Dawkowanie leku Telmidon: Jak i kiedy stosować lek?

W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Telmidon, który jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Przedstawimy, jak i kiedy należy przyjmować lek, uwzględniając różne dawki oraz specjalne zalecenia dla pacjentów z różnymi schorzeniami. Informacje te pochodzą z dokumentów: Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku.

Spis treści

• Dawkowanie leku Telmidon: Jak i kiedy stosować lek?
• Ogólne zasady dawkowania
• Dawkowanie w zależności od mocy leku
• Specjalne zalecenia dla pacjentów
• Przyjęcie większej dawki
• Pominięcie dawki
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Ogólne zasady dawkowania

Lek Telmidon należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Ważne jest, aby przyjmować tabletkę codziennie o tej samej porze, co pomaga w utrzymaniu stałego poziomu leku we krwi^[2].

Dawkowanie w zależności od mocy leku

Telmidon jest dostępny w trzech różnych mocach, a dawkowanie zależy od konkretnej mocy leku oraz stanu pacjenta:

• Telmidon 40 mg + 12,5 mg: Stosowany raz na dobę przez pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania telmisartanu w dawce 40 mg^[1].
• Telmidon 80 mg + 12,5 mg: Stosowany raz na dobę przez pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania telmisartanu w dawce 80 mg^[1].
• Telmidon 80 mg + 25 mg: Stosowany raz na dobę przez pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania produktu Telmidon o mocy 80 mg + 12,5 mg lub u pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego podczas stosowania telmisartanu i hydrochlorotiazydu w oddzielnych preparatach^[1].

Specjalne zalecenia dla pacjentów

W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki lub zachowanie szczególnej ostrożności:

• Zaburzenia czynności nerek: Zaleca się okresową kontrolę czynności nerek^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawki większej niż 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu raz na dobę. Stosowanie produktu Telmidon jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności dostosowania dawki^[1].
• Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego Telmidon u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat^[1].

Przyjęcie większej dawki

W razie przypadkowego zażycia zbyt wielu tabletek mogą wystąpić objawy takie jak niskie ciśnienie krwi i szybkie bicie serca. Zgłaszano także przypadki powolnego bicia serca, zawrotów głowy, wymiotów, ograniczonej czynności nerek, w tym niewydolności nerek. Ze względu na składnik leku hydrochlorotiazyd może również wystąpić wyraźny spadek ciśnienia i niskie stężenie potasu we krwi, nudności, senność, skurcze mięśni i/lub nieregularne bicie serca związane z jednoczesnym stosowaniem leków, takich jak glikozydy naparstnicy lub niektórych leków antyarytmicznych^[2]. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

Pominięcie dawki

Pominięcie dawki nie jest powodem do niepokoju. Należy jak najszybciej przyjąć zapomnianą dawkę, a następnie kontynuować leczenie jak zwykle. W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki jednego dnia, należy przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki^[2].

Słownik pojęć

• Telmisartan – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – Substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, zwiększająca ilość wydalanego moczu i obniżająca ciśnienie tętnicze.
• Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
• Hipokaliemia – Stan, w którym poziom potasu we krwi jest zbyt niski.
• Hiperkaliemia – Stan, w którym poziom potasu we krwi jest zbyt wysoki.
• Obrzęk naczynioruchowy – Nagły obrzęk skóry i błon śluzowych, który może być niebezpieczny dla życia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku