Astygmatyzm to jeden z najczęstszych defektów wzroku, który dotyka znaczną część populacji. Charakteryzuje się nieprawidłowym kształtem rogówki lub soczewki oka, co prowadzi do nieostrego widzenia na różnych odległościach1. Zrozumienie przyczyn tego schorzenia jest kluczowe dla pacjentów, ponieważ pozwala lepiej zrozumieć naturę problemu i możliwości jego leczenia.
W prawidłowo funkcjonującym oku rogówka i soczewka mają kulisty kształt, dzięki czemu promienie świetlne są równomiernie załamywane i skupiają się w jednym punkcie na siatkówce. W przypadku astygmatyzmu te struktury mają kształt bardziej przypominający jajko lub piłkę do rugby, co powoduje, że światło jest załamywane nierównomiernie i tworzy się więcej niż jeden punkt ogniskowy12.
Czynniki genetyczne jako główna przyczyna astygmatyzmu
Najważniejszym czynnikiem wpływającym na rozwój astygmatyzmu są uwarunkowania genetyczne. Badania wskazują, że skłonność do rozwoju tej wady wzroku jest dziedziczona, co oznacza, że może być przekazywana z pokolenia na pokolenie23. Jeśli jeden lub oboje rodzice mają astygmatyzm, prawdopodobieństwo wystąpienia tej wady u ich dzieci znacznie wzrasta.
Mechanizm dziedziczenia astygmatyzmu jest złożony i nie do końca poznany. Naukowcy zidentyfikowali trzy główne geny, które są odpowiedzialne za rozwój astygmatyzmu, jednak dokładne geny nie zostały jeszcze w pełni określone4. W badaniach rodzinnych wykazano, że dzieci, które mają jednego z rodziców lub rodzeństwo z astygmatyzmem, mają około 50% większe ryzyko rozwoju tej wady wzroku4.
Astygmatyzm wrodzone często jest obecny już od urodzenia, choć może się rozwijać również w dzieciństwie lub wczesnej dorosłości5. Interesujące jest to, że większość noworodków ma pewien stopień astygmatyzmu, który zwykle zmniejsza się wraz z rozwojem oka i dojrzewaniem układu wzrokowego6.
Rodzaje astygmatyzmu ze względu na przyczynę
Ze względu na lokalizację nieprawidłowości wyróżniamy dwa główne typy astygmatyzmu. Pierwszy to astygmatyzm rogówkowy, który jest najczęstszą formą i występuje, gdy rogówka ma nieprawidłowy kształt78. Drugi typ to astygmatyzm soczewkowy, który jest rzadszy i spowodowany nieprawidłowym kształtem soczewki wewnątrz oka.
Astygmatyzm soczewkowy często wiąże się z cukrzycą, ponieważ wahania poziomu cukru we krwi mogą wpływać na kształt soczewki910. Może również rozwijać się w związku z zaćmą lub innymi zmianami w soczewce związanymi z wiekiem7.
Dodatkowo można wyodrębnić astygmatyzm regularny, w którym główne południki oka są oddalone od siebie o 90 stopni, oraz astygmatyzm nieregularny, gdzie południki nie są prostopadłe do siebie11. Astygmatyzm nieregularny jest zwykle skutkiem urazów fizycznych, które spowodowały bliznowacenie rogówki11.
Przyczyny nabyte astygmatyzmu
Chociaż większość przypadków astygmatyzmu ma podłoże genetyczne, wada ta może również rozwijać się w późniejszym okresie życia z różnych przyczyn nabytych Zobacz więcej: Nabyte przyczyny astygmatyzmu - urazy i choroby oka. Urazy oka należą do najczęstszych czynników nabytych prowadzących do astygmatyzmu. Każde uszkodzenie rogówki, które powoduje jej bliznowacenie lub zmianę kształtu, może skutkować rozwojem tej wady wzroku212.
Zabiegi chirurgiczne oka, szczególnie operacje zaćmy, również mogą prowadzić do rozwoju astygmatyzmu313. Jest to spowodowane zmianami w kształcie rogówki lub soczewki podczas zabiegu. Inne procedury okulistyczne, takie jak przeszczepi rogówki, operacje jaskry czy zabiegi refrakcyjne, również mogą w niektórych przypadkach prowadzić do astygmatyzmu12.
Choroby oka stanowią kolejną ważną grupę przyczyn nabytego astygmatyzmu. Szczególnie istotne są stany zapalne rogówki, takie jak zapalenie rogówki wywołane przez wirusy, bakterie czy grzyby12. Również inne schorzenia rogówki, takie jak dystrofie czy degeneracje, mogą prowadzić do rozwoju astygmatyzmu.
Szczególne przypadki i choroby współistniejące
Jedną z najważniejszych przyczyn ciężkiego astygmatyzmu nieregularnego jest stożek rogówki (keratoconus) Zobacz więcej: Stożek rogówki jako przyczyna astygmatyzmu - keratoconus. Jest to postępująca choroba, w której rogówka stopniowo staje się cieńsza i przyjmuje kształt stożka1415. Stożek rogówki ma również podłoże genetyczne, ale może być również związany z przewlekłym pocieraniem oczu, alergiami czy zespołem Downa16.
Inne rzadkie choroby rogówki, które mogą prowadzić do astygmatyzmu, to między innymi degeneracja brzegowa pellucid, keratoglobus czy dystrofie rogówki1217. Każda z tych chorób wpływa na kształt i przezroczystość rogówki, co może skutkować rozwojem astygmatyzmu o różnym nasileniu.
Warto również wspomnieć o czynnikach, które mogą wpływać na astygmatyzm w życiu codziennym. Należą do nich ciśnienie powiek na rogówkę, napięcie mięśni zewnątrzgałkowych, wielkość źrenicy czy akomodacja1218. Te czynniki mogą powodować przejściowe zmiany w astygmatyzmie w ciągu dnia.
Czynniki ryzyka rozwoju astygmatyzmu
Oprócz głównych przyczyn astygmatyzmu, istnieją również czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju tej wady wzroku. Najważniejszym z nich jest historia rodzinna astygmatyzmu lub innych wad wzroku1920. Jeśli w rodzinie występują problemy wzrokowe, warto regularnie kontrolować wzrok, szczególnie u dzieci.
Wiek również może wpływać na rozwój astygmatyzmu. Chociaż wada ta jest często obecna od urodzenia, może się rozwijać lub zmieniać wraz z wiekiem2122. Zmiany związane ze starzeniem się oka, szczególnie soczewki i rogówki, mogą wpływać na nasilenie astygmatyzmu.
Inne czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze urazy oka, operacje okulistyczne, szczególnie operacje zaćmy, nadmierną krótkowzroczność lub dalekowzroczność19. Również pewne choroby ogólnoustrojowe, takie jak cukrzyca, mogą zwiększać ryzyko rozwoju astygmatyzmu soczewkowego.
Interesujące są również badania wskazujące na związek między przedwczesnym porodem a ryzykiem astygmatyzmu. Dzieci urodzone przedwcześnie, szczególnie przed 32. tygodniem ciąży, mają większe ryzyko rozwoju astygmatyzmu, prawdopodobnie z powodu niepełnego rozwoju rogówki2324.
Współczesne spojrzenie na przyczyny astygmatyzmu
Współczesna medycyna coraz lepiej rozumie złożoną naturę astygmatyzmu. Wiadomo już, że jest to schorzenie wieloczynnikowe, w którym odgrywają rolę zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe25. Badania genetyczne wskazują, że czynniki dziedziczne odpowiadają za około 60% ryzyka rozwoju astygmatyzmu17.
Pomimo postępów w badaniach, dokładne przyczyny spontanicznego astygmatyzmu nie są w pełni poznane1326. Naukowcy nadal prowadzą intensywne badania nad genami odpowiedzialnymi za kształt rogówki i soczewki, co może w przyszłości doprowadzić do lepszego zrozumienia mechanizmów rozwoju tej wady wzroku.
Ważne jest również zrozumienie, że astygmatyzm to bardzo dynamiczne zjawisko, które może się zmieniać w ciągu życia18. Zmiany kształtu struktur optycznych oka, współczynnika załamania światła, wielkości źrenicy czy interakcji między gałką oczną a strukturami zewnętrznymi mogą wpływać na nasilenie astygmatyzmu.
Zapobieganie i wczesne wykrywanie
Ponieważ astygmatyzm ma głównie podłoże genetyczne, nie można go całkowicie zapobiec1327. Jednak regularne badania okulistyczne, szczególnie u dzieci z obciążeniem rodzinnym, pozwalają na wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie tej wady wzroku.
Ważne jest również unikanie czynników, które mogą prowadzić do nabytego astygmatyzmu. Ochrona oczu przed urazami, odpowiednia higiena oczu, unikanie przewlekłego pocierania oczu oraz regularne kontrole okulistyczne mogą pomóc w utrzymaniu zdrowia wzroku24.
Współczesna medycyna oferuje wiele skutecznych metod korekcji astygmatyzmu, od okularów i soczewek kontaktowych po zabiegi chirurgiczne. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie pozwalają pacjentom z astygmatyzmem cieszyć się dobrą jakością widzenia i normalnym funkcjonowaniem w życiu codziennym.


















