Jak prawidłowo dawkować lek Kabiven?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Szybkość infuzji
• Sposób i czas podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Kabiven jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Zawiera aminokwasy, tłuszcze, glukozę i elektrolity, które dostarczają niezbędnych składników odżywczych i energii. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Kabiven, w tym dawkowanie dla dorosłych i dzieci, szybkość infuzji oraz sposób i czas podawania leku.

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Kabiven dla dorosłych pacjentów zależy od ich stanu klinicznego, masy ciała oraz zapotrzebowania na substancje odżywcze. Oto szczegółowe wytyczne:

• Zapotrzebowanie na azot: 0,10-0,15 g azotu/kg mc./dobę przy prawidłowym stanie odżywienia lub w warunkach umiarkowanego stresu metabolicznego. W przypadku umiarkowanego do wysokiego stresu metabolicznego zapotrzebowanie wynosi 0,15-0,30 g azotu/kg mc./dobę (1,0-2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę)^[1].
• Zapotrzebowanie na glukozę: 2,0-6,0 g/kg mc./dobę.
• Zapotrzebowanie na tłuszcze: 1,0-2,0 g/kg mc./dobę.
• Całkowite zapotrzebowanie na energię: 25-35 kcal/kg mc./dobę.
• Dawka leku Kabiven: 19-38 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 1330-2660 ml dla pacjenta o masie ciała 70 kg^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie leku Kabiven dla dzieci zależy od ich zdolności metabolizowania poszczególnych składników odżywczych. Oto szczegółowe wytyczne:

• Dzieci w wieku 2-10 lat: Infuzję należy rozpoczynać od małej dawki, tj. 12,5-25 ml/kg mc./dobę, i zwiększać ją o 10-15 ml/kg mc./dobę, aż do maksymalnej dawki wynoszącej 40 ml/kg mc./dobę^[1].
• Dzieci w wieku powyżej 10 lat: Można stosować dawkowanie takie, jak u pacjentów dorosłych.
• Nie zaleca się stosowania leku Kabiven u dzieci w wieku poniżej 2 lat, u których aminokwas cysteinę można uważać za warunkowo niezbędny^[1].

Szybkość infuzji

Szybkość infuzji leku Kabiven powinna być dostosowana do zdolności pacjenta do eliminacji tłuszczów i metabolizowania glukozy. Oto maksymalne zalecane szybkości infuzji:

• Glukoza: 0,25 g/kg mc./godzinę.
• Aminokwasy: 0,1 g/kg mc./godzinę.
• Tłuszcze: 0,15 g/kg mc./godzinę.
• Całkowita szybkość infuzji: 2,6 ml/kg mc./godzinę (co odpowiada 0,25 g glukozy, 0,09 g aminokwasów i 0,1 g tłuszczów na kg masy ciała)^[1].

Sposób i czas podawania

Lek Kabiven podaje się wyłącznie do żyły centralnej. Infuzję można kontynuować tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta. Zalecany czas trwania infuzji wynosi od 12 do 24 godzin^[1]. Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe i bilans płynowy. Na początku każdej infuzji konieczna jest wnikliwa obserwacja kliniczna pacjenta. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek nieprawidłowego objawu, należy przerwać infuzję^[2].

Przeciwwskazania

Lek Kabiven nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na białko jaja kurzego, soi lub orzeszków ziemnych, na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Ciężka hiperlipidemia.
• Ciężka niewydolność wątroby.
• Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi.
• Wrodzone wady metabolizmu aminokwasów.
• Ciężka niewydolność nerek, bez możliwości zastosowania hemofiltracji lub dializoterapii.
• Ciężki wstrząs.
• Hiperglikemia wymagająca więcej niż 6 jednostek insuliny na godzinę.
• Patologicznie zwiększone stężenie elektrolitów zawartych w produkcie leczniczym.
• Ogólne przeciwwskazania do dożylnej infuzji płynów: ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównana niewydolność krążenia i odwodnienie hipotoniczne.
• Zespół hemofagocytarny.
• Niestabilny stan ogólny (np. ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał serca, kwasica metaboliczna, ciężki zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej i śpiączka hiperosmolarna).
• Stosowanie u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat^[1].

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – dostarczanie składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego.
• Żyła centralna – duża żyła, zazwyczaj w okolicy klatki piersiowej, do której podaje się leki lub płyny.
• Hiperlipidemia – stan, w którym we krwi występuje zbyt wysokie stężenie tłuszczów, takich jak cholesterol i trójglicerydy.
• Hemofiltracja – metoda oczyszczania krwi stosowana w leczeniu niewydolności nerek.
• Dializoterapia – metoda leczenia niewydolności nerek polegająca na usuwaniu toksyn i nadmiaru płynów z organizmu.
• Hiperglikemia – stan, w którym we krwi występuje zbyt wysokie stężenie glukozy.
• Kwasica metaboliczna – stan, w którym we krwi i tkankach gromadzą się nadmierne ilości kwaśnych substancji.
• Zespół hemofagocytarny – zaburzenie układu krzepnięcia krwi, w którym komórki układu odpornościowego atakują własne komórki krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku