lub trzustki. Dotyczy to guzów:
- Stopnia G1 oraz części guzów G2 (z indeksem Ki67 do maksymalnie 10%) – są to guzy o niższym tempie wzrostu.
- Zlokalizowanych w środkowej części jelita cienkiego, trzustce lub o nieznanym pochodzeniu.
- Miejscowo zaawansowanych lub z przerzutami, których nie można usunąć operacyjnie.
Produkt pomaga kontrolować wzrost guza i łagodzi objawy z nim związane, takie jak biegunki czy uderzenia gorąca.
Jak działa Somatuline Autogel?
Substancja czynna leku – lanreotyd – działa podobnie jak naturalnie występująca w organizmie somatostatyna, ale jest od niej znacznie silniejsza i działa dłużej. Po wstrzyknięciu pod skórę lek powoli uwalnia się przez cały miesiąc, zapewniając stałe działanie.
Lanreotyd łączy się ze specjalnymi receptorami (głównie typu 2 i 5) znajdujących się w różnych komórkach organizmu. Dzięki temu:
- Hamuje nadmierne wydzielanie hormonu wzrostu w akromegalii.
- Spowalnia wzrost komórek nowotworowych w guzach neuroendokrynnych.
- Zmniejsza wydzielanie różnych substancji hormonalnych odpowiedzialnych za objawy choroby.
- Wpływa na przepływ krwi w naczyniach jelitowych i zmniejsza wydzielanie płynów do jelit.
Jak stosować lek?
Dawkowanie w akromegalii
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 60-120 mg podawanej co 28 dni. Lekarz może następnie dostosować dawkę w zależności od tego, jak organizm reaguje na leczenie – ocenia się to na podstawie:
- Zmniejszenia objawów choroby.
- Obniżenia stężenia hormonu wzrostu poniżej 1 ng/ml.
- Normalizacji poziomu IGF-1 we krwi.
Jeśli leczenie działa bardzo dobrze, lekarz może przedłużyć odstępy między iniekcjami do 42 lub nawet 56 dni, przy jednoczesnym zwiększeniu dawki do 120 mg.
Dawkowanie w guzach neuroendokrynnych
W przypadku guzów układu pokarmowego standardowa dawka to 120 mg co 28 dni. Leczenie prowadzi się tak długo, jak jest to konieczne do kontrolowania wzrostu guza.
Sposób podawania iniekcji
Lek podaje się głęboko pod skórę w jedno z dwóch miejsc:
- Górny zewnętrzny kwadrant pośladka (najczęściej podaje go personel medyczny lub osoba opiekująca się pacjentem).
- Górna zewnętrzna część uda (w przypadku samodzielnego podawania przez pacjenta).
Ważne wskazówki dotyczące podawania:
- Nie należy tworzyć fałdu skóry podczas wkłucia.
- Igłę wprowadza się zdecydowanie, na całą długość, prostopadle do powierzchni skóry.
- Miejsca iniekcji należy zmieniać naprzemiennie – raz po lewej, raz po prawej stronie ciała.
- Przed rozpoczęciem samodzielnego podawania leku pacjent i osoba pomagająca muszą przejść odpowiednie przeszkolenie.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Somatuline Autogel nie może być stosowany, jeśli pacjent jest uczulony na:
- Lanreotyd (substancję czynną leku).
- Somatostatynę lub jej pochodne.
- Którykolwiek składnik pomocniczy zawarty w leku.
Przed rozpoczęciem leczenia należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszystkich znanych uczuleniach.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kamica żółciowa
Lanreotyd może spowalniać opróżnianie pęcherzyka żółciowego, co sprzyja powstawaniu kamieni żółciowych. Z tego powodu lekarz może zlecić okresowe badania kontrolne, takie jak USG jamy brzusznej. Jeśli pojawią się objawy takie jak silny ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, nudności, wymioty czy gorączka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – mogą to być powikłania wymagające przerwania leczenia, a czasem nawet operacji usunięcia pęcherzyka.
Cukier we krwi
Lek może wpływać na wydzielanie insuliny i glukagonu – hormonów regulujących poziom cukru we krwi. W związku z tym:
- Na początku leczenia lekarz będzie regularnie kontrolował poziom glukozy we krwi.
- U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych (insuliny lub tabletek).
- Mogą wystąpić zarówno zbyt niskie (hipoglikemia), jak i zbyt wysokie (hiperglikemia) stężenia cukru.
Tarczyca
U niektórych pacjentów z akromegalią lek może nieznacznie hamować czynność tarczycy. Lekarz może zlecić badania hormonów tarczycy, szczególnie jeśli pojawią się objawy takie jak uczucie zmęczenia, wrażliwość na zimno, przyrost masy ciała czy spowolnienie tętna.
Rytm serca
Podczas leczenia może dojść do zwolnienia akcji serca (bradykardii). Szczególną ostrożność należy zachować u osób:
- Z chorobami serca.
- Przyjmujących leki spowalniające rytm serca (np. beta-blokery).
Lekarz może zlecić badanie EKG przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie.
Interakcje z innymi lekami
Somatuline Autogel może wchodzić w interakcje z niektórymi innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:
Cyklosporyna
Lek stosowany po przeszczepach narządów lub w niektórych chorobach autoimmunologicznych. Somatuline Autogel może zmniejszać wchłanianie cyklosporyny z jelit, co wymaga dostosowania jej dawki i częstszego kontrolowania stężenia we krwi.
Bromokryptyna
Stosowana w chorobie Parkinsona i zaburzeniach hormonalnych. Jednoczesne podawanie może zwiększać wchłanianie bromokryptyny, co może wymagać dostosowania dawki.
Leki spowalniające rytm serca
Beta-blokery i inne leki wpływające na częstość akcji serca mogą nasilać spowalniające działanie lanreotydu na serce. Lekarz może dostosować dawki tych leków.
Leki metabolizowane przez wątrobę
Substancje metabolizowane głównie przez enzym CYP3A4 (np. chinidyna, terfenadyna) należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, gdyż lanreotyd może wpływać na ich metabolizm.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Ciąża
Doświadczenie w stosowaniu Somatuline Autogel u kobiet w ciąży jest bardzo ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały pewne szkodliwe działanie na rozród, choć nie stwierdzono działania powodującego wady rozwojowe płodu. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lanreotyd przenika do mleka kobiecego. Ze względu na potencjalne zagrożenie dla niemowlęcia, nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią. Jeśli leczenie jest konieczne, należy przerwać karmienie.
Płodność
Badania na zwierzętach wykazały zmniejszoną płodność u samic otrzymujących wysokie dawki leku, znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi. Znaczenie tych obserwacji dla ludzi nie jest znane.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Somatuline Autogel ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy. Jeśli taki objaw się pojawi, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia dolegliwości.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Somatuline Autogel może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna do umiarkowana i ustępuje samoistnie lub po odpowiednim leczeniu objawowym.
Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)
- Biegunka – zwykle przemijająca, o łagodnym nasileniu.
- Ból brzucha – może występować okresowo.
- Kamienie żółciowe – często bezobjawowe, wykrywane w badaniach obrazowych.
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – ból, guzek, stwardnienie lub swędzenie w miejscu podania leku.
Częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100)
- Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, luźne stolce, uczucie pełności w brzuchu, niestrawność.
- Zaburzenia metaboliczne: obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), zmniejszenie apetytu, podwyższenie poziomu cukru (hiperglikemia), cukrzyca.
- Ze strony układu nerwowego: bóle głowy, zawroty głowy.
- Ogólne: osłabienie, zmęczenie.
- Badania laboratoryjne: zmiany w wynikach badań wątrobowych, zmniejszenie masy ciała.
Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000)
- Zapalenie trzustki.
- Poszerzenie przewodów żółciowych.
- Zapalenie pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych.
- Bezsenność.
- Uderzenia gorąca.
- Zwolnienie akcji serca (bradykardia zatokowa).
Działania niepożądane o nieznanej częstości
- Reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, nadwrażliwość.
- Ropień w miejscu wstrzyknięcia – wymaga leczenia antybiotykami.
- Wypadanie włosów (łysienie).
Kiedy skontaktować się z lekarzem?
Natychmiast należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Silny, uporczywy ból brzucha, szczególnie w prawym górnym kwadrancie.
- Objawy reakcji alergicznej (wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła).
- Objawy zakażenia w miejscu wstrzyknięcia (nasilający się ból, zaczerwienienie, ciepło, ropna wydzielina).
- Objawy ciężkiej hipoglikemii lub hiperglikemii.
Przedawkowanie
W przypadku podania zbyt dużej dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie przedawkowania polega na łagodzeniu objawów, które mogą wystąpić. Nie istnieje specyficzne odtrucie.
Przechowywanie leku
- Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu (laminowanej torebce) w celu ochrony przed światłem.
- Nie należy zamrażać leku.
- Po wyjęciu z lodówki produkt może być ponownie włożony do lodówki maksymalnie 3 razy, pod warunkiem że łączny czas przechowywania w temperaturze poniżej 40°C nie przekroczy 72 godzin.
- Po otwarciu laminowanej torebki ochronnej produkt należy podać jak najszybciej.
- Okres ważności leku wynosi 3 lata.
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Utylizacja
Nie należy wyrzucać żadnych leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko naturalne.
Zużyte ampułko-strzykawki z igłami należy umieszczać w specjalnym pojemniku na odpady medyczne (dostępnym w aptece) i utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Zawartość opakowania
Opakowanie zawiera 1 gotową do użycia ampułko-strzykawkę o pojemności 0,5 ml ze zintegrowaną igłą. Ampułko-strzykawka wykonana jest z polipropylenu, wyposażona w automatyczny system zabezpieczający, korek z gumy bromobutylowej oraz igłę ze stali nierdzewnej (rozmiar 1,2 mm x 20 mm) osłoniętą plastikową nasadką.
Każda ampułko-strzykawka znajduje się na plastikowej tacce, zapakowanej w laminowaną torebkę ochronną oraz pudełko tekturowe.
Skład leku
Substancja czynna: lanreotyd 120 mg (w postaci lanreotydu octanu).
Substancje pomocnicze:
- Woda do wstrzykiwań.
- Kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH roztworu).
Roztwór ma konsystencję półstałą i kolor od białego do jasnożółtego.
Charakterystyka Somatuline Autogel
Tabela charakterystyki leku
| Somatuline Autogel, roztwór do wstrzykiwań, 120 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Somatuline Autogel dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Somatuline Autogel stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Somatuline Autogel to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 120 mg/dawkę |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Somatuline Autogel jest Ipsen Pharma |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Somatuline Autogel
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Somatuline Autogel
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Somatuline Autogel jest
firma Ipsen Pharma
W portfolio producenta Ipsen Pharma znajduje się więcej produktów:
Somatuline Autogel
roztwór do wstrzykiwań • 120 mgDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
1 amp.Cena od 0.00 zł Produkt dostępny
w 1 aptekach
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 1 amp.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Jak często należy podawać Somatuline Autogel 120 mg?
Standardowo lek podaje się co 28 dni. U niektórych pacjentów z dobrą kontrolą objawów lekarz może przedłużyć odstępy między iniekcjami do 42 lub 56 dni.
Czy mogę samodzielnie podawać sobie iniekcje Somatuline Autogel?
Tak, po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny pacjent może samodzielnie podawać iniekcje w górną zewnętrzną część uda. Decyzję o możliwości samodzielnego podawania podejmuje lekarz prowadzący.
Czy podczas leczenia Somatuline Autogel mogą powstać kamienie żółciowe?
Tak, lanreotyd może spowalniać opróżnianie pęcherzyka żółciowego, co sprzyja powstawaniu kamieni. Z tego powodu lekarz może zlecić okresowe badania kontrolne, takie jak USG jamy brzusznej.
Czy Somatuline Autogel wpływa na poziom cukru we krwi?
Tak, lek może wpływać na wydzielanie insuliny i glukagonu, co może prowadzić do wahań poziomu cukru we krwi. U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie leczenia przeciwcukrzycowego.
Jakie są najczęstsze działania niepożądane Somatuline Autogel?
Najczęściej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak przemijająca biegunka i ból brzucha, oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, guzek, stwardnienie). Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Czy mogę prowadzić samochód podczas leczenia Somatuline Autogel?
Lek ma niewielki lub umiarkowany wpływ na prowadzenie pojazdów. Jeśli wystąpią zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Dawkowanie i modyfikacja dawkowania
U pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę objawów, możliwe jest wydłużenie odstępu między iniekcjami do 42-56 dni przy dawce 120 mg. W przypadku nieuzyskania pożądanej odpowiedzi, dawkę leku można zwiększyć. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie wymagają dostosowania dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych.
Sposób podawania
Somatuline Autogel należy wstrzykiwać głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną zewnętrzną część uda. Ważne jest, aby:
- Nie tworzyć fałdu skóry podczas wkłucia.
- Igłę wprowadzać prostopadle do powierzchni skóry, na całą jej długość.
- Miejsca iniekcji zmieniać naprzemiennie po lewej i prawej stronie ciała.
Pacjent oraz osoba pomagająca muszą przejść odpowiednie przeszkolenie przed samodzielnym podawaniem leku.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lanreotyd może spowalniać opróżnianie pęcherzyka żółciowego, co sprzyja powstawaniu kamieni żółciowych. Konieczne może być okresowe monitorowanie stanu pęcherzyka żółciowego. Istnieje również ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii, dlatego na początku leczenia należy kontrolować poziom glukozy we krwi, a u pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie leków przeciwcukrzycowych. U niektórych pacjentów może wystąpić niewielkie zahamowanie czynności tarczycy, dlatego lekarz może zlecić testy oceniające funkcję tarczycy. Ponadto, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, ponieważ lanreotyd może powodować bradykardię.
Interakcje z innymi lekami
Somatuline Autogel może zmniejszać wchłanianie cyklosporyny, co wymaga dostosowania dawki. Jednoczesne podawanie z bromokryptyną może zwiększać jej dostępność. Należy również zachować ostrożność przy stosowaniu leków indukujących bradykardię, jak beta-blokery, oraz z substancjami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu P450.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Somatuline Autogel może powodować działania niepożądane. Należy zwrócić uwagę na:
- Bradykardię zatokową.
- Kamicę żółciową – często bezobjawową, wykrywaną w badaniach obrazowych.
- Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksję.
- Wypadanie włosów (łysienie).
- Ropień w miejscu wstrzyknięcia – może wymagać leczenia antybiotykami.
W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak silny ból brzucha czy reakcje alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nie daj się jesieni
