Dokładny skład leku Auglavin PPH: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych

Spis treści

• Wprowadzenie
• Składniki aktywne
• Substancje pomocnicze
• Znaczenie składników
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Auglavin PPH to lek stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Zawiera dwa główne składniki aktywne: amoksycylinę i kwas klawulanowy. W artykule przedstawimy szczegółowy opis tych składników oraz substancji pomocniczych zawartych w leku, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co przyjmują i jakie mogą być potencjalne skutki uboczne.

Składniki aktywne

Auglavin PPH zawiera dwa główne składniki aktywne:

• Amoksycylina – półsyntetyczna penicylina, która działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii^[1].
• Kwas klawulanowy – inhibitor beta-laktamaz, który zapobiega rozkładowi amoksycyliny przez enzymy wytwarzane przez niektóre bakterie^[1].

Substancje pomocnicze

Substancje pomocnicze w leku Auglavin PPH pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa smaku czy ułatwienie podania. Oto lista substancji pomocniczych zawartych w leku:

• Krospowidon, typ A – substancja pomocnicza stosowana jako środek rozpuszczający i stabilizujący^[1].
• Krzemu dwutlenek – stosowany jako środek przeciwzbrylający^[1].
• Krzemionka koloidalna, bezwodna – pełni funkcję stabilizującą i przeciwzbrylającą^[1].
• Karmeloza sodowa – stosowana jako środek zagęszczający^[1].
• Guma ksantan – naturalny polisacharyd używany jako środek zagęszczający i stabilizujący^[1].
• Acesulfam potasowy (E 950) – sztuczny środek słodzący^[1].
• Sacharyna sodowa (E 954) – sztuczny środek słodzący^[1].
• Aromat o smaku truskawkowym – zawiera maltodekstrynę (kukurydzianą), cytrynian trietylu, glikol propylenowy, składniki smakowe oraz alkohol benzylowy^[1].

Znaczenie składników

Każdy składnik leku Auglavin PPH pełni określoną funkcję, która jest istotna dla skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku:

• Amoksycylina – działa bakteriobójczo, hamując syntezę ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci^[1].
• Kwas klawulanowy – chroni amoksycylinę przed rozkładem przez enzymy bakteryjne, co zwiększa jej skuteczność^[1].
• Krospowidon, typ A – pomaga w rozpuszczaniu leku, co ułatwia jego podanie i wchłanianie^[1].
• Krzemu dwutlenek – zapobiega zbrylaniu się proszku, co ułatwia jego przechowywanie i użycie^[1].
• Krzemionka koloidalna, bezwodna – stabilizuje lek i zapobiega jego zbrylaniu^[1].
• Karmeloza sodowa – zagęszcza zawiesinę, co ułatwia jej podanie^[1].
• Guma ksantan – stabilizuje i zagęszcza zawiesinę, co poprawia jej konsystencję^[1].
• Acesulfam potasowy (E 950) i Sacharyna sodowa (E 954) – poprawiają smak leku, co ułatwia jego podanie dzieciom^[1].
• Aromat o smaku truskawkowym – nadaje leku przyjemny smak, co ułatwia jego podanie dzieciom^[1].

Słownik pojęć

• Amoksycylina – półsyntetyczna penicylina, która działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii.
• Kwas klawulanowy – inhibitor beta-laktamaz, który zapobiega rozkładowi amoksycyliny przez enzymy wytwarzane przez niektóre bakterie.
• Krospowidon – substancja pomocnicza stosowana jako środek rozpuszczający i stabilizujący.
• Krzemu dwutlenek – stosowany jako środek przeciwzbrylający.
• Krzemionka koloidalna – pełni funkcję stabilizującą i przeciwzbrylającą.
• Karmeloza sodowa – stosowana jako środek zagęszczający.
• Guma ksantan – naturalny polisacharyd używany jako środek zagęszczający i stabilizujący.
• Acesulfam potasowy – sztuczny środek słodzący.
• Sacharyna sodowa – sztuczny środek słodzący.
• Aromat o smaku truskawkowym – zawiera maltodekstrynę, cytrynian trietylu, glikol propylenowy, składniki smakowe oraz alkohol benzylowy.

Podsumowanie

Auglavin PPH to lek zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek zawiera również szereg substancji pomocniczych, które pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa smaku czy ułatwienie podania. Zrozumienie składu leku jest istotne dla pacjentów, aby mogli świadomie stosować lek i być świadomymi potencjalnych skutków ubocznych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku