Popularne

Okteva występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. W swoim składzie zawiera substancję oktreotyd — cykliczny oktapeptyd, inhibitor hormonu wzrostu. Lek ten stosowany jest w przypadku: akromegalii, objawów związanych z nadmiernym wytwarzaniem hormonów i innych substancji przez żołądek, jelita i trzustkę, guzów neuroendokrynnych zlokalizowanych w jelicie (w wyrostku robaczkowym, jelicie cienkim lub okrężnicy), guzów przysadki wydzielających zbyt dużą ilość hormonu tyreotropowego (TSH), gdy inne rodzaje leczenia (chirurgiczne lub radioterapia) są nieodpowiednie lub nieskuteczne, również w przypadku radioterapii w okresie przejściowym.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Okteva to specjalistyczny produkt leczniczy zawierający oktreotyd – substancję czynną, która jest syntetyczną pochodną naturalnie występującej w organizmie somatostatyny. Lek dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w dawce 20 mg. Preparat przeznaczony jest do podawania domięśniowego raz na 4 tygodnie, co zapewnia wygodę stosowania i stałe stężenie lecznicze substancji czynnej we krwi.
Każda fiolka zawiera 20 mg oktreotydu w postaci octanu oktreotydu. Preparat występuje w formie białego lub prawie białego proszku bez widocznych cząstek obcych, który po zmieszaniu z dołączonym rozpuszczalnikiem tworzy zawiesinę do wstrzykiwań. Rozpuszczalnik jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem praktycznie bez widocznych cząstek stałych.
Do substancji pomocniczych należą między innymi: kopolimer D,L-laktydu i glikolidu, mannitol, karmeloza sodowa, poloksamer oraz woda do wstrzykiwań. Produkt jest zasadniczo wolny od sodu, co może być istotne dla osób na diecie niskosodowej.
Oktreotyd działa poprzez naśladowanie naturalnej somatostatyny, ale z znacznie dłuższym okresem działania. Hamuje nadmierne wydzielanie różnych hormonów, w tym hormonu wzrostu, glukagonu, insuliny oraz peptydów wydzielanych przez układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy.
Po podaniu domięśniowym lek uwalnia się stopniowo z matrycy polimerowej przez okres około 4 tygodni, zapewniając stałe stężenie terapeutyczne we krwi. Dzięki temu pacjent nie musi przyjmować leku codziennie, co znacznie ułatwia terapię i poprawia komfort leczenia.
Okteva jest przepisywana w kilku specyficznych sytuacjach klinicznych związanych z nadmiernym wydzielaniem hormonów:
Lek stosuje się u pacjentów z akromegalią – chorobą spowodowaną nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu. Okteva jest wskazana, gdy leczenie chirurgiczne nie jest możliwe lub nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, a także w okresie oczekiwania na pełny efekt radioterapii. U większości pacjentów preparat skutecznie zmniejsza stężenie hormonu wzrostu i normalizuje poziom IGF-1, co prowadzi do znacznej poprawy objawów takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie się, zmęczenie czy bóle stawów.
Okteva pomaga w leczeniu objawów u pacjentów z hormonalnie czynnymi guzami neuroendokrynnymi, w tym rakowiakami z cechami zespołu rakowiaka. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak nagłe zaczerwienienia skóry twarzy i biegunka.
W przypadku różnych typów guzów preparat działa następująco:
Preparat stosuje się w leczeniu pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi wywodzącymi się ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym. Badania kliniczne wykazały, że Okteva skutecznie hamuje rozwój guza, znacząco wydłużając czas do progresji choroby.
Lek jest również wskazany w leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających hormon tyreotropowy (TSH), gdy nie doszło do normalizacji wydzielania po leczeniu chirurgicznym lub radioterapii, albo gdy leczenie chirurgiczne nie jest odpowiednie dla danego pacjenta.
Okteva może być podawana wyłącznie przez wyszkolony personel medyczny w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym do mięśnia pośladka. Kolejne wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie w lewy lub prawy pośladek.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące. Pacjenci wcześniej otrzymujący oktreotyd podskórnie mogą rozpocząć leczenie Oktevą następnego dnia po ostatnim podaniu podskórnym. Po 3 miesiącach lekarz ocenia skuteczność terapii i w razie potrzeby dostosowuje dawkę:
Zalecana dawka początkowa to 20 mg co 4 tygodnie. Pacjenci wcześniej przyjmujący oktreotyd podskórnie powinni kontynuować to leczenie przez 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu Oktevy. Po 3 miesiącach lekarz może:
W dniach nasilenia objawów pomimo leczenia Oktevą, lekarz może zalecić dodatkowe podanie oktreotydu podskórnie.
Zalecana dawka wynosi 30 mg co 4 tygodnie. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak nie występuje progresja guza.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące, po czym dawkę można dostosować w zależności od wartości TSH i odpowiedzi hormonów tarczycy.
Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na oktreotyd lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Nadwrażliwość może objawiać się reakcjami alergicznymi skóry, dróg oddechowych, a w rzadkich przypadkach wstrząsem anafilaktycznym.
U pacjentów z akromegalią należy regularnie monitorować wielkość guza przysadki, ponieważ może on się rozrastać, powodując poważne powikłania, takie jak ubytki w polu widzenia. W przypadku objawów wzrostu guza należy rozważyć inne metody leczenia.
U kobiet z akromegalią w wieku rozrodczym normalizacja stężenia hormonów może przywrócić płodność. Dlatego pacjentki powinny stosować odpowiednią antykoncepcję podczas leczenia, o ile jest to konieczne.
Okteva często powoduje spowolnienie rytmu serca (bradykardię). Pacjenci przyjmujący leki na nadciśnienie, beta-blokery lub blokery kanałów wapniowych mogą wymagać dostosowania dawek tych preparatów.
Długotrwałe leczenie oktreotydem często prowadzi do powstawania kamieni żółciowych. Zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego pęcherzyka żółciowego przed rozpoczęciem leczenia i następnie co około 6 miesięcy. Powstające kamienie zwykle nie wywołują objawów, ale jeśli się pojawią, należy rozważyć odpowiednie leczenie.
Okteva wpływa na regulację poziomu glukozy we krwi, ponieważ hamuje wydzielanie insuliny, glukagonu i hormonu wzrostu. U pacjentów z cukrzycą może zmienić się zapotrzebowanie na insulinę lub leki przeciwcukrzycowe. Osoby bez cukrzycy mogą doświadczyć podwyższonego poziomu cukru po posiłkach. Dlatego zaleca się regularne monitorowanie poziomu glukozy we krwi podczas leczenia.
U niektórych pacjentów obserwowano zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki, która może objawiać się biegunką tłuszczową, luźnymi stolcami, wzdęciami i utratą masy ciała. Oktreotyd może również zmieniać wchłanianie tłuszczów i zmniejszać stężenie witaminy B12, dlatego u osób z niedoborem tej witaminy w wywiadzie zaleca się jej monitorowanie.
Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować czynność tarczycy i wątroby.
Podczas stosowania Oktevy może zajść konieczność dostosowania dawek następujących leków:
Okteva konkuruje o te same receptory co radioaktywne analogi somatostatyny i może wpływać na ich skuteczność. Należy unikać podawania Oktevy przez co najmniej 4 tygodnie przed podaniem takich radiofarmaceutyków jak lut (177Lu) oksodotreotyd. Po podaniu radiofarmaceutyku leczenie Oktevą można wznowić po 4 do 24 godzinach.
Dane dotyczące stosowania oktreotydu u kobiet w ciąży są ograniczone. Większość doniesień dotyczy pacjentek z akromegalią narażonych na lek w pierwszym trymestrze. Chociaż badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję, w ramach środków ostrożności należy unikać stosowania Oktevy podczas ciąży.
Nie wiadomo, czy oktreotyd przenika do mleka ludzkiego, jednak badania na zwierzętach wykazały jego obecność w mleku. Podczas leczenia Oktevą nie należy karmić piersią.
Nie ma danych wskazujących, by oktreotyd wpływał na płodność ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały zaburzeń płodności.
Okteva nie ma wpływu lub wywiera znikomy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, osłabienie, uczucie zmęczenia lub ból głowy.
Jak każdy lek, Okteva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia układu nerwowego, problemy z wątrobą i drogami żółciowymi oraz zaburzenia metabolizmu.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym działania niewymienione w ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Możesz również zgłosić je bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Zgłaszano ograniczoną liczbę przypadków niezamierzonego przedawkowania oktreotydu. Jedynym zgłaszanym objawem były uderzenia gorąca. Dawki do 90 mg co 2 tygodnie były na ogół dobrze tolerowane, chociaż zgłaszano takie objawy jak częste oddawanie moczu, zmęczenie, depresja, niepokój i brak koncentracji.
W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe. Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowuj w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. Nie zamrażaj.
W dniu wykonania wstrzyknięcia produkt można przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Po odtworzeniu preparat należy zużyć natychmiast. Nie przechowuj odtworzonego leku.
Opakowanie zawiera kompletny zestaw do przygotowania i podania leku:
Dostępne są opakowania zawierające 1 lub 3 zestawy.
Okteva może być podawana wyłącznie przez wyszkolony personel medyczny. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do głębokiego wstrzyknięcia w mięśnie pośladka, nigdy dożylnie.
Proces przygotowania leku wymaga ścisłego przestrzegania instrukcji i spełnienia trzech kluczowych wymagań:
Szczegółowa instrukcja przygotowania znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania i powinna być dokładnie przestrzegana przez osobę podającą lek.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Okteva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Okteva dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Okteva stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Okteva to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Okteva jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Okteva jest Sandostatin LAR |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Oktevę podaje się raz na 4 tygodnie (co miesiąc) w postaci wstrzyknięcia domięśniowego. Regularne odstępy między wstrzyknięciami zapewniają stałe stężenie leku we krwi i skuteczną kontrolę objawów.
Tak, Okteva wpływa na regulację poziomu glukozy we krwi. U pacjentów z cukrzycą może zmienić się zapotrzebowanie na insulinę lub leki przeciwcukrzycowe. Osoby bez cukrzycy mogą doświadczyć podwyższonego poziomu cukru po posiłkach. Dlatego zaleca się regularne monitorowanie glikemii podczas leczenia.
Tak, długotrwałe leczenie oktreotydem często prowadzi do powstawania kamieni żółciowych u 15-30% pacjentów. Zaleca się wykonanie badania USG pęcherzyka żółciowego przed rozpoczęciem leczenia i następnie co około 6 miesięcy. Powstające kamienie zwykle nie wywołują objawów, ale w razie potrzeby można je leczyć.
Do najczęstszych działań niepożądanych należą: biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, bóle głowy oraz podwyższony poziom cukru we krwi. Większość objawów żołądkowo-jelitowych zmniejsza się z czasem w miarę kontynuowania leczenia.
Okteva nie ma wpływu lub wywiera znikomy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. Należy jednak zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, osłabienie, uczucie zmęczenia lub ból głowy.
W ramach środków ostrożności należy unikać stosowania Oktevy podczas ciąży. Dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednią antykoncepcję podczas leczenia, ponieważ normalizacja stężenia hormonów może przywrócić płodność.

Nie daj się jesieni