Czym jest rotygotyna i jakie są jej standardowe dawki?
Rotygotyna to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. Dostępna jest w postaci plastrów transdermalnych, które przykleja się na skórę. Plastry te uwalniają określoną ilość rotygotyny w ciągu 24 godzin. Dostępne są różne dawki, w tym 1 mg/24 h, 2 mg/24 h, 3 mg/24 h, 4 mg/24 h, 6 mg/24 h oraz 8 mg/24 h123. Dawka jest dobierana indywidualnie do potrzeb pacjenta, a leczenie powinno zawsze odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza.
O przedawkowaniu mówimy, gdy pacjent przyjmie zbyt dużą ilość rotygotyny, na przykład przez nałożenie zbyt wielu plastrów lub ich nieprawidłowe stosowanie4. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych i wymaga natychmiastowej reakcji.
Objawy przedawkowania rotygotyny
Objawy przedawkowania rotygotyny są związane z jej działaniem na układ nerwowy oraz krążenia. Symptomy mogą być różne, a ich nasilenie zależy od ilości przyjętej substancji i indywidualnej wrażliwości organizmu456. Najczęściej dotyczą one kilku układów narządowych:
- Układ pokarmowy: nudności, wymioty
- Układ sercowo-naczyniowy: niedociśnienie tętnicze (obniżone ciśnienie krwi)
- Układ nerwowy: ruchy mimowolne, omamy (halucynacje), splątanie, drgawki, inne objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W sytuacji podejrzenia przedawkowania rotygotyny należy natychmiast rozważyć zdjęcie wszystkich plastrów ze skóry. Po ich usunięciu wchłanianie leku zostaje przerwane, a poziom rotygotyny we krwi zaczyna szybko spadać456. Kolejnym krokiem jest uważne monitorowanie stanu pacjenta, zwłaszcza tętna, rytmu serca i ciśnienia tętniczego.
Leczenie polega głównie na podtrzymaniu podstawowych funkcji życiowych, czyli na ogólnych środkach wspomagających. Warto podkreślić, że nie istnieje specyficzna odtrutka (antidotum) na przedawkowanie rotygotyny456. Dializa, czyli oczyszczanie krwi, nie jest skuteczna w usuwaniu tej substancji z organizmu.
W przypadku konieczności przerwania leczenia rotygotyną, odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, aby nie wywołać groźnego powikłania – złośliwego zespołu neuroleptycznego789.
Podsumowanie najważniejszych zasad postępowania:
- Natychmiast zdjąć wszystkie plastry rotygotyny ze skóry
- Monitorować parametry życiowe: tętno, ciśnienie, rytm serca
- Wspierać czynności życiowe, jeśli to konieczne
- Nie stosować dializy, ponieważ jest nieskuteczna
- Odstawiać rotygotynę stopniowo, jeśli wymaga tego stan zdrowia
Tabela podsumowująca objawy, postępowanie i konieczność hospitalizacji
| Objawy | Postępowanie | Konieczność hospitalizacji |
|---|---|---|
| Łagodne (nudności, wymioty) | Zdjęcie plastra, obserwacja, nawadnianie, wsparcie ogólne | Może nie być konieczna, ale wskazana w razie utrzymywania się objawów |
| Umiarkowane (niedociśnienie, splątanie, omamy, ruchy mimowolne) | Zdjęcie plastra, monitorowanie parametrów życiowych, wsparcie czynności życiowych | Zwykle konieczna hospitalizacja |
| Ciężkie (drgawki, ciężkie zaburzenia świadomości, zaburzenia rytmu serca) | Zdjęcie plastra, intensywne wsparcie funkcji życiowych, leczenie objawowe | Wymagana hospitalizacja, często na oddziale intensywnej terapii |
Rotygotyna – przedawkowanie wymaga szybkiej reakcji
Rotygotyna, choć skuteczna w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg, w przypadku przedawkowania może wywołać poważne objawy, takie jak nudności, wymioty, zaburzenia świadomości czy drgawki. Szybkie zdjęcie plastrów i monitorowanie stanu pacjenta są kluczowe dla bezpieczeństwa. Nie istnieje antidotum, a leczenie polega na wsparciu funkcji życiowych. Każde podejrzenie przedawkowania powinno skłonić do natychmiastowej reakcji i kontaktu z personelem medycznym456.


















