Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) to poważne zaburzenie odżywiania, które manifestuje się poprzez charakterystyczny zespół objawów dotykających zarówno ciała, jak i psychiki chorego. Objawy anoreksji są złożone i wieloaspektowe, obejmując zmiany fizyczne wynikające z niedożywienia, zaburzenia psychiczne związane z postrzeganiem własnego ciała oraz specyficzne zachowania związane z jedzeniem i kontrolą masy ciała12.
Rozpoznanie objawów anoreksji jest kluczowe dla wczesnej interwencji terapeutycznej, ponieważ zaburzenie to ma jeden z najwyższych wskaźników śmiertelności wśród wszystkich chorób psychicznych1. Osoby z anoreksją często ukrywają swoje objawy i zaprzeczają istnieniu problemu, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie choroby2. Objawy mogą rozwijać się stopniowo, często rozpoczynając się od pozornie niewinnego zainteresowania dietą, które z czasem przeradza się w obsesyjną kontrolę spożywania pokarmu.
Objawy fizyczne anoreksji
Fizyczne objawy anoreksji są bezpośrednim skutkiem niedożywienia i głodzenia organizmu. Najczęściej obserwowanym objawem jest znaczna utrata masy ciała lub niemożność utrzymania prawidłowej wagi dla wieku i wzrostu34. U dzieci i młodzieży może to objawiać się jako brak oczekiwanego przyrostu masy ciała podczas okresu wzrostu. Osoby z anoreksją często wykazują dramatyczną utratę masy ciała w stosunkowo krótkim czasie, co może prowadzić do osiągnięcia masy ciała stanowiącej 85% lub mniej oczekiwanej normy5.
Kolejnym charakterystycznym objawem fizycznym jest zaburzenie cyklu menstruacyjnego u kobiet, objawiające się brakiem miesiączki (amenorrhea) przez co najmniej trzy kolejne cykle lub opóźnieniem początku menstruacji u młodych dziewcząt46. U mężczyzn może dochodzić do obniżenia poziomu testosteronu i zmniejszenia libido7.
Organizm w odpowiedzi na przewlekłe niedożywienie zwalnia swoje funkcje metaboliczne, co prowadzi do szeregu charakterystycznych objawów. Osoby z anoreksją często odczuwają stałe zmęczenie, osłabienie i zawroty głowy4. Charakterystyczne jest również stałe uczucie zimna, nawet w ciepłych pomieszczeniach, co wynika z obniżonej temperatury ciała i zaburzeń termoregulacji8. Szczegółowe omówienie fizjologicznych mechanizmów tych zmian znajdziesz w Zobacz więcej: Objawy fizyczne anoreksji - konsekwencje niedożywienia organizmu.
Objawy psychiczne i emocjonalne
Psychiczne objawy anoreksji są równie istotne jak fizyczne i często poprzedzają widoczne zmiany w masie ciała. Centralnym objawem psychicznym jest intensywny lęk przed przybraniem na wadze, który utrzymuje się nawet wtedy, gdy osoba ma już znaczną niedowagę23. Ten lęk może być tak intensywny, że całkowicie dominuje nad codziennym funkcjonowaniem osoby chorej.
Charakterystyczne jest również zniekształcone postrzeganie własnego ciała (dysmorfofobia), przy którym osoba z anoreksją postrzega siebie jako zbyt grubą, mimo że w rzeczywistości ma niedowagę59. Ta zaburzona percepcja może dotyczyć całego ciała lub koncentrować się na określonych partiach, takich jak brzuch, pośladki czy uda. Pacjenci często zaprzeczają powadze swojego stanu zdrowia i nie uznają, że ich niska masa ciała stanowi problem2.
Osoby z anoreksją wykazują obsesyjne zainteresowanie jedzeniem, kaloriami i dietą, mimo że jednocześnie unikają spożywania pokarmu2. Mogą spędzać wiele czasu na planowaniu posiłków, liczeniu kalorii, czytaniu etykiet produktów spożywczych czy oglądaniu programów kulinarnych, jednocześnie drastycznie ograniczając własne spożycie7. Pogłębiona analiza objawów psychicznych i mechanizmów ich powstawania została przedstawiona w Zobacz więcej: Objawy psychiczne anoreksji - zaburzenia myślenia i percepcji.
Objawy behawioralne
Behawioralne objawy anoreksji obejmują szeroki zakres zachowań związanych z jedzeniem, aktywnością fizyczną i funkcjonowaniem społecznym. Najczęściej obserwowane są zachowania restrykcyjne dotyczące spożywania pokarmu, takie jak pomijanie posiłków, jedzenie bardzo małych porcji, unikanie określonych grup produktów spożywczych czy tworzenie skomplikowanych rytuałów związanych z jedzeniem27.
Charakterystyczne są również zachowania kompensacyjne mające na celu zapobieganie przyrostowi masy ciała lub jej redukcję. Mogą to być wymioty, stosowanie środków przeczyszczających, moczopędnych lub tabletek odchudzających7. Część osób z anoreksją uprawia nadmierną aktywność fizyczną, często kontynuując intensywne ćwiczenia mimo zmęczenia, kontuzji czy niesprzyjających warunków pogodowych2.
Społeczne objawy anoreksji obejmują wycofywanie się z rodzinnych posiłków i spotkań towarzyskich związanych z jedzeniem. Osoby chore często unikają jedzenia w obecności innych ludzi, co prowadzi do izolacji społecznej2. Mogą również wykazywać zwiększoną drażliwość, szczególnie w sytuacjach związanych z jedzeniem, oraz tendencję do ukrywania swojych problemów przed rodziną i przyjaciółmi.
Progresja objawów
Objawy anoreksji mają tendencję do nasilania się w miarę postępu choroby. To, co początkowo może wydawać się zdrowym zainteresowaniem dietą, stopniowo przekształca się w obsesyjną kontrolę nad spożywaniem pokarmu1. Im dłużej trwa zaburzenie, tym bardziej utrwalone stają się nieprawidłowe wzorce myślenia i zachowania, a jednocześnie narastają fizyczne konsekwencje niedożywienia.
Szczególnie niepokojące jest to, że osoby z anoreksją często nie dostrzegają powagi swojego stanu, co wynika częściowo ze zmian w funkcjonowaniu mózgu spowodowanych niedożywieniem1. Ta sytuacja sprawia, że rozpoznanie objawów przez osoby bliskie staje się kluczowe dla wczesnego podjęcia leczenia.
Wczesne rozpoznanie objawów anoreksji i szybkie podjęcie specjalistycznego leczenia znacznie poprawia rokowanie i zwiększa szanse na pełne wyzdrowienie. Dlatego tak ważna jest świadomość wszystkich aspektów tego zaburzenia – zarówno objawów fizycznych, psychicznych, jak i behawioralnych, które mogą sygnalizować rozwój tej poważnej choroby.






















