Diagnostyka łożyska przodującego stanowi kluczowy element opieki nad ciężarną, umożliwiający wczesne rozpoznanie tej poważnej patologii ciążowej1. Łożysko przodujące to stan, w którym łożysko umiejscowione jest w dolnej części macicy, częściowo lub całkowicie pokrywając wewnętrzne ujście szyjki macicy2. Właściwa diagnostyka tego schorzenia ma fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa zarówno matki, jak i rozwijającego się dziecka.
Ultrasonografia jako podstawowa metoda diagnostyczna
Ultrasonografia stanowi podstawową i najważniejszą metodę diagnostyczną łożyska przodującego1. Większość przypadków tej patologii rozpoznawana jest podczas rutynowych badań prenatalnych w drugim trymestrze ciąży3. Badanie ultrasonograficzne umożliwia precyzyjne określenie położenia łożyska oraz ocenę stopnia pokrycia szyjki macicy przez tkankę łożyskową.
Istnieją dwa główne podejścia ultrasonograficzne w diagnostyce łożyska przodującego. Pierwszym z nich jest ultrasonografia przezpowłokowa (transabdominalna), która wykonywana jest za pomocą głowicy ultrasonograficznej umieszczanej na brzuchu pacjentki4. To badanie często stanowi pierwszy etap diagnostyki, jednak może nie zapewniać wystarczającej dokładności w niektórych przypadkach.
Ultrasonografia przezpochwowa – złoty standard diagnostyczny
Ultrasonografia przezpochwowa (transwaginalna) uznawana jest za najdokładniejszą metodę diagnostyczną łożyska przodującego5. Podczas tego badania specjalna sonda wprowadzana jest delikatnie do pochwy, co pozwala na uzyskanie bardzo dokładnych obrazów położenia łożyska względem szyjki macicy. Metoda ta charakteryzuje się wysoką czułością i swoistością w rozpoznawaniu różnych typów łożyska przodującego6.
Badanie przezpochwowe jest szczególnie cenne w przypadkach, gdy ultrasonografia przezpowłokowa nie daje jednoznacznych wyników7. Pozwala ono na precyzyjne zmierzenie odległości między brzegiem łożyska a wewnętrznym ujściem szyjki macicy, co ma kluczowe znaczenie dla planowania sposobu rozwiązania ciąży5. Wbrew obawom, jakie mogą mieć pacjentki, badanie przezpochwowe jest bezpieczne nawet w przypadku podejrzenia łożyska przodującego, pod warunkiem że jest wykonywane przez doświadczony personel medyczny1.
Znaczenie wczesnej diagnostyki i monitorowania
Wczesna diagnostyka łożyska przodującego ma fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa ciąży8. Identyfikacja nieprawidłowego położenia łożyska umożliwia odpowiednie monitorowanie ciąży i przygotowanie do bezpiecznego porodu. Większość przypadków łożyska przodującego diagnozowana jest podczas rutynowego badania ultrasonograficznego wykonywanego między 18. a 22. tygodniem ciąży9.
Ważnym aspektem diagnostyki jest rozróżnienie między rzeczywistym łożyskiem przodującym a przejściowym niskim umiejscowieniem łożyska we wczesnym okresie ciąży10. Wiele przypadków niskiego położenia łożyska stwierdzonego w drugim trymestrze ulega samoistnej normalizacji wraz z rozwojem ciąży i powiększaniem się macicy. Dlatego też konieczne jest kontrolne badanie ultrasonograficzne w 32. tygodniu ciąży u pacjentek z wcześniej rozpoznanym niskim położeniem łożyska11.
Diagnostyka różnicowa i dodatkowe metody badawcze
W procesie diagnostycznym łożyska przodującego kluczowe znaczenie ma wykluczenie innych przyczyn krwawień z dróg rodnych12. Głównym objawem sugerującym łożysko przodujące jest bezbolesne krwawienie z pochwy po 20. tygodniu ciąży13. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne przyczyny krwawień ciążowych, takie jak przedwczesne oddzielenie łożyska czy patologie szyjki macicy.
W wybranych przypadkach, szczególnie gdy planowane jest rozwiązanie ciąży u pacjentek z wysokim ryzykiem powikłań, może być wskazane wykonanie rezonansu magnetycznego (MRI)5. Badanie MRI może pomóc w identyfikacji dodatkowych patologii łożyskowych, takich jak łożysko wrastające, które często współistnieje z łożyskiem przodującym, szczególnie u kobiet z blizną na macicy po poprzednich cięciach cesarskich Zobacz więcej: Rezonans magnetyczny w diagnostyce łożyska przodującego.
Bezpieczeństwo procedur diagnostycznych
Podczas diagnostyki łożyska przodującego obowiązują szczególne zasady bezpieczeństwa14. Kategorycznie zabrania się wykonywania badań ginekologicznych per vaginam (badania palcowego pochwy) do czasu wykluczenia łożyska przodującego za pomocą ultrasonografii. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do masywnego krwawienia zagrażającego życiu matki i dziecka.
Jeśli z jakichkolwiek przyczyn badanie ultrasonograficzne nie jest dostępne, a konieczne jest wykonanie badania ginekologicznego, powinno ono być przeprowadzone wyłącznie w sali operacyjnej, w warunkach pełnego przygotowania do natychmiastowego cięcia cesarskiego14. Takie podejście zapewnia maksymalne bezpieczeństwo pacjentce w przypadku wystąpienia powikłań krwotocznych Zobacz więcej: Zasady bezpieczeństwa w diagnostyce łożyska przodującego.


















