Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Cardura to lek, w którym rolę substancji czynnej pełni doksazosyna. Rozszerza naczynia krwionośne, zmniejszając tym samym opór obwodowy. Ułatwia również przepływ i oddawanie moczu. Lek Cardura jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
Ulotka Cardura dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Cardura – lek na nadciśnienie tętnicze i objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego
Cardura to produkt leczniczy dostępny w postaci tabletek zawierających 4 mg doksazosyny (w postaci metanosulfonianu doksazosyny). Jest to lek na receptę stosowany w leczeniu dwóch istotnych schorzeń: samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Tabletki mają kształt rombu, są białe, obustronnie wypukłe, z linią podziału i wytłoczeniem „CN 4″ na jednej stronie oraz logo „Pfizer” na drugiej.
Skład leku
Każda tabletka Cardura 4 mg zawiera 4 mg substancji czynnej – doksazosyny w postaci metanosulfonianu. Oprócz substancji czynnej preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym 80 mg laktozy w jednej tabletce, co stanowi 33,33% masy tabletki. Osoby z nietolerancją laktozy powinny wziąć to pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia. Produkt zawiera również niewielką ilość sodu (0,12 mg w tabletce), dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.
Pełny skład substancji pomocniczych obejmuje: celulozę mikrokrystaliczną, laktozę, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynianu oraz sodu laurylosiarczan.
Jak działa Cardura?
Doksazosyna, substancja czynna leku Cardura, należy do grupy leków zwanych alfa-adrenolitykami. Działa poprzez selektywne i kompetencyjne blokowanie receptorów alfa1-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych.
Działanie w nadciśnieniu tętniczym
U osób z nadciśnieniem tętniczym Cardura powoduje klinicznie istotne obniżenie ciśnienia krwi poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. Po podaniu jednorazowej dawki dobowej działanie utrzymuje się przez 24 godziny, co pozwala na wygodne dawkowanie – raz na dobę. Maksymalne działanie leku następuje po 2 do 6 godzinach od przyjęcia tabletki. Ważne jest, że lek działa podobnie niezależnie od pozycji ciała – zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej ciśnienie krwi jest obniżane w porównywalnym stopniu.
Działanie w łagodnym rozroście gruczołu krokowego
U mężczyzn z objawowym łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (znanym również jako przerost prostaty) Cardura poprawia wyniki badań urodynamicznych i łagodzi objawy związane z tym schorzeniem. Działanie wynika z selektywnego blokowania receptorów alfa1-adrenergicznych w zrębie mięśniowym i torebce gruczołu krokowego oraz w szyjce pęcherza moczowego. Doksazosyna skutecznie blokuje podtyp 1A adrenoreceptora alfa1, który stanowi ponad 70% ogółu podtypów występujących w gruczole krokowym, co tłumaczy jej skuteczność w tym wskazaniu.
Kiedy stosować Cardura?
Cardura jest wskazana w leczeniu:
- Samoistnego nadciśnienia tętniczego – pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi, zmniejszając ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
- Objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) – łagodzi dolegliwości związane z powiększeniem prostaty, takie jak trudności w oddawaniu moczu, częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy, oraz uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza.
Jak przyjmować Cardura?
Cardura należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący.
Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki – 1 mg raz na dobę. W zależności od skuteczności leczenia i indywidualnej reakcji organizmu, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co 7 do 14 dni: najpierw do 2 mg, potem do 4 mg, a w razie potrzeby do 8 mg na dobę. Średnia dawka w leczeniu podtrzymującym wynosi od 2 do 4 mg doksazosyny raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 16 mg na dobę, jednak tak wysokie dawki stosuje się rzadko.
Zalecany schemat rozpoczynania leczenia:
- Dzień 1-8: rano 1 mg doksazosyny.
- Dzień 9-14: rano 2 mg doksazosyny.
- Następnie lekarz może zwiększać dawkę do skutecznej dawki podtrzymującej.
Dawkowanie w łagodnym rozroście gruczołu krokowego
Podobnie jak w nadciśnieniu, leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby, po 7 do 14 dniach, dawka może być zwiększona do 2 mg, a następnie do 4 mg, w zależności od reakcji pacjenta. Maksymalna zalecana dawka w tym wskazaniu to 8 mg raz na dobę.
Zalecany schemat rozpoczynania leczenia:
- Dzień 1-8: 1 tabletka Cardura 1 mg (1 mg doksazosyny) raz na dobę.
- Dzień 9-14: 2 tabletki Cardura 1 mg (2 mg doksazosyny) raz na dobę.
- Następnie można indywidualnie zwiększać dawkę do skutecznej dawki podtrzymującej.
Specjalne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: Ponieważ sposób działania doksazosyny nie zmienia się u osób starszych, można stosować zwykłe dawkowanie. Jednak zaleca się używanie możliwie najmniejszej skutecznej dawki, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Można stosować zwykłe dawkowanie, ponieważ doksazosyna nie nasila istniejącej niewydolności nerek. Podobnie jak u osób starszych, zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki pod kontrolą lekarza. Doksazosyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza, dlatego nie może być usuwana przez dializy.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy zachować szczególną ostrożność. Brak jest doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, dlatego w tej grupie pacjentów podawanie Cardury nie jest zalecane.
Kiedy nie wolno stosować Cardury?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Cardury jest zabronione. Należą do nich:
- Nadwrażliwość (alergia) na doksazosynę, inne pochodne chinazoliny (takie jak prazosyna czy terazosyna) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie – czyli sytuacje, gdy ciśnienie krwi gwałtownie spada przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą, powodując zawroty głowy lub omdlenia.
- Łagodny rozrost gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego.
- Niedociśnienie tętnicze – zbyt niskie ciśnienie krwi.
- Przepełnienie pęcherza, bezmocz bez postępującej niewydolności nerek lub z nią – w monoterapii (jako jedyny lek).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Niedociśnienie ortostatyczne na początku leczenia
Z uwagi na właściwości rozszerzające naczynia, na początku leczenia Cardurą może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne. Objawia się ono zawrotami głowy, uczuciem słabości, a rzadko utratą przytomności (omdleniami). Dlatego na początku terapii zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego. Pacjenci powinni być poinstruowani, aby w początkowym okresie leczenia unikali sytuacji, w których mogłoby dojść do urazu w przypadku zawrotów głowy lub osłabienia – na przykład prowadzenia pojazdów czy obsługiwania maszyn.
Pacjenci z ciężką chorobą serca
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować ostrożność podczas podawania Cardury pacjentom z ciężkimi chorobami serca, takimi jak:
- Obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zastawki dwudzielnej.
- Niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej.
- Prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym.
- Lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.
U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową serca szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może powodować zaostrzenie dolegliwości dławicowych (bólu w klatce piersiowej).
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Ponieważ doksazosyna jest w całości metabolizowana w wątrobie, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze stwierdzoną niewydolnością wątroby. Z uwagi na brak doświadczenia klinicznego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, podawanie Cardury tej grupie pacjentów nie jest zalecane.
Jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE-5
Inhibitory PDE-5 to leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji, takie jak syldenafil (Viagra), tadalafil (Cialis) czy wardenafil (Levitra). Podczas jednoczesnego podawania Cardury z tymi lekami należy zachować ostrożność, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego. Aby zmniejszyć to ryzyko, zaleca się:
- Rozpoczęcie leczenia inhibitorem PDE-5 dopiero po uzyskaniu stabilizacji hemodynamicznej w terapii Cardurą.
- Rozpoczęcie leczenia inhibitorem PDE-5 od najmniejszej możliwej dawki.
- Przestrzeganie 6-godzinnego odstępu przed przyjęciem doksazosyny.
Operacja usunięcia zaćmy
U niektórych pacjentów przyjmujących leki alfa-adrenolityczne (w tym Cardurę) podczas operacji usunięcia zaćmy zaobserwowano „śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki” (IFIS). Może to zwiększyć ryzyko powikłań podczas zabiegu. Dlatego przed operacją zaćmy należy poinformować okulistę o stosowaniu Cardury obecnie lub w przeszłości.
Priapizm
W rzadkich przypadkach stosowanie leków alfa-adrenolitycznych może prowadzić do przedłużonej erekcji (priapizmu) – bolesnej erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny. Jeśli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty potencji. W przypadku wystąpienia tego objawu pacjent powinien natychmiast skorzystać z pomocy medycznej.
Badania przesiewowe w kierunku raka gruczołu krokowego
Rak gruczołu krokowego może powodować wystąpienie objawów podobnych do tych obserwowanych w łagodnym rozroście gruczołu krokowego. Obie te choroby mogą występować jednocześnie. Dlatego przed rozpoczęciem stosowania Cardury w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego należy wykluczyć raka prostaty.
Nietolerancja laktozy
Cardura 4 mg zawiera 80 mg laktozy w jednej tabletce. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, takimi jak galaktozemia lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego leku.
Interakcje z innymi lekami
Cardura może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty.
Leki nasilające działanie obniżające ciśnienie
Obniżające ciśnienie tętnicze działanie Cardury może być nasilone przez:
- Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze – jednoczesne stosowanie może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia.
- Leki rozszerzające naczynia lub azotany – stosowane w chorobie wieńcowej serca.
- Inhibitory PDE-5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil) – u niektórych pacjentów może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze.
Leki osłabiające działanie obniżające ciśnienie
Obniżające ciśnienie tętnicze działanie Cardury może być osłabione przez:
- Leki z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen czy naproksen).
- Estrogeny – hormony żeńskie stosowane w terapii hormonalnej.
- Sympatykomimetyki – leki pobudzające układ współczulny.
Wpływ Cardury na inne leki
Cardura może osłabiać działanie dopaminy, efedryny, epinefryny, metaraminolu, metoksaminy oraz fenylefryny na ciśnienie tętnicze i naczynia krwionośne.
Leki wpływające na metabolizm wątrobowy
Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie głównie przez enzym CYP 3A4. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania Cardury z silnymi inhibitorami CYP 3A4, takimi jak:
- Klarytromycyna (antybiotyk).
- Indynawir, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir (leki stosowane w leczeniu HIV).
- Itrakonazol, ketokonazol, worykonazol (leki przeciwgrzybicze).
- Nefazodon (lek przeciwdepresyjny).
- Telitromycyna (antybiotyk).
Jednoczesne stosowanie tych leków może zwiększyć stężenie doksazosyny we krwi, co może nasilić jej działanie.
Brak interakcji
W badaniach klinicznych nie stwierdzono niepożądanych interakcji Cardury z następującymi lekami:
- Tiazydowe leki moczopędne i furosemid.
- Beta-adrenolityki.
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne.
- Antybiotyki.
- Doustne leki hipoglikemizujące (stosowane w cukrzycy).
- Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego.
- Leki przeciwzakrzepowe.
Wpływ na wiązanie z białkami osocza
Doksazosyna wiąże się z białkami osocza w 98%. Badania in vitro wykazały, że nie wpływa ona na wiązanie się z białkami osocza digoksyny, warfaryny, fenytoiny ani indometacyny.
Wpływ na badania laboratoryjne
Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza oraz wydalanie kwasu wanilinomigdałowego z moczem. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretowania wyników badań laboratoryjnych.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Cardura może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane zgrupowane według częstości występowania.
Działania niepożądane występujące często (u 1 do 10 na 100 pacjentów)
- Zakażenia: zakażenia dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych.
- Układ nerwowy: senność, zawroty głowy, ból głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
- Oczy: zaburzenia akomodacji (trudności w dostosowaniu ostrości widzenia).
- Serce: kołatanie serca, tachykardia (przyspieszone bicie serca), ból w klatce piersiowej.
- Naczynia krwionośne: niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki.
- Układ oddechowy: zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa.
- Układ pokarmowy: ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności.
- Skóra: świąd.
- Układ mięśniowo-szkieletowy: ból pleców, ból mięśni.
- Układ moczowy: zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu, częstomocz.
- Objawy ogólne: osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy podobne do objawów grypy, obrzęk uogólniony, obrzęk obwodowy.
Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów)
- Układ immunologiczny: reakcje alergiczne.
- Metabolizm: anoreksja (brak apetytu), skaza moczanowa, pragnienie, zwiększony apetyt.
- Psychika: niepokój, bezsenność, nerwowość, pobudzenie, depresja, chwiejność emocjonalna.
- Układ nerwowy: udar naczyniowy mózgu, niedoczulica, omdlenia, drżenie, apatia.
- Oczy: łzawienie, światłowstręt.
- Uszy: szum w uszach.
- Serce: zawał mięśnia sercowego, omdlenia, dławica piersiowa.
- Naczynia krwionośne: niedokrwienie obwodowe.
- Układ oddechowy: zapalenie gardła, krwawienie z nosa.
- Układ pokarmowy: zaparcia, wzdęcia i oddawanie wiatrów, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka.
- Wątroba: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
- Skóra: wysypka.
- Układ mięśniowo-szkieletowy: ból stawów.
- Układ moczowy: dyzuria (trudności w oddawaniu moczu), zaburzenia częstości oddawania moczu, krwiomocz.
- Układ rozrodczy: impotencja.
- Objawy ogólne: ból, gorączka, dreszcze, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca, bladość.
- Badania diagnostyczne: hipokaliemia (obniżone stężenie potasu we krwi), zwiększenie masy ciała.
Działania niepożądane występujące rzadko i bardzo rzadko
Do rzadszych działań niepożądanych należą między innymi: zaburzenia mózgowo-naczyniowe, obrzęk krtani, wielomocz (oddawanie dużej ilości moczu), zaburzenia smaku, koszmary nocne, utrata pamięci, sztywność mięśni, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka, pokrzywka, łysienie, plamica, leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość, bradykardia (spowolnione bicie serca), arytmie serca, skurcz oskrzeli, ginekomastia (powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn), priapizm.
Działania niepożądane o nieznanej częstości
- Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki – może wystąpić podczas operacji usunięcia zaćmy u pacjentów przyjmujących lub przyjmujących w przeszłości Cardurę.
- Wsteczna ejakulacja – sytuacja, w której nasienie cofa się do pęcherza moczowego zamiast być wydalane na zewnątrz podczas wytrysku.
Co zrobić w przypadku działań niepożądanych?
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Ciąża
Nie przeprowadzono odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania Cardury u kobiet ciężarnych. Dlatego w okresie ciąży należy stosować ten lek jedynie wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. W badaniach na zwierzętach, przy podawaniu bardzo dużych dawek (około 300-krotnie przewyższających maksymalne dawki zalecane u ludzi), obserwowano zmniejszenie wskaźnika przeżycia płodu, chociaż nie stwierdzono żadnych działań teratogennych (powodujących wady rozwojowe).
Karmienie piersią
Wykazano, że doksazosyna przenika do mleka ludzkiego w bardzo niewielkich ilościach – dawka przyjęta przez dziecko stanowi mniej niż 1% dawki zażywanej przez matkę. Jednak dane uzyskane u ludzi są bardzo ograniczone. Ponieważ nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka lub niemowlęcia, Cardura może być stosowana podczas karmienia piersią wyłącznie, jeśli w ocenie lekarza potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka.
Płodność
Badania na szczurach wykazały zmniejszenie płodności u samców, którym podawano doustnie doksazosynę w dużych dawkach. Taki skutek był odwracalny i ustępował w ciągu dwóch tygodni od odstawienia leku. Nie zgłaszano żadnych przypadków wpływu doksazosyny na płodność męską u ludzi.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Z uwagi na indywidualne reakcje na doksazosynę, zdolność do wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności psychoruchowej, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn, może być pogorszona. Dotyczy to szczególnie początku leczenia, po zwiększeniu dawki, przejściu na inny produkt lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Pacjenci powinni ocenić swoją reakcję na lek przed podjęciem takich czynności.
Przedawkowanie
W razie przedawkowania Cardury prowadzącego do niedociśnienia tętniczego (zbyt niskiego ciśnienia krwi) należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Przywrócenie ciśnienia tętniczego oraz normalizację tętna można osiągnąć poprzez ułożenie pacjenta na plecach (w pozycji leżącej na wznak).
Jeśli powyższe środki są niewystarczające, wstrząs należy leczyć środkami zwiększającymi objętość osocza. W razie konieczności można następnie podać leki wazopresyjne (zwężające naczynia krwionośne). Konieczne jest również monitorowanie czynności nerek i w razie potrzeby podjęcie działań podtrzymujących.
Ponieważ doksazosyna wiąże się w wysokim stopniu z białkami osocza, dializa jako metoda leczenia przedawkowania nie jest wskazana.
Przechowywanie
Cardura należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Warunki przechowywania:
- Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
- Przechowywać w suchym miejscu.
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Dodatkowe korzyści ze stosowania Cardury
Badania kliniczne wykazały, że Cardura wpływa korzystnie na stężenie lipidów (tłuszczów) we krwi. Lek istotnie obniża całkowite stężenie triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz frakcji LDL (tzw. „złego cholesterolu”) w osoczu. Obserwowano również istotne zwiększenie stosunku cholesterolu HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”) do cholesterolu całkowitego. Leczenie Cardurą korzystnie wpływa zatem zarówno na nadciśnienie tętnicze, jak i na stężenie lipidów, w wyniku czego może ulegać zmniejszeniu ryzyko rozwoju choroby wieńcowej serca.
Ponadto wykazano, że Cardura prowadzi do zahamowania przerostu lewej komory serca, hamowania agregacji płytek krwi oraz zwiększenia aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu. Lek zwiększa również wrażliwość na insulinę u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, co może być korzystne u osób z cukrzycą lub predyspozycjami do jej rozwoju.
W kontrolowanym badaniu klinicznym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wykazano związek między podawaniem Cardury a poprawą dysfunkcji seksualnych. Pacjenci otrzymujący doksazosynę zgłaszali mniej nowych przypadków zaburzeń erekcji niż pacjenci otrzymujący inne leki przeciwnadciśnieniowe.
Wykazano również, że Cardura nie wywiera niekorzystnych skutków metabolicznych i nadaje się do stosowania u pacjentów z astmą, cukrzycą, dysfunkcją lewokomorową lub skazą moczanową.
Skuteczność kliniczna
Wykazano stałą skuteczność i bezpieczeństwo doksazosyny podczas długookresowego leczenia – badania trwały do 48 miesięcy w przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Podobnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego nie obserwowano tolerancji na produkt podczas długotrwałego leczenia, co oznacza, że lek zachowuje swoją skuteczność przez cały okres stosowania.
Po rozpoczęciu leczenia następuje stopniowe obniżenie ciśnienia tętniczego. Maksymalne działanie produktu następuje po 2 do 6 godzinach po podaniu, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę.
Sposób działania leku w organizmie
Wchłanianie
Po podaniu doustnym doksazosyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest po około 2 godzinach od przyjęcia tabletki. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 65%.
Metabolizm i wydalanie
Eliminacja doksazosyny z osocza jest dwufazowa, a okres półtrwania wynosi 22 godziny, dzięki czemu możliwe jest wygodne dawkowanie raz na dobę. Doksazosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie przez enzym CYP 3A4, a w mniejszym stopniu przez CYP 2D6 i CYP 2C9. Główne szlaki metaboliczne obejmują O-demetylację i hydroksylację.
Mniej niż 5% dawki doksazosyny jest wydalane w postaci niezmienionej. Lek wiąże się w 98,3% z białkami osocza, co oznacza, że nie może być skutecznie usuwany przez dializy.
Specjalne grupy pacjentów
Badania wykazały, że sposób działania leku nie zmienia się istotnie u pacjentów w podeszłym wieku ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby obserwowano zwiększenie ekspozycji na lek (AUC o 43%) i zmniejszenie klirensu o 40%, co wymaga szczególnej ostrożności w tej grupie pacjentów.
Zamienniki Cardura
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Cardura, tabletki, 4 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Cardura dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Cardura stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Cardura to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 4 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Cardura jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Cardura są Apo-Doxan 4, Adadox, Doxazosin Aurovitas, Doxanorm, Doxar, Doxonex, Kamiren, Zoxon 4 i Dozox |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Cardura
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Cardura w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Cardura?
FAQ
Czy Cardura 4 mg można dzielić?
Tak, tabletki Cardura 4 mg mają linię podziału, co umożliwia ich dzielenie w razie potrzeby, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Kiedy najlepiej przyjmować Cardura?
Cardura należy przyjmować raz na dobę, o tej samej porze. Czas przyjęcia można dostosować do indywidualnych potrzeb, jednak zaleca się konsultację z lekarzem.
Jak szybko działa Cardura?
Maksymalne działanie Cardury następuje po 2 do 6 godzinach od przyjęcia tabletki, a efekt utrzymuje się przez 24 godziny.
Czy można stosować Cardura przy cukrzycy?
Tak, Cardura nadaje się do stosowania u pacjentów z cukrzycą. Co więcej, lek zwiększa wrażliwość na insulinę u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
Czy Cardura wpływa na cholesterol?
Tak, badania wykazały, że Cardura korzystnie wpływa na stężenie lipidów we krwi, obniżając cholesterol całkowity, LDL i triglicerydy, oraz zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego.
Czy podczas przyjmowania Cardury można pić alkohol?
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi, dlatego zaleca się ostrożność. Szczególnie na początku leczenia lepiej unikać alkoholu lub ograniczyć jego spożycie.
Co zrobić gdy zapomnę przyjąć dawkę?
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie. Jeśli jednak zbliża się pora na kolejną dawkę, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym schematem. Nie należy przyjmować podwójnej dawki.
Nie daj się jesieni
