- Dlaczego obecne wykluczenia osób z HIV z programów donacji ciał są przestarzałe?1
- Jakie nowoczesne metody bezpieczeństwa chronią personel medyczny przy pracy z darowiznami?2
- Jak zmiana polityki może wpłynąć na rozwój badań anatomicznych?3
- Co oznacza modernizacja kryteriów dla osób żyjących z HIV i zapaleniem wątroby?45
- Jakie działania powinny podjąć instytucje medyczne?6
Dlaczego wykluczenia osób z HIV z programów donacji są nieaktualne?
Ponad 80% programów donacji ciał nadal wyklucza osoby z HIV i zapaleniem wątroby typu B i C1. Te restrykcje pochodzą z lat 80. XX wieku, gdy epidemia HIV budziła powszechny lęk, a uniwersalne zasady bezpieczeństwa nie były jeszcze wdrożone7. Obecnie polityka wykluczeń opiera się bardziej na przestarzałych obawach niż współczesnej wiedzy naukowej1.
Dzisiaj dysponujemy skutecznymi metodami prewencji i leczenia HIV, w tym profilaktyką poekspozycyjną (polegającą na podawaniu leków zapobiegających zakażeniu po kontakcie z wirusem) i szczepionkami przeciw zapaleniu wątroby7. Standardowe protokoły bezpieczeństwa, takie jak rękawice, fartuchy, osłony twarzy i rygorystyczna sterylizacja zapewniają skuteczną ochronę2. Od 1991 roku wszystkie materiały biologiczne są traktowane jako potencjalnie zakaźne2, co dodatkowo wzmacnia bezpieczeństwo pracy.
The American Association for Anatomy wzywa instytucje do modernizacji polityki i eliminację niepotrzebnych wykluczeń, zalecając udział ekspertów chorób zakaźnych w opracowywaniu kryteriów kwalifikacji dawców1. W czerwcu 2025 roku przeszczepy nerek i wątroby między osobami z HIV stały się standardową opieką kliniczną5, co potwierdza, że osoby z HIV mogą bezpiecznie przekazywać swoje ciała nauce.
Jak zmiana polityki wpłynie na badania medyczne?
Wykluczenia nie tylko dyskryminują, ale również ograniczają postęp naukowy3. Badanie Last Gift pokazało ogromną wartość darowizn od osób z HIV, gdyż naukowcy potwierdzili obecność wirusa zdolnego do namnażania się w mózgach osób na terapii antyretrowirusowej8, zaobserwowali migrację zainfekowanych komórek między tkankami9 i zidentyfikowali prowirusy w tkankach głębokich10.
Dla wielu osób darowizna ciała stanowi wyraz autonomii oraz świadomą decyzję o wniesieniu wkładu w rozwój nauki i medycyny, który może przynieść korzyści innym3. Odmowa przyjęcia darowizny od osób żyjących z HIV ogranicza możliwość takiego udziału i może być postrzegana jako nierówne traktowanie11. Z tego względu instytucje prowadzące programy darowizn ciał powinny regularnie analizować i aktualizować kryteria kwalifikacji związane z chorobami zakaźnymi6, dążąc do większej spójności z aktualną wiedzą medyczną oraz do włączania perspektywy osób żyjących z HIV w proces kształtowania polityk9.
Pytania i odpowiedzi
❓ Czy praca z donacjami ciał od osób z HIV jest bezpieczna?
Tak. Standardowe protokoły bezpieczeństwa biologicznego, obowiązkowe szczepienia przeciw zapaleniu wątroby oraz dostęp do profilaktyki poekspozycyjnej zapewniają pełną ochronę personelu medycznego i studentów27. Od 1991 roku wszystkie materiały biologiczne są traktowane jako potencjalnie zakaźne2.
❓ Jakie korzyści naukowe przynoszą darowizny od osób z HIV?
Badanie Last Gift pokazało, że darowizny od osób z HIV pozwalają na przełomowe odkrycia dotyczące rezerwuarów wirusa i mechanizmów utrzymywania się zakażenia38. Ta wiedza jest kluczowa dla rozwoju terapii leczniczych.
❓ Dlaczego obowiązujące kryteria wykluczeń budzą wątpliwości?
Obecne zasady wykluczania powstały w latach 80., gdy wiedza na temat HIV była ograniczona7. W świetle aktualnych danych medycznych część tych kryteriów nie odzwierciedla współczesnego stanu wiedzy naukowej1, a ich stosowanie ogranicza udział osób żyjących z HIV w programach darowizn ciał11.
























Dodaj komentarz