Jak dawkować Farydak? Szczegółowy przewodnik po dawkowaniu leku

W artykule omówimy szczegółowe dawkowanie leku Farydak, który jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym i opornym na leczenie szpiczakiem plazmocytowym. Zawiera on informacje na temat zalecanej dawki, schematu dawkowania oraz ważnych wskazówek dotyczących stosowania leku. Wszelkie informacje pochodzą z dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego” Farydak^[1].

Spis treści

• Zalecana dawka
• Schemat dawkowania
• Monitorowanie pacjentów
• Dostosowanie dawki
• Czynniki ryzyka
• Słownik pojęć

Zalecana dawka

Zalecana dawka początkowa leku Farydak wynosi 20 mg, przyjmowana doustnie raz na dobę. Lek należy stosować w dniach 1., 3., 5., 8., 10. i 12. w 21-dniowym cyklu leczenia. Pacjenci powinni otrzymać osiem cykli leczenia, a ci, którzy odnoszą korzyści kliniczne, mogą kontynuować terapię przez kolejne osiem cykli, co daje maksymalnie 16 cykli (48 tygodni) leczenia^[1].

Schemat dawkowania

Farydak jest podawany w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak bortezomib i deksametazon. Schemat dawkowania dla panobinostatu w połączeniu z tymi lekami jest następujący:

1. Cykle 1-8: Farydak 20 mg w dniach 1, 3, 5, 8, 10, 12.
2. Bortezomib: 1,3 mg/m² w dniach 1, 4, 8, 11.
3. Deksametazon: 20 mg w dniach 1, 4, 5, 8, 9, 11, 12.

W cyklach 9-16 stosuje się podobny schemat, z zachowaniem tych samych dni podawania^[1].

Monitorowanie pacjentów

Przed rozpoczęciem leczenia panobinostatem, pacjenci powinni przejść pełną morfologię krwi. Wyjściowa liczba płytek krwi powinna wynosić co najmniej 100 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) powinna wynosić co najmniej 1,0 x 10⁹/l. Morfologię krwi należy kontrolować regularnie w trakcie leczenia, szczególnie przed każdym wstrzyknięciem bortezomibu^[1].

Dostosowanie dawki

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak małopłytkowość, lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki panobinostatu. Dawka powinna być zmniejszana stopniowo, o 5 mg, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg. Nie należy zmieniać schematu dawkowania, który jest ustalony na 3-tygodniowy cykl leczenia^[1].

Czynniki ryzyka

Pacjenci w podeszłym wieku oraz ci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek powinni być monitorowani szczególnie uważnie. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 15 mg, a w przypadku umiarkowanych zaburzeń – od 10 mg w pierwszym cyklu^[1].

Słownik pojęć

• Małopłytkowość – stan, w którym liczba płytek krwi jest niższa niż normalnie, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień.
• Neutropenia – obniżona liczba neutrofili, co zwiększa ryzyko infekcji.
• Cykl leczenia – okres, w którym pacjent przyjmuje lek, po którym następuje przerwa.

Materiały źródłowe

• [1]: http://www.ema.europa.eu