Dawkowanie leku Lorazepam TZF: Szczegółowy przewodnik

Lorazepam TZF to lek uspokajający i przeciwlękowy należący do grupy benzodiazepin. Jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, napięcia, pobudzenia oraz zaburzeń snu spowodowanych tymi stanami. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Lorazepam TZF, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie dostępnych dokumentów.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Czas stosowania
• Przerwanie leczenia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Lorazepam TZF jest stosowany w leczeniu:

• Objawowego, krótkotrwałego leczenia stanów lękowych, napięcia i pobudzenia oraz zaburzeń snu spowodowanych tymi stanami^[1].
• Premedykacji przed zabiegami diagnostycznymi oraz przed i po zabiegach chirurgicznych^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Lorazepam TZF zależy od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie, wskazania do stosowania oraz nasilenia choroby. Zasadniczo należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas^[1].

Leczenie stanów lękowych, napięcia i pobudzenia oraz zaburzeń snu

Dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 0,5 do 2,5 mg lorazepamu, podawana w 2 do 3 pojedynczych dawkach podzielonych lub jednorazowo wieczorem około pół godziny przed snem, jeśli lek stosowany jest głównie w związku z zaburzeniami snu wymagającymi leczenia. Dawkę dobową można zwiększyć maksymalnie do 7,5 mg, biorąc pod uwagę wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności, zwłaszcza w warunkach szpitalnych^[1].

Premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi oraz przed i po zabiegach chirurgicznych

1 do 2,5 mg lorazepamu wieczorem przed zabiegiem i (lub) 2 do 4 mg około 1 do 2 godzin przed zabiegiem. Po zabiegu 1 do 2,5 mg w odpowiednich odstępach czasu^[1].

Specjalne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Nie należy przekraczać pojedynczych dawek od 0,5 do 1 mg i 0,05 mg/kg masy ciała^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni

Początkową całkowitą dawkę dobową należy zmniejszyć o około 50% u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Dawkę należy dostosować do potrzeb i indywidualnej tolerancji pacjenta^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy ostrożnie dostosować do indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawek^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Badania farmakokinetyczne wskazują, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z reguły nie ma konieczności zmniejszenia dawkowania lorazepamu^[1].

Sposób podawania

Tabletki należy przyjmować popijając płynem, niezależnie od posiłków. Jeśli produkt leczniczy Lorazepam TZF jest stosowany w leczeniu zaburzeń snu, produktu leczniczego nie należy stosować na pełny żołądek. Stosowanie produktu leczniczego na pełny żołądek może spowodować opóźnione działanie leku, i w konsekwencji przesunięcie jego działania na następny dzień. Tabletki Lorazepam TZF, 1 mg i Lorazepam TZF, 2,5 mg można podzielić na równe dawki^[1].

Czas stosowania

Stosowanie lorazepamu należy ograniczyć do podawania pojedynczych dawek lub stosowania go tylko przez kilka dni w przypadku ostrej choroby. Czas stosowania w chorobie przewlekłej zależy od jej przebiegu. Po 2 tygodniach codziennego podawania leku, należy stopniowo zmniejszać dawkę aby ustalić, czy leczenie lorazepamem jest nadal wskazane. Leczenia nie należy przerywać nagle, tylko poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Po dłuższym okresie stosowania (powyżej 1 tygodnia) nagłe odstawienie leku może spowodować przejściowe nasilenie zaburzeń snu, lęku, niepokoju wewnętrznego lub pobudzenia^[1].

Przerwanie leczenia

W przypadku nagłego przerwania leczenia po dłuższym okresie stosowania mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak zaburzenia snu, intensywne sny, lęk, stany napięcia, pobudzenie i wewnętrzny niepokój. Aby uniknąć wystąpienia takich objawów, leczenie należy przerwać poprzez stopniowe zmniejszanie dawki^[2].

Słownik pojęć

• Benzodiazepiny – Grupa leków działających uspokajająco, przeciwlękowo i nasennie.
• Premedykacja – Przygotowanie pacjenta do zabiegu chirurgicznego lub diagnostycznego poprzez podanie leków uspokajających.
• Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie jest spowolnione lub zatrzymane, co może prowadzić do zgonu.
• Objawy odstawienia – Zespół objawów pojawiających się po nagłym przerwaniu stosowania leku, do którego organizm się przyzwyczaił.
• Encefalopatia wątrobowa – Zaburzenie funkcji mózgu spowodowane uszkodzeniem wątroby.

Podsumowanie

Lorazepam TZF jest lekiem uspokajającym i przeciwlękowym stosowanym w leczeniu stanów lękowych, napięcia, pobudzenia oraz zaburzeń snu. Dawkowanie leku zależy od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz nasilenia choroby. Ważne jest, aby stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Specjalne grupy pacjentów, takie jak dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, wymagają dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować popijając płynem, niezależnie od posiłków. Leczenie należy przerwać stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku