leki-orange

Tasiemczyca

Rozdziały

Jakie są objawy tasiemczycy?

Tasiemczyca na początkowym etapie swojego rozwoju nie daje żadnych objawów. Jednak u większości pacjentów można wymienić specyficzne symptomy w postaci:
-nudności,
-dolegliwości bólowych brzucha,
-braku apetytu,
-wymiotów,
-odwodnienia,
-zaparć,
-spadku masy ciała,
-osłabienia organizmu na skutek niedożywienia,
-problemów z wypróżnianiem.

Znacznie rzadziej występują dolegliwości w postaci ucisku w gardle, niedokrwistości czy zmian skórnych. U pacjentów zarażonych tasiemcem uzbrojonym może dodatkowo wystąpić wągrzyca, wówczas objawy zależą od od liczby oraz lokalizacji larw. Za najbardziej niebezpieczną uważa się wągrzycę ośrodkowego układu nerwowego, która charakteryzuje się drgawkami, bólami głowy, zaburzeniami psychicznymi, sennością oraz wymiotami. U chorych, u których wągry zaatakowały gałkę oczną może dojść do całkowitej utraty wzroku.

Jakie są przyczyny tasiemczycy?

Zakażenie tasiemcem będzie wyglądało różnie w zależności od rodzaju tasiemca. Pacjenci najczęściej są atakowani przez tasiemca uzbrojonego, nieuzbrojonego oraz tasiemca bąblowcowego.

Tasiemiec nieuzbrojony- Pacjenci zarażają się tasiemcem nieuzbrojonym poprzez zjedzenie półsurowej lub surowej wołowiny, w której znajdowały się larwy (wągry) - uaktywniają się one w jelicie czczym i rozwijają się w miarę upływu czasu do dorosłej postaci.

Tasiemiec uzbrojony - Człowiek może zarazić się nim poprzez spożycie zakażonego mięsa świni lub dzika (wągry mogą znaleźć się więc w wieprzowinie i dziczyźnie niewiadomego pochodzenia).

Tasiemiec bąblowcowy to pasożyt, którego żywicielem ostatecznym są psowate - wilki, lisy, psy. Człowiek zaraża się tym rodzajem tasiemca po zjedzeniu zanieczyszczonych odchodami żywiciela ostatecznego owoców i warzyw lub po kontakcie z zarażonym psem (jaja tasiemca mogą znajdować się w sierści zwierzęcia, w okolicach odbytu, ale także przy pysku, na uszach i szyi).

Jak zdiagnozować tasiemczycę?

Tasiemczyce rozpoznaje się na podstawie obecności w kale jaj lub całych członów pasożyta. Ponieważ objawy wywoływane przez tasiemczyce nie są charakterystyczne, wymagają różnicowania z licznymi chorobami przewodu pokarmowego.

Jak zapobiegać tasiemczycy?

W profilaktyce istotne znaczenie ma:
-unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych i niedosmażonych potraw mięsnych,
-przestrzeganie zasad higieny osobistej,
-likwidacja żywicieli pośrednich tasiemca (pchły), ponieważ są one źródłem inwazji.
-dbanie o czystość sierści zwierząt oraz ich legowisk i pomieszczeń, w których przebywają,
-regularne odrobaczanie zwierząt.

Leczenie tasiemczycy

Leczenie tasiemczycy, którą spowodował bytujący w przewodzie pokarmowym tasiemiec nieuzbrojony lub uzbrojony, polega na podaniu pacjentowi (jednorazowo) leków przeciwpasożytniczych (niklozamid lub prazykwantel). Zazwyczaj kuracja przeprowadzana jest w domu, a sam chory zgłasza się do lekarza jedynie na wizyty kontrolne.
Inny rodzaj leczenia stosuje się w niestety groźniejszym przemieszczeniu się wągrów (larw) pasożyta do struktur ciała - narządów czy mięśni. Zazwyczaj dzieje się to po zakażeniu tasiemcem bąblowcowym. Wyróżnia się wówczas bąblowicę jednojamową (gdy wokół wągra powstaje i stale wzrasta torbiel) lub bąblowicę wielojamową (w jej przebiegu wokół wągra nie tworzy się torbiel - pasożyt za to ewoluuje i stale się rozrasta). Leczenie niemal zawsze przebiega w postaci zabiegu chirurgicznego - usunięcia torbieli lub pasożyta z marginesem tkanek. Niestety, zakażenie tasiemcem bąblowcowym przemieszczonym do wątroby, oka czy płuc może skończyć się znacznym uszkodzeniem narządu. Dodatkowo stosuje się leczenie farmakologiczne.

Leki na tasiemczycę

Sprawdź, jakie leki można stosować w leczeniu tasiemczycy.
Loading...