Wskazania do stosowania leku Gastrografin
Gastrografin to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce radiologicznej, w tym w tomografii komputerowej układu pokarmowego. Lek ten jest dostępny w postaci roztworu do picia lub do wlewu doodbytniczego i jest używany w różnych sytuacjach klinicznych, gdzie inne środki kontrastowe, takie jak baryt, mogą być nieskuteczne lub przeciwwskazane[1].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Gastrografin jest stosowany w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadkach, gdy użycie siarczanu baru jest nieskuteczne, niekorzystne lub przeciwwskazane. Oto główne wskazania do stosowania tego leku:
- Radiologiczne badanie przewodu pokarmowego – Gastrografin jest używany do obrazowania przewodu pokarmowego, zwłaszcza w przypadkach podejrzenia perforacji, nieszczelności zespolenia, zwężenia lub niedrożności jelit, ostrego krwawienia, rozdęcia okrężnicy, obrazowania ciał obcych lub guzów przed endoskopią oraz obrazowania przetok[1].
- Leczenie niepowikłanej niedrożności smółkowej – Gastrografin może być stosowany w leczeniu niepowikłanej niedrożności smółkowej, dzięki wysokiemu ciśnieniu osmotycznemu, które pomaga rozpuszczać zagęszczoną smółkę[1].
- Tomografia komputerowa narządów jamy brzusznej – Gastrografin jest używany w tomografii komputerowej narządów jamy brzusznej, aby zmniejszyć ryzyko nieprawidłowego rozpoznania, szczególnie w diagnostyce w obrębie miednicy mniejszej[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Gastrografin zależy od rodzaju badania oraz wieku pacjenta. Oto szczegółowe informacje na ten temat:
- Dorośli i dzieci w wieku 10 lat i powyżej – W przypadku obrazowania żołądka zaleca się 60 ml, a w seryjnych badaniach przewodu pokarmowego do 100 ml. W diagnostyce wczesnych objawów perforacji lub nieszczelności zespolenia przełyku i dalszych odcinków przewodu pokarmowego pacjent powinien wypić do 100 ml produktu Gastrografin[1].
- Dzieci – Noworodki, niemowlęta i młodsze dzieci powinny otrzymać od 15 ml do 30 ml roztworu, rozcieńczonego 3-krotną objętością wody. Dzieci do 10 lat mogą otrzymać od 15 ml do 30 ml roztworu, rozcieńczonego 2-krotną objętością wody[1].
- Tomografia komputerowa – Zaleca się od 0,5 l do 1,5 l roztworu Gastrografin o stężeniu około 3% (30 ml roztworu na 1 litr wody)[1].
- Podanie doodbytnicze – Dorośli mogą otrzymać do 500 ml rozcieńczonego roztworu (rozcieńczonego 3- do 4-krotną objętością wody). Dzieci do 5 lat mogą otrzymać do 500 ml roztworu, rozcieńczonego 5-krotną objętością wody, a dzieci powyżej 5 lat – rozcieńczonego 4- do 5-krotną objętością wody[1].
Przeciwwskazania
Gastrografin nie powinien być stosowany w postaci nierozcieńczonej u pacjentów o zmniejszonej objętości krwi, takich jak noworodki, niemowlęta, dzieci oraz pacjenci odwodnieni, ponieważ powikłania wynikające z małej objętości krwi mogą być szczególnie niebezpieczne. Ponadto, nie należy go podawać pacjentom, u których występuje ryzyko przedostania się leku do dróg oddechowych, ponieważ może to spowodować poważne powikłania ze strony układu oddechowego, nawet ze skutkiem śmiertelnym[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Gastrografin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to wymioty, nudności i biegunka. Poniżej przedstawiono możliwe działania niepożądane uporządkowane w grupy w zależności od ich częstości występowania:
- Częste – Wymioty, nudności, biegunka[2].
- Rzadkie – Reakcje rzekomoalergiczne, nadczynność tarczycy, zaburzenia równowagi wodnej i elektrolitowej, zaburzenia świadomości, ból głowy, zawroty głowy, zatrzymanie serca, przyspieszone bicie serca (tachykardia), wstrząs, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, trudności w oddychaniu (skurcz oskrzeli), przedostanie się leku do dróg oddechowych (aspiracja), obrzęk płuc następujący po aspiracji, zachłystowe zapalenie płuc, rozdęcie lub perforacja w układzie pokarmowym, ból brzucha, pęcherze na śluzówce jamy ustnej, niedoczynność tarczycy[2].
- Nieznana – Ciężkie reakcje skórne z intensywnym zaczerwienieniem, złuszczanie naskórka, duże pęcherze, pokrzywka, wysypka, świąd, zaczerwienienie skóry, obrzęk twarzy, gorączka, potliwość[2].
Słownik pojęć
- Środek kontrastowy – Substancja stosowana w diagnostyce obrazowej, która poprawia widoczność struktur wewnętrznych ciała na zdjęciach rentgenowskich.
- Perforacja – Przebicie ściany narządu, np. jelita, co może prowadzić do poważnych powikłań.
- Niedrożność smółkowa – Stan, w którym smółka (pierwsze stolce noworodka) blokuje jelita, co może wymagać interwencji medycznej.
- Tomografia komputerowa – Technika obrazowania medycznego, która wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie do tworzenia szczegółowych obrazów wnętrza ciała.
- Reakcje rzekomoalergiczne – Reakcje organizmu na substancje, które przypominają reakcje alergiczne, ale nie są wywołane przez mechanizmy immunologiczne.
| Wskazania | Radiologiczne badanie przewodu pokarmowego, leczenie niepowikłanej niedrożności smółkowej, tomografia komputerowa narządów jamy brzusznej |
| Dawkowanie | Dorośli: 60-100 ml, Dzieci: 15-30 ml, Tomografia komputerowa: 0,5-1,5 l roztworu |
| Przeciwwskazania | Zmniejszona objętość krwi, ryzyko przedostania się leku do dróg oddechowych |
| Możliwe działania niepożądane | Wymioty, nudności, biegunka, reakcje rzekomoalergiczne, nadczynność tarczycy, zaburzenia równowagi wodnej i elektrolitowej |



















