Wrzód rogówki

Wrzód rogówki to otwarte owrzodzenie, które tworzy się na rogówce. Jest on zazwyczaj spowodowany infekcją. Nawet niewielkie urazy oka lub nadżerka spowodowana zbyt długim noszeniem soczewek kontaktowych mogą prowadzić do infekcji.

Wśród przyczyn owrzodzenia rogówki można wymienić:
– infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze oraz pasożytnicze,
– urazy fizyczne, chemiczne oraz termiczne,
– niewłaściwe noszenie soczewek kontaktowych,
– choroby ogólnoustrojowe, zwłaszcza autoimmunologiczne,
– powikłania po zabiegach okulistycznych i neurochirurgicznych.

Wiele czynników może wywołać zaostrzenie, w tym stres, długotrwała ekspozycja na światło słoneczne lub cokolwiek, co osłabia układ odpornościowy.

Owrzodzenie rogówki jest trudno gojącą się i głęboką raną, prowadzącą do przerwania ciągłości nabłonka oraz uszkodzenia leżących głębiej tkanek. Zazwyczaj obejmuje ono istotę właściwą rogówki i blaszkę graniczną przednią. W badaniu okulistycznym za pomocą lampy szczelinowej widać zagłębienie w istocie właściwej rogówki otoczone pierścieniem nacieku zapalnego.

Owrzodzeniu rogówki towarzyszą zwykle takie objawy, jak: ból, zaczerwienienie oka, pogorszenie widzenia, brak przejrzystości rogówki, wyciek wydzieliny z oka, światłowstręt, obrzęk spojówki.

Badanie oka opiera się na dokładnym badaniu lampą szczelinową w celu oceny głębokości owrzodzenia. Bada się również ciśnienie śródgałkowe tonometrem, badanie wydzielania łez, odruchy w oku oraz wykonuje się badanie dna oka. W razie niedostępności którejś z warstw w przypadku silnego zapalenia błony naczyniowej uzupełnieniem podstawowego badania oka powinno być także badanie USG gałki ocznej. W związku z tym, na podstawie wyników badania okulistycznego dobierane jest leczenie oraz ocena rokowania.

Obwodowe wrzodziejące zapalenie rogówki wymaga holistycznego podejścia. Terapia powinna być efektem współpracy okulisty oraz lekarza zajmującego się leczeniem choroby ogólnoustrojowej (najczęściej reumatologa).

Zwykle pacjenci są poddawani leczeniu immunosupresyjnemu. Zastosowanie znajdują następujące preparaty: kortykosteroidy, metotreksat, mykofenolat, azatiopryna, cyklofosfamid.

W celu zapobiegania temu schorzeniu należy przestrzegać podstawowych zasad higieny.