,

Poznaj leki przeciwzakrzepowe nowej generacji

Data publikacji:

Ostatnia aktualizacja:

Jakie są nowe leki przeciwzakrzepowe?

Czym są nowe doustne leki przeciwzakrzepowe? Czy nowoczesne leki przeciwzakrzepowe są lepsze od starych leków? Jak przyjmować nowe leki przeciwzakrzepowe i kiedy powinno się je stosować?
Jakie są nowe leki przeciwzakrzepowe?

Co to są leki przeciwzakrzepowe?

Leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty) to substancje, które przez wyłączenie jednego lub kilku czynników krzepnięcia krwi, prowadzą do zahamowania procesu powstawania zakrzepu, który może być przyczyną powikłań groźnych dla życia i zdrowia, na przykład niedokrwienie kończyn, udar mózgu, zawał serca. Najczęściej stosowanymi leki są heparyna (niefrakcjonowana oraz drobnocząsteczkowa) lub antagoniści witaminy K (acenokoumarol i warfaryna). Stosowane w lecznictwie od ponad 70 lat, mimo licznych praktycznych problemów: konieczność indywidualnego doboru dawki i dawkowania, konieczność monitorowania pożądanej siły działania za pomocą laboratoryjnej oceny wydłużenia czasu protrombinowego, długi i nieprzewidywalny czas działania po ostatniej dawce, duża ilość interakcji z innymi lekami oraz z pokarmem, zmienność efektu przeciwzakrzepowego w czasie [1].

Czym są nowe leki przeciwkrzepliwe?

Alternatywą dla leków wymienionych wyżej stały się nowe doustne antykoagulanty – NOAC. Biorąc pod uwagę mechanizmy ich działania, wyróżniamy: inhibitory czynnika X – rywaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis), endoksaban (Lixiana) – preparat nie jest dostępny w Polsce, oraz inhibitor II czynnika krzepnięcia – dabigatran (Pradaxa). Leki przeciwzakrzepowe nowej generacji mają szybszy początek i koniec działania oraz w krótszym czasie osiągają maksymalne stężenie w osoczu, co wiąże się z szybciej osiągniętym efektem terapeutycznym. Nowe doustne antykoagulanty są też bardziej stabilnymi lekami, dlatego nie jest wymagane rutynowe monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi [2].

Kiedy i jak stosować nowoczesne leki przeciwzakrzepowe?

Najczęściej leki te stosowane są u pacjentów z migotaniem przedsionków z podwyższonym ryzykiem udaru mózgu czy zatoru obwodowego. Drugą grupą pacjentów są osoby z różnymi postaciami choroby żylnej zakrzepowo-zatorowej, czyli zakrzepicą żylną i zatorowością płucną. Trzecia grupa chorych to pacjenci, którzy posiadają mechaniczne protezy w obrębie jam serca. Nowe doustne leki przeciwzakrzepowe mają także zastosowanie u pacjentów z tak zwanym niezastawkowym migotaniem przedsionków. W zastawkowym migotaniu przedsionków, a szczególnie po wszczepieniu mechanicznej protezy zastawkowej w prewencji udaru mózgu nadal stosowane są leki z grupy antagonistów witaminy K, czyli wspomniana wyżej warfaryna i acenokumarol.

Kiedy stosuje się leki przeciwzakrzepowe nowej generacji?

Podejmując decyzję o włączeniu nowego doustnego antykoagulantu, należy uwzględnić charakterystykę wybranego leku, wiek pacjenta, masę ciała pacjenta, funkcję nerek, przebyte epizody krwawienia oraz przyjmowane jednocześnie inne leki. Należy również pamiętać o zasadach postępowania w przypadku pominięcia jednej dawki leku. Jeżeli chory ma przyjmować lek co 12 godzin, a od planowanej pory jego zażycia minęło mniej niż 6 godzin, to powinien jeszcze przyjąć pominiętą dawkę.

Jeśli natomiast minęło ponad 6 godzin, to pacjent powinien przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę. W przypadku leków podawanych raz na dobę opóźnienie wynoszące mniej niż 12 godzin oznacza konieczność przyjęcia pominiętej dawki, natomiast w przypadku opóźnienia ponad 12-godzinnego pacjent powinien przyjąć już kolejną planowaną dawkę. W przypadku zażycia podwójnej dawki leku stosowanego 2 razy na dobę kolejną dawkę się pomija, zaś w sytuacji przyjęcia podwójnej dawki leku stosowanego raz na dobę kolejna dawka powinna być przyjęta zgodnie z planem [3].

Bibliografia

  1. Białecka M.: Bezpieczne stosowanie leków antykoagulacyjnych starej i nowej generacji. Polski Przegląd Neurologiczny. 2016: 12(1): 28-41.
  2. Kasprzak JD, Dąbrowski R, Barylski M i wsp.: Doustne antykoagulanty nowej generacji – aspekty praktyczne. Stanowisko Sekcji Farmakoterapii Sercowo-Naczyniowej Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Folia Cardiologica. 2016; 11(5); 377-393.
  3. Heidbuchel H, Verhamme P, Alings M i wsp.: Updated European Rhythm Association practical guide on the use of non-vitamin K antagonist anticoagulants in patients with non-valvular atrial fibrillation. Europace. 2015; 17: 1467–1507.

Powiązane produkty

Omawiane substancje

  • Acenokumarol

    Acenokumarol jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w terapii chorób serca. Substancja ta hamuje krzepliwość krwi poprzez blokowanie działania witaminy K.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Apiksaban

    Apiksaban jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w profilaktyce udarów i zatorów. Substancja ta hamuje działanie czynnika Xa, który bierze udział w procesie krzepnięcia krwi.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Dabigatran

    Dabigatran to lek przeciwzakrzepowy stosowany w leczeniu chorób serca. Substancja ta hamuje aktywność trombiny, co zapobiega powstawaniu skrzepów krwi.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Endoksaban

    Endoksaban to substancja lecznicza należąca do grupy antykoagulantów, stosowana w terapii chorób układu krążenia. Działa poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa, co zapobiega powstawaniu skrzeplin.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Heparyna

    Heparyna jest substancją stosowaną w medycynie do zapobiegania zakrzepicy. Heparyna działa poprzez hamowanie krzepnięcia krwi.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Rywaroksaban

    Rywaroksaban to lek przeciwzakrzepowy. Jest stosowany w profilaktyce i leczeniu chorób układu krążenia.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Warfaryna

    Warfaryna jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w profilaktyce chorób serca. Substancja ta hamuje działanie witaminy K, co wpływa na proces krzepnięcia krwi.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne

Omawiane schorzenia

  • Migotanie i trzepotanie przedsionków

    Migotanie i trzepotanie przedsionków to zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak udar mózgu czy niewydolność serca. Wymagają one odpowiedniego leczenia farmakologicznego lub interwencji chirurgicznej.
  • Udar niedokrwienny mózgu

    Udar niedokrwienny mózgu jest poważnym schorzeniem, które może prowadzić do trwałych uszkodzeń mózgu oraz niepełnosprawności. Wczesna diagnoza i szybkie leczenie są kluczowe dla poprawy szans na powrót do zdrowia.
  • Zakrzepica tętnicy wieńcowej

    Zakrzepica tętnicy wieńcowej jest chorobą serca, która polega na zablokowaniu tętnicy wieńcowej przez skrzep krwi. Jest to poważne schorzenie, które może prowadzić do zawału serca i innych powikłań.
  • Zakrzepica żyły wrotnej

    Zakrzepica żyły wrotnej jest chorobą, która polega na tworzeniu się skrzepów krwi w żyłach wątroby. Jest to poważne schorzenie, które może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak marskość wątroby czy niewydolność narządowa.
  • Zawał serca

    Zawał serca jest poważnym schorzeniem, które może prowadzić do poważnych powikłań i nawet śmierci. Często jest spowodowany przez zablokowanie tętnicy wieńcowej, co prowadzi do niedokrwienia mięśnia sercowego.

Więcej poradników

Wyświetlane poradniki pochodzą z kategorii czytanego artykułu: , .