Dokładny skład leku Glukoza 20 Braun: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład jakościowy i ilościowy
- Substancje pomocnicze
- Ważne terminy medyczne
- Podsumowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Glukoza 20 Braun to roztwór do infuzji, który jest stosowany w celu dostarczenia pacjentowi węglowodanów, gdy odżywianie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. Lek ten jest również używany do podwyższenia zbyt niskiego stężenia cukru we krwi. W tym artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w leku Glukoza 20 Braun, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co zawiera ten lek i jak działa.
Skład jakościowy i ilościowy
W jednym litrze roztworu Glukoza 20 Braun znajduje się:
- Glukoza jednowodna (Glucosum) – 220 g, co odpowiada 200 g glukozy[1].
Glukoza jest naturalnym substratem dla komórek organizmu i jest metabolizowana w całym organizmie. Jest niezbędna dla tkanek takich jak tkanka nerwowa, erytrocyty i rdzeń nerek[1].
Substancje pomocnicze
Oprócz głównego składnika, roztwór Glukoza 20 Braun zawiera również substancje pomocnicze, które pomagają w stabilizacji i utrzymaniu właściwości leku:
- Kwas solny (do ustalania pH) – jest używany do regulacji kwasowości roztworu, aby zapewnić jego stabilność i bezpieczeństwo[1].
- Woda do wstrzykiwań – jest używana jako rozpuszczalnik, który umożliwia podanie glukozy w formie infuzji dożylnej[1].
Ważne terminy medyczne
W trakcie omawiania składu leku Glukoza 20 Braun, pojawiają się pewne terminy medyczne, które mogą być trudne do zrozumienia. Oto kilka z nich wraz z wyjaśnieniami:
- Hiperglikemia – stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt wysokie.
- Hiponatremia – stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie.
- Infuzja dożylna – metoda podawania leku bezpośrednio do żyły za pomocą kaniuli.
Podsumowanie
Glukoza 20 Braun to roztwór do infuzji, który zawiera glukozę jednowodną jako główny składnik oraz kwas solny i wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Lek ten jest stosowany w celu dostarczenia węglowodanów pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmu doustnie, oraz do podwyższenia zbyt niskiego stężenia cukru we krwi. Zrozumienie składu leku i jego działania jest kluczowe dla pacjentów i personelu medycznego.
Słownik pojęć
- Hiperglikemia – stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt wysokie.
- Hiponatremia – stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie.
- Infuzja dożylna – metoda podawania leku bezpośrednio do żyły za pomocą kaniuli.
- Glukoza jednowodna – forma glukozy, która zawiera jedną cząsteczkę wody na każdą cząsteczkę glukozy.
- Kwas solny – substancja chemiczna używana do regulacji pH roztworów.
Główny składnik: Glukoza jednowodna (220 g/l, co odpowiada 200 g glukozy)
Substancje pomocnicze: Kwas solny (do ustalania pH), Woda do wstrzykiwań
Właściwości farmakologiczne: Dostarcza energii, metabolizowana w całym organizmie
Wskazania: Dostarczanie węglowodanów, leczenie hipoglikemii
Przeciwwskazania: Hiperglikemia, delirium tremens, kwasica, przewodnienie, obrzęk płuc, ciężka niewydolność serca
Możliwe działania niepożądane: Hiperglikemia, cukromocz, hiperosmolarność, odwodnienie



















