Przewidywanie możliwości osiągnięcia dwukomorowego krążenia ma fundamentalne znaczenie dla rokowania w atrezji zastawki tętnicy płucnej bez ubytku przegrody międzykomorowej1. Dwukomorowe krążenie wiąże się ze znacznie lepszymi długoterminowymi prognozami w porównaniu z korekcją jednokomorową, dlatego dokładna ocena prenatalna jest kluczowa dla odpowiedniego poradnictwa rodziców.
Stosunek zastawki trójdzielnej do mitralnej jako główny parametr prognostyczny
Najważniejszym pojedynczym parametrem echokardiograficznym do przewidywania dwukomorowego krążenia okazał się stosunek wielkości zastawki trójdzielnej do zastawki mitralnej (TV/MV ratio) oceniany w 24. tygodniu ciąży12. Ten parametr charakteryzuje się obszarem pod krzywą ROC (AUC) wynoszącym 0,93, co świadczy o jego bardzo wysokiej wartości predykcyjnej3.
Pomiar stosunku TV/MV jest relatywnie prosty do wykonania podczas rutynowego badania echokardiograficznego płodu i nie wymaga zaawansowanych technik obrazowania3. Ta prostota, w połączeniu z wysoką wartością prognostyczną, czyni go idealnym narzędziem do oceny prenatalnej.
Dodatkowe parametry prognostyczne
Oprócz stosunku TV/MV, w ocenie prognostycznej uwzględnia się również inne parametry echokardiograficzne. Obecność połączenia wieńcowo-jamistego (VCAC) oraz maksymalna prędkość niedomykalności trójdzielnej (TI-Vmax) powyżej 2,5 m/s stanowią dodatkowe czynniki wpływające na rokowanie4.
Kombinacja tych parametrów w postaci punktowego systemu oceny pozwala na jeszcze bardziej precyzyjne przewidywanie wyniku. Gdy spełnione jest więcej niż jedno kryterium wskazujące na niekorzystne rokowanie, jednokomorowy wynik został poprawnie przewidziany we wszystkich przypadkach4.
Znaczenie czasowe oceny parametrów
Badania wykazały, że optymalne okno czasowe dla oceny parametrów prognostycznych przypada na 24. tydzień ciąży1. W tym okresie struktury serca płodu są już wystarczająco rozwinięte, aby umożliwić dokładną ocena, a jednocześnie jest to moment, gdy rodzice mogą jeszcze podjąć świadome decyzje dotyczące dalszego przebiegu ciąży.
Wcześniejsza ocena może być mniej dokładna ze względu na ograniczenia techniczne związane z mniejszymi rozmiarami struktur sercowych płodu. Z kolei późniejsza ocena, choć może być bardziej precyzyjna, ogranicza możliwości podjęcia decyzji przez rodziców.
Zastosowanie kliniczne przewidywania rokowania
Dokładne przewidywanie możliwości osiągnięcia dwukomorowego krążenia ma kluczowe znaczenie dla poradnictwa prenatalnego1. Rodzice otrzymują wówczas obiektywne informacje o prognozach, co pozwala im na podjęcie świadomych decyzji dotyczących kontynuacji ciąży.
Informacje prognostyczne wpływają również na planowanie opieki perinatologicznej. Przypadki z przewidywanym dwukomorowym krążeniem wymagają innej strategii przygotowania niż te, w których spodziewana jest konieczność jednokomorowej korekcji.
Ograniczenia i perspektywy rozwoju
Choć współczesne parametry prenatalne charakteryzują się wysoką wartością prognostyczną, nadal istnieją ograniczenia w przewidywaniu wyniku4. Współczynnik fałszywie dodatnich wyników wynoszący 17% oznacza, że część pacjentów może być niepotrzebnie klasyfikowana jako wymagająca jednokomorowej korekcji.
Przyszłe badania koncentrują się na udoskonaleniu kryteriów prognostycznych oraz na ocenie możliwości interwencji prenatalnych, które mogłyby poprawić rokowanie u wybranych pacjentów1. Rozwój technik obrazowania i lepsze zrozumienie rozwoju serca płodu mogą przyczynić się do dalszej poprawy dokładności przewidywań.


















