Jak prawidłowo dawkować lek Effox long 75?

Lek Effox long 75 jest stosowany w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Zawiera 75 mg izosorbidu monoazotanu, który rozszerza naczynia wieńcowe serca, zmniejszając obciążenie serca i poprawiając przepływ krwi przez mięsień sercowy^[1]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie

Dawkowanie leku Effox long 75 powinno być ustalane indywidualnie, zgodnie z reakcją kliniczną pacjenta. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, a następnie stopniowo je zwiększać, aż do uzyskania pożądanego działania leczniczego. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę^[1]. Zwykle stosuje się 1 tabletkę raz na dobę (75 mg izosorbidu monoazotanu na dobę)^[2].

Sposób podawania

Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą. Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki^[1]. Lek Effox long 75 należy zażywać regularnie, każdego dnia o tej samej porze, ustalonej przez lekarza^[2].

Przeciwwskazania

Leku Effox long 75 nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na substancję czynną, inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Wstrząsu kardiogennego (z wyjątkiem sytuacji, w których uzyskuje się wystarczająco wysokie ciśnienie późnorozkurczowe w lewej komorze serca)^[1].
• Kardiomiopatii przerostowej zawężającej^[1].
• Zaciskającego zapalenia osierdzia^[1].
• Tamponady serca^[1].
• Ostrej niewydolności krążenia (wstrząs lub zapaść naczyniowa)^[1].
• Znacznego niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg)^[1].
• Ciężkiej hipowolemii^[1].
• Jednoczesnego stosowania inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np. syldenafilu, tadalafilu, wardenafilu)^[1].
• Jednoczesnego stosowania riociguatu, stymulatora rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej^[1].
• Ciężkiej niedokrwistości^[1].

Środki ostrożności

Izosorbidu monoazotan należy stosować ze szczególną ostrożnością i pod kontrolą lekarza u pacjentów z:

• Niskim ciśnieniem napełniania komór serca, np. w świeżym zawale mięśnia sercowego, zaburzonej czynności lewej komory serca^[1].
• Stenozą aortalną i (lub) mitralną^[1].
• Chorobami przebiegającymi z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym^[1].
• Niedociśnieniem ortostatycznym^[1].
• Hipoksemią oraz zaburzeniami równowagi między wentylacją i perfuzją, spowodowanymi chorobami płuc lub niedokrwienną niewydolnością serca^[1].

Słownik pojęć

• Izosorbidu monoazotan – substancja czynna leku Effox long 75, która rozszerza naczynia wieńcowe serca, zmniejszając obciążenie serca i poprawiając przepływ krwi przez mięsień sercowy.
• Dławica piersiowa – ból w klatce piersiowej powstający w momencie ograniczonego dopływu krwi do mięśnia sercowego.
• Hipoksemia – zmniejszona ilość tlenu we krwi.
• Stenoza aortalna – zwężenie zastawki aortalnej.
• Stenoza mitralna – zwężenie zastawki dwudzielnej.
• Niedociśnienie ortostatyczne – za niskie ciśnienie krwi związane z szybką zmianą pozycji na stojącą lub z długotrwałym staniem.
• Inhibitory 5-fosfodiesterazy – leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji, takie jak syldenafil, tadalafil, wardenafil.
• Riociguat – lek stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego.
• Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk skóry i błon śluzowych mogący powodować trudności w oddychaniu i przełykaniu.

Podsumowanie

Effox long 75 jest lekiem stosowanym w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie, a leczenie należy rozpoczynać od małych dawek. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, wstrząsu kardiogennego, kardiomiopatii przerostowej zawężającej, zaciskającego zapalenia osierdzia, tamponady serca, ostrej niewydolności krążenia, znacznego niedociśnienia tętniczego, ciężkiej hipowolemii, jednoczesnego stosowania inhibitorów 5-fosfodiesterazy, riociguatu oraz ciężkiej niedokrwistości. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, stenozą aortalną i (lub) mitralną, chorobami przebiegającymi z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, niedociśnieniem ortostatycznym oraz hipoksemią.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku