Andepin, zawierający substancję czynną fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu różnych schorzeń psychicznych. W artykule omówimy, jakie dolegliwości i schorzenia można leczyć za pomocą tego leku, jakie są zalecenia dotyczące jego stosowania oraz jakie środki ostrożności należy zachować.

Spis treści

• Zaburzenia depresyjne
• Nerwica natręctw
• Bulimia (żarłoczność psychiczna)
• Dawkowanie i sposób podawania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Zaburzenia depresyjne

Andepin jest wskazany do leczenia zaburzeń depresyjnych. Depresja to stan, w którym pacjent odczuwa przewlekłe uczucie smutku, utratę zainteresowania codziennymi aktywnościami oraz zmniejszenie energii. Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), pomaga zwiększyć poziom serotoniny w mózgu, co może poprawić nastrój pacjenta^[1].

Nerwica natręctw

Andepin jest również stosowany w leczeniu nerwicy natręctw (OCD). Nerwica natręctw to zaburzenie, w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli (obsesji) oraz powtarzających się zachowań (kompulsji), które mają na celu złagodzenie lęku. Fluoksetyna pomaga zmniejszyć intensywność tych objawów, co może poprawić jakość życia pacjenta^[1].

Bulimia (żarłoczność psychiczna)

Andepin jest także wskazany w leczeniu bulimii, czyli żarłoczności psychicznej. Bulimia to zaburzenie odżywiania, charakteryzujące się epizodami nadmiernego jedzenia, po których następują próby pozbycia się spożytego pokarmu, takie jak wymioty czy stosowanie środków przeczyszczających. Fluoksetyna pomaga zmniejszyć częstotliwość epizodów nadmiernego jedzenia oraz poprawić kontrolę nad zachowaniami kompulsywnymi^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Andepin podaje się doustnie. W zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka wynosi 20 mg fluoksetyny na dobę. W przypadku nerwicy natręctw dawka początkowa to 20 mg na dobę, którą można zwiększyć do 60 mg na dobę po kilku tygodniach stosowania. W leczeniu bulimii zalecana dawka to 60 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek zaleca się stosowanie mniejszych dawek^[1][2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Andepin należy zwrócić uwagę na kilka ważnych kwestii:

• Nie stosować leku w przypadku nadwrażliwości na fluoksetynę lub inne składniki leku^[1].
• Unikać jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)^[1].
• Pacjenci z padaczką, cukrzycą, chorobami serca oraz zaburzeniami czynności wątroby powinni zachować szczególną ostrożność^[2].
• Fluoksetyna może powodować myśli samobójcze, zwłaszcza na początku leczenia, dlatego pacjenci powinni być pod ścisłą obserwacją^[1].

Słownik pojęć

• Fluoksetyna – substancja czynna leku Andepin, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
• Zaburzenia depresyjne – stan charakteryzujący się przewlekłym uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami oraz zmniejszeniem energii.
• Nerwica natręctw (OCD) – zaburzenie psychiczne, w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli (obsesji) oraz powtarzających się zachowań (kompulsji).
• Bulimia – zaburzenie odżywiania, charakteryzujące się epizodami nadmiernego jedzenia, po których następują próby pozbycia się spożytego pokarmu.
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które mogą powodować poważne interakcje z fluoksetyną.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku