Dokładny skład leku Tussidex: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych

Spis treści

• Wprowadzenie
• Skład leku Tussidex
• Substancje pomocnicze
• Ważne terminy medyczne
• Tabela podsumowująca
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Tussidex jest stosowany w leczeniu ostrego, suchego kaszlu. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w tym leku, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co przyjmują i jakie mogą być potencjalne skutki uboczne.

Skład leku Tussidex

Głównym składnikiem aktywnym leku Tussidex jest dekstrometorfanu bromowodorek. Każda kapsułka zawiera 30 mg tej substancji^[1]. Dekstrometorfan działa na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, podnosząc jego próg wrażliwości i tym samym tłumiąc odruch kaszlu^[2].

Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnej, lek Tussidex zawiera również kilka substancji pomocniczych, które pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa smaku czy wyglądu. Oto szczegółowy opis tych substancji:

• Makrogol 400 – Substancja ta jest używana jako rozpuszczalnik i środek zmiękczający, co pomaga w utrzymaniu odpowiedniej konsystencji kapsułki^[1].
• Eter monoetylowy glikolu dietylenowego – Działa jako rozpuszczalnik, pomagając w rozpuszczeniu innych składników leku^[1].
• Glicerol – Jest to środek nawilżający, który pomaga utrzymać wilgotność kapsułki^[1].
• Glikol propylenowy – Używany jako rozpuszczalnik i środek nawilżający. Każda kapsułka zawiera 25 mg tej substancji^[1].
• Żelatyna – Składnik otoczki kapsułki, który nadaje jej kształt i strukturę^[1].
• Sorbitol – Substancja słodząca i stabilizująca. Każda kapsułka zawiera 8,26 mg sorbitolu^[1].
• Czerwień koszenilowa (E 124) – Barwnik, który nadaje kapsułce różowy kolor. Może powodować reakcje alergiczne^[1].
• Woda oczyszczona – Używana jako rozpuszczalnik i nośnik dla innych składników^[1].

Ważne terminy medyczne

W artykule pojawiają się różne terminy medyczne, które mogą być nieznane dla pacjentów. Oto wyjaśnienia niektórych z nich:

• Ośrodek kaszlu – Część mózgu odpowiedzialna za kontrolowanie odruchu kaszlu.
• Metabolizm pierwszego przejścia – Proces, w którym lek jest metabolizowany w wątrobie przed osiągnięciem krążenia ogólnoustrojowego.
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z dekstrometorfanem.

Tabela podsumowująca

Słownik pojęć

• Ośrodek kaszlu – Część mózgu odpowiedzialna za kontrolowanie odruchu kaszlu.
• Metabolizm pierwszego przejścia – Proces, w którym lek jest metabolizowany w wątrobie przed osiągnięciem krążenia ogólnoustrojowego.
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą wchodzić w interakcje z dekstrometorfanem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku