Konsekwencje przedawkowania leku Perlinganit: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Perlinganit, zawierającego glicerolu triazotan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Perlinganit może wystąpić, gdy dawka przekracza zalecane 8 mg/godz., a w rzadkich przypadkach 10 mg/godz.[1] W przypadku dzieci i młodzieży bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku nie zostały ustalone, co oznacza, że nawet mniejsze dawki mogą być niebezpieczne.[2]
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Perlinganit mogą obejmować:
- Obniżenie ciśnienia tętniczego – ciśnienie skurczowe ≤ 90 mmHg[1]
- Zblednięcie – skóra staje się blada[2]
- Zwiększona potliwość – nadmierne pocenie się[1]
- Pogorszenie wyczuwalności tętna – trudności w wyczuciu tętna[2]
- Tachykardia odruchowa – przyspieszenie akcji serca[1]
- Zapaść – nagłe pogorszenie stanu zdrowia[2]
- Omdlenie – utrata przytomności[1]
- Zawroty głowy – uczucie wirowania[2]
- Ból głowy – intensywny ból głowy[1]
- Osłabienie – uczucie zmęczenia[2]
- Nudności – uczucie mdłości[1]
- Wymioty – zwracanie treści żołądkowej[2]
- Biegunka – częste, luźne stolce[1]
- Methemoglobinemia – choroba krwinek czerwonych objawiająca się sinicą, dusznościami, bólem i zawrotami głowy, sennością i śpiączką[2]
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Perlinganit należy natychmiast przerwać jego podawanie i zastosować ogólne metody postępowania w przypadku niedociśnienia spowodowanego podawaniem azotanów. Oto kroki, które należy podjąć:
- Pozycja leżąca – pacjent musi pozostawać w pozycji leżącej z obniżoną głową i uniesionymi nogami[1]
- Opatrunek kompresyjny – w razie potrzeby zastosować opatrunek kompresyjny kończyn dolnych[2]
- Podawanie tlenu – zwiększyć podaż tlenu[1]
- Zwiększenie objętości osocza – przy znacznym niedociśnieniu i/lub wstrząsie[2]
- Specjalistyczne leczenie wstrząsu – w razie konieczności zastosować specjalistyczne leczenie wstrząsu na oddziale intensywnej opieki medycznej[1]
- Podwyższenie ciśnienia – podać chlorowodorek norepinefryny i/lub dopaminę[2]
- Leczenie methemoglobinemii – zastosować związki redukujące, takie jak witamina C, błękit metylenowy, błękit toluidynowy[1]
- Podawanie tlenu – w razie potrzeby[2]
- Wentylacja płuc – zastosować wentylację płuc z użyciem respiratora[1]
- Hemodializa – przeprowadzić hemodializę[2]
- Transfuzja – w przypadku nieskuteczności innych metod, przeprowadzić transfuzję wymienną i/lub transfuzję koncentratu krwinek czerwonych[1]
- Resuscytacja – w przypadku objawów zatrzymania oddechu i krążenia natychmiast rozpocząć resuscytację[2]
Słownik pojęć
- Glicerolu triazotan – substancja czynna leku Perlinganit, stosowana w leczeniu chorób serca.
- Tachykardia – przyspieszenie akcji serca.
- Methemoglobinemia – choroba krwinek czerwonych objawiająca się sinicą, dusznościami, bólem i zawrotami głowy, sennością i śpiączką.
- Hemodializa – proces oczyszczania krwi z toksyn za pomocą specjalistycznego urządzenia.
- Resuscytacja – procedura medyczna mająca na celu przywrócenie funkcji oddechowych i krążeniowych.
Podsumowanie
| Przedawkowanie | Przekroczenie dawki 8-10 mg/godz. |
| Objawy | Obniżenie ciśnienia, zblednięcie, potliwość, tachykardia, zapaść, omdlenie, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, nudności, wymioty, biegunka, methemoglobinemia |
| Postępowanie | Przerwanie podawania leku, pozycja leżąca, opatrunek kompresyjny, podawanie tlenu, zwiększenie objętości osocza, specjalistyczne leczenie wstrząsu, podwyższenie ciśnienia, leczenie methemoglobinemii, wentylacja płuc, hemodializa, transfuzja, resuscytacja |



















