Afty, znane również jako nawracające zapalenie jamy ustnej lub owrzodzenie jamy ustnej, stanowią jeden z najczęstszych problemów zdrowotnych dotykających błonę śluzową jamy ustnej12. Epidemiologia tego schorzenia wskazuje na jego znaczący wpływ na populację światową, z szacowaną częstością występowania wahającą się od 5% do nawet 66% ludności w różnych regionach świata3.
Najczęściej cytowane dane epidemiologiczne wskazują, że afty dotykają około 20-25% populacji ogólnej45. W Ameryce Północnej nawracające owrzodzenia aft stanowią najczęstsze schorzenie błony śluzowej jamy ustnej, z ogólną częstością występowania wynoszącą około 20%, która może wzrastać do ponad 50% w niektórych grupach studentów szkół zawodowych4.
Zróżnicowanie geograficzne i demograficzne
Częstość występowania aft wykazuje znaczące różnice geograficzne i demograficzne. W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie częstość występowania w ciągu życia wynosi 46,4-69,4% w populacji dorosłych6. Europa charakteryzuje się nieco niższymi wskaźnikami – częstość występowania w ciągu życia wynosi 36-37%6. W krajach skandynawskich, takich jak Szwecja, częstość punktowa wynosi jedynie 0,5-2%6.
W regionie Bliskiego Wschodu obserwuje się szczególnie wysokie wskaźniki. W Jordanii częstość występowania w ciągu życia wynosi aż 78%6, podczas gdy w Iranie 25,2%, a w Sulaimani City w Iraku 28,2%6. W Indiach częstość punktowa w północnych regionach wynosi 1,5%, ale częstość występowania w ciągu życia sięga 50,3%6.
Charakterystyka grup wiekowych i płci
Afty wykazują wyraźne preferencje wiekowe i płciowe. Pierwsze objawy zwykle pojawiają się w dzieciństwie lub adolescencji, z szczytowym okresem zachorowania między 10. a 19. rokiem życia37. Około 80% osób z aftami po raz pierwszy doświadcza tego schorzenia przed 30. rokiem życia3.
W populacji pediatrycznej Stanów Zjednoczonych częstość punktowa wynosi 1,2-1,5%, podczas gdy częstość występowania w ciągu życia sięga 40,18%4. Około 1% amerykańskich dzieci może mieć nawracające afty, przy czym u niektórych objawy rozpoczynają się przed 5. rokiem życia6. Charakterystyczne jest, że u około jednej trzeciej dzieci dotkniętych tym schorzeniem zmiany powracają przez lata po pierwszym epizodzie89.
Różnice płciowe i hormonalne
Kobiety są bardziej narażone na występowanie aft niż mężczyźni210. Ta różnica płciowa może być związana z czynnikami hormonalnymi – objawy często nasilają się podczas owulacji lub przed menstruacją, natomiast remisje są częste podczas ciąży7. W populacji dziecięcej również obserwuje się wyższą częstość występowania u dziewcząt niż u chłopców11.
Czynniki socjoekonomiczne i genetyczne
Interesującym aspektem epidemiologii aft jest ich związek z czynnikami socjoekonomicznymi. Schorzenie to częściej dotyka dzieci z wyższych grup społeczno-ekonomicznych4 oraz jest bardziej powszechne w krajach rozwiniętych3. W obrębie poszczególnych narodów również obserwuje się wyższą częstość występowania w wyższych grupach socjoekonomicznych3.
Istnieją również dowody na zróżnicowanie etniczne w występowaniu aft. W Stanach Zjednoczonych schorzenie to może być trzykrotnie częstsze u osób o jasnej skórze niż u osób o ciemnej skórze3. Około 40% pacjentów ma dodatni wywiad rodzinny12, a około jednej trzeciej osób cierpiących na afty ma członków rodziny, którzy również na nie chorują13. Badania genetyczne wykazały dziedziczność na poziomie 8,2%14.
Typy aft i ich częstość występowania
Wśród trzech głównych typów aft obserwuje się różne częstości występowania Zobacz więcej: Typy aft i ich częstość występowania w różnych grupach wiekowych. Drobne afty (minor) są najczęstsze i stanowią 70-85% wszystkich przypadków12. Duże afty (major) występują u około 10% pacjentów12, podczas gdy afty herpetiformne również dotykają około 5-10% osób z tym schorzeniem12.
Częstość występowania aft zmniejsza się wraz z wiekiem – wskaźniki zachorowalności spadają po trzeciej dekadzie życia6, a po 50. roku życia schorzenie staje się znacznie rzadsze12. Ten wzorzec wiekowy jest charakterystyczny dla wszystkich typów aft, choć duże afty mogą rozpoczynać się po okresie dojrzewania i utrzymywać przez całe życie6.
Perspektywy badawcze i trendy epidemiologiczne
Współczesne badania epidemiologiczne wskazują na rosnące zainteresowanie genetycznymi podstawami podatności na afty Zobacz więcej: Czynniki genetyczne i środowiskowe w epidemiologii aft. Przeprowadzone analizy całego genomu zidentyfikowały 97 wariantów genetycznych, które wpływają na prawdopodobieństwo rozwoju owrzodzeń jamy ustnej15. Najsilniejsze dowody na związek genetyczny odnaleziono w przypadku wariantu rs76830965, zlokalizowanego w pobliżu genu IL12A na chromosomie 315.
Badania populacyjne wskazują również na potencjalny związek między nawracającymi aftami a zwiększonym ryzykiem rozwoju chorób autoimmunologicznych, w tym choroby Behçeta, tocznia rumieniowatego układowego, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz chorób tarczycy16. Te obserwacje mogą mieć istotne znaczenie dla przyszłych strategii profilaktycznych i terapeutycznych.























