Asil, w postaci tabletek powlekanych o dawce 74 mg, należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Jego działanie polega na łagodzeniu objawów związanych z zaburzeniami psychicznymi, jednak w pewnych przypadkach jego stosowanie może być przeciwwskazane. Przeciwwskazania dzielimy na bezwzględne, gdzie lek nie powinien być stosowany w żadnym przypadku, oraz względne, gdzie stosowanie leku jest możliwe jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Ponadto, istnieją również sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność, nawet jeśli lek nie jest bezwzględnie przeciwwskazany.

Przeciwwskazania bezwzględne

Poniżej przedstawiamy listę przeciwwskazań, które całkowicie wykluczają stosowanie leku Asil:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą – stosowanie leku u pacjentów z nadwrażliwością może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych, zagrażających życiu.
• Jednoczesne podawanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. boceprewir, klarytromycyna, itrakonazol) oraz silnymi induktorami CYP3A4 (np. karbamazepina, ryfampicyna) – takie połączenie może prowadzić do znacznych interakcji farmakologicznych, które mogą zwiększyć ryzyko działań niepożądanych lub zmniejszyć skuteczność leku.

Przeciwwskazania względne

Stosowanie leku Asil może być rozważane jedynie po dokładnej ocenie ryzyka przez lekarza w następujących sytuacjach:

• Pacjenci z chorobą Parkinsona – leki przeciwpsychotyczne mogą zaostrzać objawy parkinsonowskie.
• Pacjenci z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub wydłużeniem odstępu QT – istnieje ryzyko poważnych komplikacji kardiologicznych.
• Pacjenci z napadami padaczkowymi – stosowanie leku może obniżyć próg napadu padaczkowego.

Zachowaj szczególną ostrożność

Stosowanie leku Asil wymaga szczególnej ostrożności w przypadku:

• Pacjentów z historią zachowań samobójczych – konieczna jest uważna obserwacja pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.
• Pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem – nie badano bezpieczeństwa stosowania u tej grupy.
• Pacjentów, którzy mogą mieć czynniki ryzyka związane z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową – należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka.