Dawkowanie leku Flecainide Acetate Holsten: Szczegółowy przewodnik

Flecainide Acetate Holsten to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca. W tym artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży
• Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Dawkowanie dla pacjentów z rozrusznikiem serca
• Dawkowanie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków
• Monitorowanie leczenia
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży

Rozpoczęcie leczenia octanem flekainidu i dostosowanie dawki powinno odbywać się pod nadzorem lekarza i przy monitorowaniu EKG oraz stężenia w osoczu^[1]. W trakcie takich procedur, u niektórych pacjentów może być konieczna hospitalizacja, zwłaszcza u pacjentów z zagrażającymi życiu arytmiami komorowymi.

• Arytmie nadkomorowe: Zalecana dawka początkowa to 50 mg dwa razy na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do maksymalnie 300 mg na dobę^[1].
• Arytmie komorowe: Zalecana dawka początkowa to 100 mg dwa razy na dobę. Maksymalna dawka to 400 mg na dobę i zwykle stosuje się ją u pacjentów dużej postury lub w przypadkach, gdy konieczna jest szybka kontrola arytmii^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku maksymalna początkowa dawka dobowa powinna wynosić 50 mg dwa razy na dobę, ponieważ u osób w podeszłym wieku szybkość eliminacji flekainidu z osocza może być zmniejszona^[1]. Dawka u pacjentów w podeszłym wieku nie powinna przekraczać 300 mg na dobę (lub 150 mg dwa razy na dobę).

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 35 ml/min/1,73m² pc. lub mniej, lub stężenie kreatyniny w surowicy >1,5 mg/dl) maksymalna dawka początkowa powinna wynosić 100 mg na dobę (lub 50 mg dwa razy na dobę)^[1]. W przypadku stosowania u tych pacjentów stanowczo zaleca się częste kontrolowanie stężenia w osoczu.

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy bardzo dokładnie kontrolować, dawka nie powinna przekraczać 100 mg na dobę (lub 50 mg dwa razy na dobę)^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z rozrusznikiem serca

Pacjentów z wszczepionym na stałe stymulatorem serca in situ należy leczyć z zachowaniem ostrożności. Dawka nie powinna przekraczać 200 mg na dobę (lub 100 mg dwa razy na dobę), ponieważ wiadomo, że flekainid zwiększa wartości progowe stymulacji wsierdzia^[1].

Dawkowanie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków

U pacjentów leczonych jednocześnie cymetydyną lub amiodaronem konieczna jest bardzo dokładna kontrola. U niektórych pacjentów może być konieczne zmniejszenie dawki i nie powinna ona przekraczać 200 mg na dobę (lub 100 mg dwa razy na dobę)^[1].

Monitorowanie leczenia

W trakcie leczenia zaleca się kontrolę stężenia w osoczu i kontrolę EKG w regularnych odstępach (kontrola EKG raz na miesiąc i długookresowa kontrola EKG co 3 miesiące). W trakcie leczenia początkowego i w okresie zwiększania dawki badanie EKG należy wykonywać co 2–4 dni^[1].

Słownik pojęć

• EKG – Elektrokardiogram, badanie diagnostyczne serca, które rejestruje jego elektryczną aktywność.
• Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Bradykardia – Wolne bicie serca, zazwyczaj poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiperkaliemia – Wysokie stężenie potasu we krwi.
• Proarytmiczne działanie – Działanie leku, które może wywołać lub nasilić arytmię serca.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku