Konsekwencje przedawkowania leku Grypostop: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Grypostop, zawierający paracetamol, pseudoefedrynę i dekstrometorfan, jest stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Zalecana dawka leku Grypostop dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia to 2 tabletki, w razie konieczności 3 do 4 razy na dobę, nie częściej niż co 4 godziny. Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek[1]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Grypostop mogą wynikać z działania jednej lub wszystkich substancji czynnych zawartych w leku. Poniżej przedstawiamy objawy przedawkowania poszczególnych składników:
- Paracetamol: Objawy niewydolności wątroby i rzadziej nerek. Mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle brzucha, żółtaczka, a w ciężkich przypadkach śpiączka wątrobowa[1].
- Pseudoefedryna: Zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zaburzenia psychiczne) oraz układu sercowo-naczyniowego (np. zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego, który może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego)[1].
- Dekstrometorfan: Nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, kardiotoksyczność (tachykardia, nieprawidłowe EKG z wydłużeniem odstępu QTc), ataksja, psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi, wzmożona pobudliwość. W razie dużego przedawkowania mogą wystąpić śpiączka, depresja oddechowa, drgawki[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Grypostop, należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki:
- Paracetamol: Usunięcie leku z przewodu pokarmowego poprzez płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego (w ciągu 1 godziny od spożycia leku). Podanie odtrutki – N-acetylocysteiny lub metioniny – po przeprowadzeniu pomiaru stężenia leku we krwi[1].
- Pseudoefedryna: Przyspieszenie eliminacji leku poprzez diurezę forsowaną lub dializoterapię[1].
- Dekstrometorfan: Podanie węgla aktywnego pacjentom bez objawów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę w ciągu poprzedniej godziny. W przypadku wystąpienia uspokojenia lub śpiączki, można rozważyć zastosowanie naloksonu. W razie drgawek, można zastosować benzodiazepiny, a w przypadku hipertermii wynikającej z zespołu serotoninowego – benzodiazepiny i zewnętrzne ochładzanie[1].
Słownik pojęć
- Paracetamol – Lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, stosowany w leczeniu bólu i gorączki.
- Pseudoefedryna – Amina sympatykomimetyczna, stosowana w leczeniu przekrwienia błony śluzowej nosa.
- Dekstrometorfan – Lek przeciwkaszlowy, pochodna morfiny, nie wykazująca działania przeciwbólowego.
- N-acetylocysteina – Odtrutka stosowana w przypadku przedawkowania paracetamolu.
- Metionina – Aminokwas stosowany jako odtrutka w przypadku przedawkowania paracetamolu.
- Nalokson – Lek stosowany w leczeniu przedawkowania opioidów, może być stosowany w przypadku przedawkowania dekstrometorfanu.
- Benzodiazepiny – Grupa leków stosowanych w leczeniu drgawek, lęku i bezsenności.
Materiały źródłowe
| Paracetamol | Objawy niewydolności wątroby i rzadziej nerek. Nudności, wymioty, bóle brzucha, żółtaczka, śpiączka wątrobowa. |
| Pseudoefedryna | Zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy. |
| Dekstrometorfan | Nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, kardiotoksyczność, ataksja, psychoza toksyczna, śpiączka, depresja oddechowa, drgawki. |



















