REKLAMA
Data publikacji:
Ostatnia aktualizacja:
Jak zrobić syrop z pędów sosny według porad farmaceuty?
Co sprawia, że sosna jest szeroko wykorzystywana?
Sosna jest szeroko wykorzystywana w medycynie i kosmetyce dzięki swoim wszechstronnym właściwościom leczniczym. Wśród najważniejszych surowców pozyskiwanych z sosny możemy wyróżnić olejek sosnowy, olejek terpentynowy i dziegieć sosnowy.
Olejek sosnowy (Oleum Pini Silvestris)
Olejek sosnowy, znany także jako Oleum Pini Silvestris, to ceniony surowiec pozyskiwany głównie podczas destylacji pędów sosny, a rzadziej z jej igieł. Jego bogaty skład, obejmujący m.in. alfa i beta-pinen, borneol oraz felandren, sprawia, że ma szerokie zastosowanie w lecznictwie. Olejek ten znany jest przede wszystkim ze swojego działania wykrztuśnego, ale wykazuje także właściwości bakteriobójcze i rozkurczowe.
Jego zastosowanie jest wszechstronne. Olejek sosnowy stosuje się zewnętrznie, zwłaszcza w postaci inhalacji, co przynosi ulgę w nieżytach nosa, gardła, krtani oraz oskrzeli. W przypadku schorzeń górnych dróg oddechowych często wykorzystuje się go jako dodatek do kąpieli leczniczych, które mogą łagodzić także różnego rodzaju dermatozy i problemy skórne. Dzięki swoim właściwościom bakteriobójczym skutecznie zwalcza drobnoustroje takie jak gronkowce, Escherichia coli czy Candida albicans.
Jednym z popularnych produktów zawierających olejek sosnowy jest syrop z sosny, znany także jako Sirupus Pini Compositum. Od lat stosuje się go jako środek wykrztuśny, zwłaszcza w okresie przeziębień. Młode pędy i pąki sosny dostarczają nie tylko olejków eterycznych, ale również kwasów diterpenowych, witaminy C oraz innych związków o działaniu moczopędnym i napotnym. Olejek ten znajduje również zastosowanie w preparatach poprawiających diurezę i działających rozkurczowo, takich jak Rowatinex, co dodatkowo podkreśla jego wszechstronność.
Olejek terpentynowy (Oleum Terebinthinae)
Olejek terpentynowy, powszechnie nazywany terpentyną, jest kolejnym cennym produktem pozyskiwanym z sosny. Otrzymuje się go podczas destylacji żywicy sosnowej lub oparów drewna, a jego skład obejmuje alfa i beta-pinen, kamfen oraz cymen. Pozostałością po procesie destylacji jest kalafonia, zawierająca kwasy żywiczne, która znajduje zastosowanie w przemyśle chemicznym.
Terpentyna wyróżnia się działaniem antyseptycznym oraz zdolnością wywoływania łagodnego przekrwienia skóry, co sprzyja wchłanianiu związków rozpuszczonych w jej składnikach. Dlatego też jest często stosowana w preparatach miejscowo działających, takich jak maści rozgrzewające i przeciwbólowe, np. Neo-Capsiderm. Dzięki swoim właściwościom przeciwskurczowym i żółciopędnym, składniki terpentyny, takie jak kamfen i alfa-pinen, znalazły zastosowanie w lekach na dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak Terpichol Plus.
Dziegieć sosnowy (Pix Liquida Pini)
Dziegieć sosnowy, znany również jako Pix Liquida Pini, to surowiec otrzymywany w wyniku suchej destylacji drewna sosnowego. Jest bogaty w związki takie jak gwajakol, krezol, węglowodory aromatyczne i kwasy żywicze, które nadają mu charakterystyczne właściwości lecznicze.
Dzięki silnemu działaniu antyseptycznemu dziegieć sosnowy jest częstym składnikiem preparatów stosowanych w leczeniu schorzeń skóry, takich jak łupież, łuszczyca, nadmierne swędzenie czy łojotok. Jego zdolność do eliminowania bakterii i grzybów sprawia, że jest nieoceniony w terapii wielu dermatoz.
Dziegieć sosnowy, choć mniej popularny w porównaniu do innych surowców z sosny, stanowi istotny element w lecznictwie, szczególnie w dermatologii, gdzie jego właściwości antyseptyczne są szczególnie cenione.

Jak zrobić syrop z sosny? Przepis
Pędy sosny mogą mieć zastosowanie nie tylko w przemyśle farmaceutycznym – można je z powodzeniem wykorzystać do zrobienia syropu z sosny „domowej” roboty. Do przygotowania tego specyficznego wyrobu będziemy potrzebowali następujących składników:
- 750 g młodych pędów sosny;
- 750 g cukru trzcinowego nierafinowanego lub białego;
- 1 szklanka miodu;
- 1,2 l wody.
Wykonanie
Oczyść pędy sosny zwyczajnej z brązowych łusek (nie myj ich) i pokrój na mniejsze części. Umieść je w naczyniu, zasyp połową cukru, przykryj i odstaw na 6 godzin, co jakiś czas mieszając. Następnie wsyp resztę cukru, zalej gorącą wodą i wymieszaj. Doprowadź do wrzenia, zdejmij z kuchenki i odstaw na 4 godziny. Odcedź syrop i gotuj go w kąpieli wodnej na wolnym ogniu, aż zgęstnieje i nabierze herbacianej barwy. Po ostudzeniu do około 40°C dodaj miód – jest to ważny krok, gdyż w zbyt wysokiej temperaturze miód może utracić swoje prozdrowotne właściwości. Gotowy syrop przelej do butelek i przechowuj w chłodnym miejscu lub lodówce.
Syrop z pędów sosny – dawkowanie
Syrop z sosny należy dawkować wg poniższych wytycznych:
- dzieci powyżej 6 r. ż. – 1 łyżeczka 2 x dziennie;
- dorośli 1 łyżeczka 4 x dziennie.
Choć domowy syrop sosnowy nie zawiera kodeiny, tak jak Sirupus Pini Compositus dostępny w aptekach, nie jest zalecany dla osób chorujących na astmę. Także kobiety w ciąży, które planują jego stosowanie, powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem kuracji.
Syrop z sosny – na co? Podsumowanie
Syrop z sosny to naturalny środek o działaniu wykrztuśnym, bakteriobójczym i napotnym, szczególnie polecany w okresie przeziębień oraz problemów z górnymi drogami oddechowymi. Dzięki zawartości olejków eterycznych, witaminy C oraz innych związków, pomaga łagodzić kaszel, wspiera usuwanie zalegającej wydzieliny i wzmacnia organizm. Jest odpowiedni zarówno dla dzieci powyżej 6. roku życia, jak i dorosłych, jednak nie zaleca się go stosować u osób z astmą czy kobiet w ciąży bez konsultacji z lekarzem. Domowy syrop można z łatwością przygotować samodzielnie, pamiętając o prawidłowym przechowywaniu, aby zachować jego lecznicze właściwości.
REKLAMA
Bibliografia
- 1.K Harmata, J Madeja, A Zemanek, B Zemanek: Wybrane rodzime drzewa i krzewy w polskiej botanicznej literaturze, zwyczajach i sztuce. Wszechświat, 2011
- 2.Z Przybylak: Sosnowe syropy i winka, Echa Leśne, 1997
- 3.G Nowak, J Nawrot: Surowcw roślinne i związki naturalne stosowane w chorobach układu oddechowego. Herba Polonica, 2009
- 4.A.Ożarowski: Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy. PZWL,1982
Omawiane substancje
Omawiane schorzenia
REKLAMA
Słownik medyczny
Inhalacja
Inhalacja to metoda podawania leków polegająca na wdychaniu pary, aerozolu lub mgiełki zawierającej substancje lecznicze. Stosuje się ją w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) czy infekcje dróg oddechowych. Dzięki inhalacji leki trafiają bezpośrednio do płuc, co przyspiesza ich działanie.
schorzenie
Schorzenie to stan, w którym organizm nie funkcjonuje prawidłowo z powodu choroby lub urazu. Może dotyczyć różnych układów ciała, takich jak układ oddechowy, krążenia czy nerwowy, i objawiać się różnymi dolegliwościami, np. bólem, gorączką, osłabieniem. Schorzenia mogą być przewlekłe (długotrwałe) lub ostre (krótkotrwałe).
Dermatoza
Dermatoza to ogólny termin odnoszący się do wszelkich chorób skóry, które mogą mieć różne przyczyny i objawy.
Witamina
Witamina to organiczny związek chemiczny, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, który musi być dostarczany z pożywieniem, ponieważ organizm nie jest w stanie go samodzielnie syntetyzować.
Działanie antyseptyczne
Działanie antyseptyczne odnosi się do zdolności substancji do eliminacji lub hamowania wzrostu mikroorganizmów, co jest kluczowe w zapobieganiu infekcjom.
Wchłanianie
Wchłanianie to proces, w którym proste związki organiczne powstałe z trawienia pokarmu w jelicie cienkim przechodzą do krwi. Najintensywniej zachodzi w jelicie czczym, gdzie ściana jelita jest pofałdowana i pokryta kosmkami oraz mikrokosmkami, co zwiększa powierzchnię wchłaniania. Wchłaniane są substancje odżywcze, witaminy, sole mineralne i woda.
Maść
Maść to rodzaj leku do stosowania np. na skórę, który ma postać gęstej, tłustej substancji. Zawiera substancje czynne, które mogą działać przeciwbólowo, przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie lub nawilżająco. Maści są używane do leczenia różnych problemów skórnych, takich jak rany, oparzenia, wysypki czy infekcje.
Bakteria
Bakteria to jednokomórkowy organizm, który może żyć w różnych środowiskach, w tym w ciele człowieka. Niektóre bakterie są korzystne i niezbędne dla zdrowia (np. tworzące mikroflorę jelitową), inne z kolei mogą powodować choroby, takie jak zapalenie płuc czy angina.
Typowymi lekami o aktywności przeciwbakteryjnej są antybiotyki.
Grzyb
Grzyb (w kontekście medycznym) to mikroorganizm należący do królestwa grzybów, który może powodować infekcje u ludzi. Grzyby mogą atakować skórę, paznokcie, błony śluzowe oraz narządy wewnętrzne. Do chorób grzybiczych należą m.in. grzybica skóry czy kandydoza jamy ustnej.
Wydzielina
Wydzielina to substancja produkowana przez gruczoły, która może być obecna w różnych częściach ciała, w tym w nosie. W kontekście kataru, wydzielina jest często śluzowa i może być przyczyną dyskomfortu.












Dodaj komentarz